กระบวนการใช้รูปแบบการเสริมสร้างสังคมพหุวัฒนธรรมโดยชุมชนมีส่วนร่วม นาทับโมเดล เพื่อสร้างจิตสำนึกความเป็นพลเมืองของสังคม ตำบลนาทับ อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา

Main Article Content

พิชญา สุวรรณโน
ยุวัลดา ชูรักษ์
อริสรา บุญรัตน์
สายสุดา สุขแสง
ชิตพล เอกสายธาร

บทคัดย่อ

          การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการนำรูปแบบการเสริมสร้างสังคมพหุวัฒนธรรมโดยชุมชนมีส่วนร่วมนาทับโมเดล เพื่อสร้างจิตสำนึกความเป็นพลเมืองของสังคม ไปทดลองใช้กับชุมชนต้นแบบ และประเมินผลการใช้รูปแบบนาทับโมเดล กลุ่มตัวอย่างเป็นประชาชนตำบลนาทับ อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา จำแนกเป็น 2 กลุ่ม ใช้เก็บข้อมูลเชิงคุณภาพ 60 คน เชิงปริมาณ 392 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกและแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า กระบวนการนำรูปแบบนาทับโมเดล ไปทดลองใช้กับชุมชนต้นแบบ มี 6 ขั้นตอน ได้แก่ 1) จัดประชุมภาคีเครือข่ายความร่วมมือในพื้นที่ 2) พิจารณาร่างปฏิทินกิจกรรมประจำปีและของดีนาทับ 3) กำหนดแผนการดําเนินงานจัดกิจกรรมนำร่องตำบลนาทับ 4) กำหนดปฏิทินกิจกรรมประจำปีและของดีนาทับ 5) จัดโครงการนำร่อง “งานประจำปีตำบลนาทับ (ของดี 4 ชาย)” และ 6) ประเมินและสรุปผลการจัดกิจกรรมนำร่อง ส่วนการประเมินผลการใช้รูปแบบนาทับโมเดล พบว่า ประชาชนมีความคิดเห็นต่อรูปแบบนาทับโมเดล ประเด็นกระบวนการพัฒนาและการดำเนินการใช้รูปแบบนาทับโมเดลอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.02 เมื่อพิจารณาเป็นรายประเด็น พบว่า สิ่งที่ได้รับจากโครงการตรงกับความคาดหวัง มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด เท่ากับ 4.20 รองลงมาเป็นประเด็นข้อมูลเชิงพื้นที่นำมาพัฒนารูปแบบนาทับโมเดลได้เหมาะสมมีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.12 ประเด็นการมีส่วนร่วมในการเสนอแนวคิดและแนวทางการพัฒนารูปแบบนาทับโมเดล มีความสอดคล้องกับวิถีชีวิตของคนในตำบลนาทับ มีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.04 ตามลำดับ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุวรรณโน พ., ชูรักษ์ ย., บุญรัตน์ อ., สุขแสง ส., & เอกสายธาร ช. (2023). กระบวนการใช้รูปแบบการเสริมสร้างสังคมพหุวัฒนธรรมโดยชุมชนมีส่วนร่วม นาทับโมเดล เพื่อสร้างจิตสำนึกความเป็นพลเมืองของสังคม ตำบลนาทับ อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(9), 272–284. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/267020
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เทศบาลตำบลนาทับ. (2566). แผนพัฒนาท้องถิ่น พ.ศ. 2566 - 2570. สงขลา: เทศบาลตำบลนาทับ.

ขันทอง วัฒนะประดิษฐ์ และคณะ. (2564). รูปแบบการสร้างสังคมพหุวัฒนธรรมโดยไร้รอยต่อทางศาสนา. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(3), 436-450.

ถวิลวดี บุรีกุล และคณะ. (2556). โครงการเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในภาคใต้ของประเทศไทยโดยใช้กระบวนการมีส่วนร่วม. ใน รายงานการวิจัย. สถาบันพระปกเกล้า.

บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

พระมหาประกาศิต ฐิติปสิทธิกร และคณะ. (2563). จิตสำนึกความเป็นพลเมืองดีในการพัฒนาชุมชนและความเป็นเมืองเชิงพุทธในจังหวัดนครปฐม. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(1), 63-80.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2544). หลักการวัดผลและประเมินผลการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สถาบันราชภัฏพระนคร.

ศูนย์ประสานการปฏิบัติที่ 5 กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร. (2563). ยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ พ.ศ. 2563 - 2565. เรียกใช้เมื่อ 19 มิถุนายน 2566 จาก https://www. isoc5.net/files/strategy_plan/2063.pdf

สวรินทร์ เบ็ญเด็มอะหลี. (2554). พลวัตสิทธิชุมชนคลองนาทับ ตำบลนาทับ อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนามนุษย์และสังคม. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

สำเร็จ ศรีหร่าย. (2550). ขบวนการ BRN-Coordinate กับการก่อความไม่สงบในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้และ 4 อำเภอของจังหวัดสงขลาในช่วงปี พ.ศ. 2547-ปัจจุบัน (2550) และแนวความคิดในการยุติสถานการณ์. ใน รายงานการวิจัย. วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร.

Cohen, J. M. & Ophoff, N.N.T. (1981). Rural Development Participation: Concepts and Measures for Project Design, Implementation and Evaluation. New York: The Rural Development Committee Center for International Studies, Cornell University.

Faulks, K. (2000). Citizenship. London: Century Business.