การพัฒนาโปรแกรมพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ 2) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และความต้องการจำเป็นภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ 3) สร้างและพัฒนาโปรแกรมการเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ และ 4) ศึกษาผลการใช้โปรแกรมการเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ เป็นการวิจัยและพัฒนา แบ่งเป็น 4 ระยะ ได้แก่ 1) ศึกษาองค์ประกอบหลัก องค์ประกอบย่อย และตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ โดยผู้ทรงคุณวุฒิ 2) การศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และความต้องการจำเป็นภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ 3) การสร้างและพัฒนาโปรแกรมและประเมินโปรแกรมภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ โดยใช้ผู้เชี่ยวชาญ และ 4) การนําโปรแกรมไปใช้กับผู้บริหารสถานศึกษา ผู้ให้ข้อมูลสำคัญและกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 194 คน ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ และ 15 ตัวบ่งชี้ มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ผลของการศึกษาสภาพปัจจุบันภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ โดยรวมค่าเฉลี่ยอยู่ระดับปานกลาง สภาพที่พึงประสงค์ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ โดยรวมค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด และความต้องการจำเป็นการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ มีค่ามากที่สุด 3) การพัฒนาโปรแกรมการเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษามีความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และประโยชน์มากที่สุด และ 4) ผลการใช้โปรแกรมพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา ได้แก่ 4.1) โปรแกรมการเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ มีประสิทธิภาพเท่ากับ 94.00/92.00 4.2) ดัชนีประสิทธิผลในการพัฒนาโปรแกรมมีความรู้เพิ่มขึ้นร้อยละ 84.71 4.3) โปรแกรมการเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ หลังพัฒนาสูงกว่าก่อนพัฒนา และมีความอดทนต่อการเรียนรู้ 4.4) ผู้บริหารสถานศึกษามีความพึงพอใจของต่อโปรแกรมโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ฉลาด จันทรสมบัติ และคณะ. (2561). การพัฒนานวัตกรรมยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของสถานศึกษาในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 12(3), 18-35.
ฉลาด จันทรสมบัติ และพินิจ มีคำทอง. (2562). การพัฒนาโปรแกรมการพัฒนาครูผู้นำการจัดการเรียนรู้ภาษาไทยเพื่อเสริมสร้างความคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษา รายวิชาสัมมนาการบริหารการศึกษา สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา. ขอนแก่น: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์, 5(1), 7-19.
เชษฐา ค้าคล่อง. (2557). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำแบบมุ่งบริการของผู้บริหารสถานศึกษา. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ทวีภรณ์ วรชิน. (2559). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: บริษัท สุวีริยาสาส์น จำกัด.
พิมพ์พร พิมพ์เกาะ. (2557). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์. (2554). การเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ: แนวคิดวิธีและเทคนิคการสอน. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาคุณภาพวิชาการ.
พิมพ์ศนิตา จึงสุทธิวงษ์. (2563). โปรแกรมการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์สำหรับนักวิชาการศึกษาสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2563). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์. เรียกใช้เมื่อ 4 มิถุนายน 2563 จาก https://www.academia.edu/8634471/Creative_Leadership_ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์
วัฒนา ปะติคา. (2560). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารโรงเรียน. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครู (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
เสถียร พะโยธร. (2560). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นําทีมที่มีประสิทธิผล สำหรับผู้บริหารระดับต้นโรงเรียนมัธยมศึกษา. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อุดม มุ่งเกษม. (2543). การบริหารกิจการบ้านเมืองและสังคมที่ดี. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือน.
Chantarasombat, C. & Sirisuthi, C. (2020). The Development of Learning Module of School-Based Supervision of Students in Thailand. Educational Research, 11(1), 1-9.
Chantarasombat, C. & Meekhamtong, P. (2020). The Development of Leader Teachers Development Program in Learning Thai Management for Enhancing Critical Thinking of Students in Secondary Schools in Educational Administration Seminar Course for Master Degree Students Majoring in Education Administratio. Educational Research. Educational Research, 11(1), 10-20.
Coste, C. (2009). Creative Leadership and Women. Retrieved June 4, 2020, from http://www.pptsearch.net/details-creative-leadership-ampwomen 349420.html.
Guntern. (2004). The Challenge of Creative Leadership. n.p.: Maya Angelou Press.
Harris. (2009). Creative leadership. Journal of Management in Education, 23(1), 9-11.
Likert, R. (1967). The human organization. New York: McGraw - Hill.
Stoll V, & Temperley G. (2009). Creative Leadership Learning Project: an enquiry project for leadership teams and local authority officers in South Gloucestershire: final report. In final report Creating Capacity for Learning and South Gloucestershire . South Gloucestershire: LA.
