การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกตามแนวคิดการใช้สมองเป็นฐาน เพื่อพัฒนาการอ่านออกเขียนได้ภาษาไทย นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาชั้นปีที่ 1 สำหรับครูที่สำเร็จการศึกษาไม่ตรงสาขาที่สอน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาการจัดการเรียนรู้ภาษาไทย 2) สร้างและตรวจสอบคุณภาพหลักสูตร 3) ทดลองใช้หลักสูตร 4) ประเมินหลักสูตร เป็นระเบียบวิธีการวิจัยและพัฒนา มี 4 ขั้นตอน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูสอนวิชาภาษาไทยชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 25 คน เครื่องมือที่ใช้วิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบประเมิน แบบทดสอบ หลักสูตรและเอกสารประกอบการใช้หลักสูตร วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบ t-test และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัญหาการจัดการเรียนรู้ภาษาไทยนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาชั้นปีที่ 1 โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) หลักสูตรเสริมสร้างความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกตามแนวคิดการใช้สมองเป็นฐานเพื่อพัฒนาการอ่านออกเขียนได้ภาษาไทย นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาชั้นปีที่ 1 สำหรับครูที่สำเร็จการศึกษาไม่ตรงสาขาที่สอน ประกอบด้วย เหตุผลและความจำเป็น หลักการ จุดมุ่งหมาย เนื้อหาสาระ กิจกรรมการเรียนรู้ สื่อการเรียนรู้ การวัดและประเมินผล หลักสูตรและเอกสารประกอบหลักสูตรมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด 3) ครูที่สำเร็จการศึกษาไม่ตรงสาขาที่สอนมีความรู้ความเข้าใจในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกตามแนวคิดการใช้สมองเป็นฐานเพื่อพัฒนาการอ่านออกเขียนได้ภาษาไทยนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาชั้นปีที่ 1 หลังการพัฒนาสูงกว่าก่อนการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ครูมีความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกตามแนวคิดการใช้สมองเป็นฐานเพื่อพัฒนาการอ่านออก เขียนได้ภาษาไทย นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาชั้นปีที่ 1 อยู่ในระดับมากที่สุด และนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาชั้นปีที่ 1 มีความสามารถด้านการอ่านออกเขียนได้ภาษาไทยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 4) ผลการประเมินหลักสูตรมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เกศกาญจน์ ทันประภัสสร. (2561). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ กรณีศึกษาเทศบาลนครพิษณุโลก. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ไชยยศ เรืองสุวรรณ. (2553). การจัดการเรียนรู้เชิงรุก: ทฤษฎีและการวิจัย. กรุงเทพมหานคร: โอ.เอส.พริ้นติ้ง.
ณัชภิตษา เชาวนแช่มชื่น. (2559). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ตามสภาพจริงของครูสังกัดกรุงเทพมหานคร. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ธนียา เทียนคำศรี. (2557). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมครูเพื่อออกแบบกิจกรรมพัฒนาทักษะชีวิตในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับประถมศึกษา. รมยสาร, 12(5), 103-115.
นิภาพร ช่วยธานี. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษาที่บูรณาการสร้างข้อโต้แย้ง (6E+A) เพื่อส่งเสริมทักษะการแก้ปัญหาทางสะเต็มของนักศึกษาปริญญาตรี. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตรศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พรพิมล สุขขาว. (2560). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับผังกราฟิกที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการวิเคราะห์ เรื่องภูมิศาสตร์ทวีปยุโรป ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยทักษิณ.
พรพิไล เลิศวิชา. (2558). Roadmap…..การพลิกโฉมโรงเรียน ป.1 อ่านออกเขียนได้ ใน 1 ปี. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
พินสุดา ศิริรังธศรี. (2557). การยกระดับคุณภาพครูไทยในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และคุณภาพเยาวชน (สสค.).
พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข. (2557). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มนตรี ศิริจันทร์ชื่น. (2554). การพัฒนาโดยใช้การสอนแบบ Active Learning และการใช้บทเรียนแบบ e- learning. เชียงใหม่: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์. (2564). แผนยุทธศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์. อุตรดิตถ์ : มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
วรรณี โสมประยูร. (2553). เทคนิคการสอนภาษาไทย. กรุงเทพมหานคร: ดอกหญ้าวิชาการ.
ศิวกานท์ ปทุมสูติ. (2556). เด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ แก้ง่ายนิดเดียว (ใหม่). (พิมพ์ครั้งที่11). กรุงเทพมหานคร : นวสานส์การพิมพ์. สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
สถาบันวิทยาการการจัดการเรียนรู้. (2550). การสอนแบบ Brain-based Learning. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาผู้บริหารการศึกษา.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่. (2564). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี 2564. แพร่: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 1.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2553). ชุดฝึกอบรมการวัดประเมินผลการเรียนรู้ หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สหกรณ์.
อำนาจ เกษศรีไพร. (2558). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างความสามารถการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมผู้เรียนด้านการอ่านออกภาษาไทย สำหรับครูที่สำเร็จการศึกษาไม่ตรงสาขาวิชาที่สอน. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
Caine, R. N. & Caine, G. (1991). Making Connections : Teaching and the Human Brain. Menlo Park. CA: Innovative Learning.
Castle, S. F. & Souunder, K. O. (2006). Do Professional Development School (PDSs) Make a Difference? A Comparative Study of PDS and Non-PDS Teacher Candidates. Journal of Teacher Education, 57 (1), 65-80.
Jensen, E. (2008). Brain-Based Learning. 2 nd ed. Thousand Oaks CA: Corwin Press. Prater and Ferrara.
Lauridsen, D. A. (2003). What are Teacher’s Perceptions of the Curriculum Development Process? . Ohio: The Ohio State University.
Oliva, P. F. (1982). Developing the Curriculum. New York: Harper Collins.
Taba, H. (1962). Curriculum Development Theory and Practice. New York: Harcourt, Brace And World.
Thomas, D. L. (2000). Curriculum Development for the Master Craftsman in the Printing, Newspaper and Packaging industries. Pretoria: University of South Africa.
