การจัดการการสื่อสารเครือข่ายร่วมปฏิบัติงานของสำนักงาน กกต.
Main Article Content
บทคัดย่อ
การสื่อสารสร้างความสัมพันธ์เชิงเครือข่ายภายในภายนอกหน่วยงานเป็นกลไกที่สำคัญต่อการบูรณาการการจัดการภาครัฐ ช่วยเสริมสร้างทัศนคติและความเข้าใจอันดีระหว่างบุคลากรทำให้การปฏิบัติงานสำเร็จ ผลตามเป้าหมาย สำนักงาน กกต. เป็นหน่วยงานที่มีเครือข่ายร่วมปฏิบัติงานจำนวนมากทั้งในพันธกิจให้ความรู้เกี่ยวกับการเมืองการปกครอง การประชาสัมพันธ์ข่าวสารการเลือกตั้งให้เป็นไปโดยสุจริต โปร่งใส การจัดการสื่อสารเครือข่ายร่วมปฏิบัติงานที่มีประสิทธิภาพจึงมีความจำเป็นในการดำเนินงานขององค์กร การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อ 1) เพื่อศึกษาแนวความคิดและนโยบายการจัดการสื่อสารเครือข่ายร่วมปฏิบัติงานขององค์กร 2) เพื่อศึกษากระบวนการจัดการสื่อสารเครือข่ายร่วมปฏิบัติงานขององค์กร 3) เพื่อศึกษากลยุทธ์การจัดการสื่อสารเครือข่ายร่วมปฏิบัติงานขององค์กร 4) เพื่อจัดทำข้อเสนอแนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพ การจัดการสื่อสารเครือข่ายร่วมปฏิบัติงานขององค์กร การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการสัมภาษณ์ เชิงลึกแก่ผู้ให้ข้อมูลหลักด้านการจัดการสื่อสารเครือข่ายร่วมปฏิบัติงาน แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ 1) กลุ่มผู้กำหนดนโยบายการสื่อสารขององค์กร 2) กลุ่มผู้ปฏิบัติงานในเครือข่าย 3) กลุ่มนักวิชาการด้าน การสื่อสารบริหารจัดการเครือข่าย ผลการวิจัยได้พบหลักการจัดการสื่อสารเครือข่ายร่วมปฏิบัติงาน ได้แก่ หลัก PRNE ซึ่งประกอบด้วย 4 ประการ คือ 1) P = Participation ความร่วมมือในการนำความคิดการ มีส่วนร่วมของเครือข่าย 2) R = Relationship การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในเครือข่าย 3) N = Network การใช้กลยุทธ์ในการจัดการสื่อสารภายในเครือข่าย 4) E = Efficiency การเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการการสื่อสารเครือข่ายขององค์กร ซึ่งได้ผลลัพธ์ในการบริหารจัดการเครือข่ายร่วมปฏิบัติงานขององค์กรมากยิ่งขึ้น สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการปฏิบัติงานของหน่วยงานอื่น ๆ ได้ต่อไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เณริศา ชัยศุภมงคลลาภ. (2552). รูปแบบการสื่อสารเพื่อการจัดการท่องเที่ยว ของชุมชนตลาดน้ำยามเย็น อัมพวา. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
แสวง บุญมี เลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง. (21 กรกฎาคม 2565). การจัดการการสื่อสารเครือข่ายร่วมปฏิบัติงานของสำนักงาน กกต. (พัชรินทร์ รัตนวิภา และคณะ, ผู้สัมภาษณ์)
โอภาส พาพันธ์ กรรมการศูนย์ส่งเสริมพัฒนาประชาธิปไตย. (19 กรกฎาคม 2565). การจัดการการสื่อสารเครือข่ายร่วมปฏิบัติงานของสำนักงาน กกต. (พัชรินทร์ รัตนวิภา และคณะ, ผู้สัมภาษณ์)
กรวรรณ เวชชานุเคราะห์ และนิธิดา แสงสิงแก้ว. (2558). การสื่อสารเพื่อการพัฒนาการมีส่วนร่วมของชุมชน กรณีศึกษาการจัดการการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์พื้นที่ชุมชนคลองโคน จังหวัดสมุทรสงคราม. เรียกใช้เมื่อ 7 มีนาคม 2565 จาก http://203.131.210.100/ejournal /wp-content/uploads/2015/07/JCIS57002.pdf
กาญจนา แก้วเทพ. (2543). สื่อสารมวลชน : ทฤษฎีและแนวทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: บริษัทเอดิสัน เพรส โพรดักส์ จำกัด.
จรรยา กลัดล้อม ประธานเครือข่ายองค์การเอกชนตรวจสอบการเลือกตั้ง สถาบันองค์กรชุมชน จังหวัดชัยนาท. (22 กรกฎาคม 2565). การจัดการการสื่อสารเครือข่ายร่วมปฏิบัติงานของสำนักงาน กกต. (พัชรินทร์ รัตนวิภา และคณะ, ผู้สัมภาษณ์)
ฐิติรัตน์ พุ่มน้อย. (2554). การสื่อสารเพื่อการจัดการการเปลี่ยนแปลงในองค์กร กรณีศึกษา ธนาคารแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ เพื่อรายย่อย จำกัด (มหาชน). ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการสื่อสารประยุกต์. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ธีรพันธ์ โล่ห์ทองคำ. (2545). สื่อสารการตลาดแบบครบวงจรเชิงปฏิบัติการ. กรุงเทพมหานคร: ทิปปิ้ง พอยท์.
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. 2560. (2560). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 93 ก. หน้า 11-12. (13 กันยายน 2560).
ภัทธิรา ธีรสวัสดิ์. (2562). รูปแบบการจัดการการสื่อสารเพื่อสร้างความยั่งยืนของกิจการเพื่อสังคมไทย. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 7(14), 46-58.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134. ตอนที่ 40 ก. หน้า 63-66. (6 เมษายน 2560).
สมชาย วรกิจเกษมสกุล. (2554). ระเบียบวิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. ในบทที่ 8 เครื่องมือวิธีการที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล. เรียกใช้เมื่อ 30 ตุลาคม 2560 จาก http://www.udru.ac.th/index.php/elearning-king-84-years-book02.html
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2562). การถอดบทเรียนการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไป เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2562. เรียกใช้เมื่อ 8 กันยายน 2564 จาก https://www.ect.go.th/ect_th/news_all.php?cid=10
อมรรัตน์ ทิพย์เลิศ. (2548). ความสามารถทางการสื่อสารของผู้นำท้องถิ่นในการบริหารจัดการชุมชน กรณีศึกษา: ชุมชนตำบลบางเจ้าฉ่า อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบันฑิต สาขาสื่อสารมวลชน. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.