การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำครูด้านการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล ของสถานศึกษาอาชีวศึกษา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) องค์ประกอบและตัวบ่งชี้ 2) สภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และความต้องการจำเป็น 3) พัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำครู และ 4) ผลการใช้โปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำครู ด้านการจัดการเรียนรู้ ในยุคดิจิทัลของสถานศึกษาอาชีวศึกษา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยแบ่งออกเป็น 4 ระยะ คือ 1) ศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำครู โดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน 2) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และความต้องการจำเป็นภาวะผู้นำครู โดยครูกลุ่มตัวอย่างจำนวน 367 คน โดยใช้ตารางเทียบของ Krejcie and Morgan 3) การพัฒนาโปรแกรมภาวะผู้นำครู โดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 10 ท่าน และ 4) นำโปรแกรมภาวะผู้นำครูยุคดิจิทัลไปใช้กับครูในวิทยาลัย จำนวน 40 ท่าน ผลการวิจัยพบว่า 1. องค์ประกอบและตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำครู ด้านการจัดการเรียนรู้ ในยุคดิจิทัลของสถานศึกษาอาชีวศึกษา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ 50 ตัวบ่งชี้ 2. สภาพปัจจุบันของภาวะผู้นำครู โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง สภาพที่พึงประสงค์ของภาวะผู้นำครู โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และความต้องการจำเป็นของภาวะผู้นำครู มีค่า PNImodified = 0.26 โดยเรียงลำดับ จากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล, ด้านความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรมดิจิทัล,ด้านทักษะการใช้ดิจิทัล,ด้านการสื่อสารยุคดิจิทัล และด้านความรู้ความเข้าใจดิจิทัล 3. ผลการตรวจสอบโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำครู พบว่า มีความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และการนำไปใช้ได้ อยู่ในระดับมากที่สุด 4. ผลการใช้โปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำครู พบว่า หลังการใช้โปรแกรมมีการพัฒนาที่สูงขึ้นก่อนการใช้โปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่.05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2553. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัล สำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. อุบลราชธานี: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
บุญยืน จันทร์สว่าง. (2556). ทักษะการรู้สารสนเทศ. กรุงเทพมหานคร: ภาควิชาบรรณารักษศาสตร์และสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ.
พุทธชาติ ภูจอมจิต. (2562). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของครูโรงเรียน ประถมศึกษา สังกัดสำนักคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วีริยา ภูถาวร. (2564). พัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างคุณลักษณะครูผู้นำในการจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัล เพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา สำหรับโรงเรียนสังกัดสำนักเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 20. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2551). พระราชบัญญัติการอาชีวศึกษา พ.ศ. 2551. กรุงเทพมหานคร: สํานักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวัฒน์ จุลสุวรรณ์. (2554). การพัฒนาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงผู้บริหารสายสนับสนุนสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร และพัฒนาการศึกษา . มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อาทิตยา โปณะทองและคณะ. (2562). การพัฒนาหลักสูตรอบรมเพื่อเสริมสร้างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงสำหรับนักศึกษาสถาบันอุดมศึกษา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 7(2), 332-347.
Nihuka, A. et al. (2014). Open Educational Resources (OER) Initiative at the Open University of Tanzania: Challenges and Lessons Learned in The Open and Flexible Higher Education Conference 2014-Proceedings “New Technologies and the future of Teaching and Learning" (Online). Retrieved October 4, 2022, from
http://conference.eadtu.eu/images/ Proceedings/.
Watson, D. (2000). Emotions and Social Behavior Mood and Temperament. New York: Guilford Press.
