รูปแบบการนิเทศโดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) โรงเรียนนครขอนแก่น สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษาขอนแก่น

Main Article Content

อภิชาติ อุ่นเกิด

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการนิเทศและศึกษาผลการทดลองใช้รูปแบบการนิเทศ โดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) โรงเรียนนครขอนแก่น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น เป็นรูปแบบการวิจัยและพัฒนา มีจำนวน 4 ขั้นตอน ดังนี้ 1) การศึกษาข้อมูลพื้นฐาน 2) การสร้างและพัฒนารูปแบบ 3) การสร้างและพัฒนาเครื่องมือที่ใช้ ในการเก็บรวบรวมและ 4) การทดลองและประเมินผลการใช้รูปแบบ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครูโรงเรียนนครขอนแก่น ปีการศึกษา 2565 จำนวน 30 คน สุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบทดสอบความรู้เกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้เชิงรุก แบบประเมินความสามารถด้านการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ฯ และ แบบประเมินความสามารถด้านการดำเนินการจัดการเรียนรู้ฯ สถิติที่ใช้ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย,ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และt-test ผลการวิจัยพบว่า ผลของการประเมินความเหมาะสมของรูปแบบการนิเทศและคู่มือการใช้รูปแบบการนิเทศโดยผู้เชี่ยวชาญโดยรวมมีความเหมาะสม อยู่ในระดับมากที่สุด (gif.latex?\bar{x} = 4.57, S.D. = 0.14) ครูมีความรู้ความเข้าใจพื้นฐานเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) หลังรับการนิเทศสูงกว่าก่อนนิเทศ ค่าเฉลี่ย (gif.latex?\bar{x} = 62.73, S.D. = 4.62) เป็นร้อยละ 89.62 ความสามารถด้านการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้เชิงรุก มี คะแนนเฉลี่ย (gif.latex?\bar{x} = 52.27, S.D. = 2.85) คิดเป็นร้อยละ 87.11 และความสามารถด้าน การจัดกิจกรรมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก มีคะแนนเฉลี่ย (gif.latex?\bar{x} = 85.13, S.D. = 3.97) คิด เป็นร้อยละ 85.13 ซึ่งผลการใช้รูปแบบการนิเทศสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่ตั้งไว้คือ ร้อยละ 75 อย่างมีนัยสําคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อุ่นเกิด อ. . . (2023). รูปแบบการนิเทศโดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) โรงเรียนนครขอนแก่น สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษาขอนแก่น. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(1), 258–270. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/261353
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กนกอร ทองศรี. (2560). การพัฒนารูปแบบการนิเทศเพื่อพัฒนาครูผู้สอน เรื่อง การพัฒนานวัตกรรมการเรียนการสอนด้วยกระบวนการวิจัยในชั้นเรียน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ขอนแก่น เขต 4. ใน เอกสารการประชุมวิชาการและนําเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 4 ประจำปี 2560 กลุ่มสาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กลุ่มสาขาศึกษาศาสตร์ กลุ่มสาขา มนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ กลุ่มสาขาบริหารธุรกิจและการจัดการ วันที่ 30 เมษายน 2560 อาคารหอประชุม มหาวิทยาลัยปทุมธาน. ปทุมธานี: เทคโนโลยีปทุมธานี (พี-เทค).

ฐาปนัฐ อุดมศรี. (2558). รูปแบบการบริหารโรงเรียนเพื่อเสริมสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพด้านการวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา . จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ดรุณนภา นาชัยฤทธิ์. (2557). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานด้วยการเรียนรู้ ร่วมกันโดยใช้กรณีศึกษาเพื่อส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณ การคิดแก้ปัญหาและการเรียนรู้ร่วมกันเป็นทีมของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์. ใน ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

เดช สาระจันทร์. (2559). รูปแบบการนิเทศโดยใช้การเสริมพลังเป็นฐานเพื่อ พัฒนาความสามารถในการจัดการเรียนรู้ของครูคณิตศาสตร์ โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเขตภาคเหนือตอนบน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 35(6), 87-99.

นพพรพรรณ ญาณโกมุท. (2558). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในตามแนวคิดการศึกษาชั้นเรียน (Lesson Study). วารสารวิชาการ สถาบันการพละศึกษา, 7(3), 123-138.

นิติธาร ชูทรัพย์. (2559). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนรายวิชาคอมพิวเตอร์ สารสนเทศขั้น พื้นฐาน โดยใช้แนวคิดการเรียนรู้แบบผสมผสาน สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 17(1), 33-42.

ปรณัฐ กิจรุ่งเรือง และอรพิณ ศิริสัมพันธ์. (2561). ชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพครู. กรุงเทพมหานคร: M & N Design Printing.

ประภาภรณ์ คำโอภาส. (2560). รูปแบบชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพของครูศูนย์การศึกษานอกระบบ และการศึกษาตามอัธยาศัยในเขตภาคเหนือตอนบน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

วัชรา เล่าเรียนดี. (2553). การนิเทศการสอน (Supervision of Instruction). (พิมพ์ครั้งที่ 5). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วิจารณ์ พานิช. (2556). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: บริษัทตถาตา พับลิเคชั่น.

สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (ทีดีอาร์ไอ). (2560). ข้อเสนอว่าด้วยการปฏิรูประบบการศึกษาไทย. เรียกใช้เมื่อ 26 ธันวาคม 2565 จาก http://pokpong.org/ wpcontent/uploads/education-reform-proposal.pdf

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). การนิเทศแนวใหม่กลไกปฏิรูปการศึกษา: เอกสารประกอบการประชุมทางวิชาการนำเสนอผลงานการนิเทศ สู่การปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง สนองจุดเน้นการพัฒนาคุณภาพผู้เรียน วันที่ 21-22 ธันวาคม 2553 ณ เมืองทองธานี จังหวัดนนทบุรี. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2556). บทวิเคราะห์สถานภาพการพัฒนาครูทั้งระบบและข้อเสนอแนะแนวทางการพัฒนาครูเพื่อคุณภาพผู้เรียน. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2559). ข้อเสนอเชิงนโยบายการพัฒนาครู และบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2556). ผู้นำสถานศึกษากับการสร้างโรงเรียนแห่งการเรียนรู้. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(2), 111-129.

อรอุมา รุ่งเรืองวณิชกุล. (2556). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะครูนักวิจัย ด้วยการบูรณาการกระบวนการเรียนรู้สำหรับข้าราชการครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2. ใน ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาการศึกษาผู้ใหญ่. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

Joyce, B. et al. (1992). Model of teaching. 4th ed. Boston: Allyn and Bacon: A Divison of Simon & Schuster, Inc.