รูปแบบการบริหารจัดการเชิงพื้นที่เพื่อยกระดับคุณภาพการจัดการศึกษาของ เขตพื้นที่การศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 4 ข้อ คือ 1) เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารจัดการในการพัฒนาคุณภาพของเขตพื้นที่การศึกษา 2) เพื่อพัฒนา 3) ทดลองและประเมินการใช้รูปแบบการบริหารจัดการเชิงพื้นที่ในการยกระดับคุณภาพการจัดการศึกษาของเขตพื้นที่การศึกษา และ 4) เพื่อจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบายการบริหารจัดการเชิงพื้นที่ในการยกระดับคุณภาพการจัดการศึกษาของเขตพื้นที่การศึกษา โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยและพัฒนาและจัดทำข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพและปัญหาแบ่งออกเป็น 5 ด้าน ได้แก่ ด้านบุคลากร ด้านสังคมวัฒนธรรม ด้านเศรษฐกิจ ด้านกายภาพ และด้านการเงิน 2) รูปแบบการบริหารจัดการเชิงพื้นที่ของเขตพื้นที่การศึกษา เป็นรูปแบบที่เน้นกระบวนการ ปัจจัยนำเข้า ประกอบด้วย ทุนมนุษย์ ทุนสังคม ทุนเศรษฐกิจ ทุนกายภาพ และทุนการเงิน ผ่านกระบวนการมีส่วนร่วม ในการวางแผน การกำหนดเป้าหมาย ออกแบบกิจกรรม นำกิจกรรมสู่การปฏิบัติ และการประเมินผล โดยมีเป้าหมายเพื่อการยกระดับคุณภาพการจัดการศึกษา ซึ่งวัดผลผลิตระดับเขตพื้นที่จาก 3 ด้านคือ 1) ผลการประเมินมาตรฐาน 2) ผลการประเมินตัวชี้วัด และ 3) ผลการประเมิน ITA มีผลลัพธ์เป็นผลงานหรือรางวัลตั้งแต่ระดับเขตถึงนักเรียน 3) ผลประเมินการทดลองใช้รูปแบบ พบว่า ผลประเมินอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด คุณภาพของการจัดการศึกษาของเขตพื้นที่สูงขึ้นทุกด้าน 4) ข้อเสนอเชิงนโยบาย คือ ควรจัดทำสารสนเทศด้านศักยภาพของพื้นที่ ควรกำหนดตัวชี้วัดผลการปฏิบัติงานของเขตพื้นที่ในรูปแบบของการจัดการศึกษาเชิงพื้นที่ตามบริบท ควรมีการประสานความร่วมมือเชิงรุกในการทำงานกับพื้นที่ ควรทำงานแบบบูรณาการภารกิจร่วมกันในพื้นที่ เน้นการสร้างสัมพันธภาพที่ดีและสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
โชคอนันต์ วาณิชเลิศธนสาร. (2558). การบริหารจัดการเชิงพื้นที่ : การรับรู้จินตภาพและสัญญะของ สภาพแวดล้อมทางกายภาพ ภายในเขตเมืองเก่าเชียงใหม่. ใน ดุษฎีนิพนธ์ ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). การตรวจราชการ การติดตามตรวจสอบ และประเมินผลการจัดการศึกษา ของกระทรวงศึกษาธิการ. กรงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กล้า ทองขาว. (2558). การจัดการศึกษาแบบยึดพื้นที่เป็นฐาน : แนวคิด แนวทาง และกรณีศึกษา. วารสารราชภัฏสุราษฏร์ธานี, 2(2), 1-2.
จำเนียร พลหาญ และคณะ. (2559). รูปแบบการปฏิรูปการเรียนรู้เชิงพื้นที่จังหวัดมหาสารคาม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ทิศนา แขมณี. (2551). รูปแบบการเรียนการสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วุฒิสาร ตันไชย และคณะ. (2558). ข้อเสนอเชิงนโยบายนวัตกรรมการพัฒนารายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ . (2561). รายงานประจำปี 2561. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2557). รายงานผลการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ สองปีของแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 11. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (2560-2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานส่งเสริมสังคม แห่งการเรียนรู้และคุณภาพเยาวชน. (2557). การยกระดับคุณภาพครูไทยในศตวรรษที่ 21. ใน เอกสารในการประชุมวิชาการ “อภิวัฒน์การเรียนรู้สู่จุดเปลี่ยนประเทศไทย”6-8 พฤษภาคม 2557. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานส่งเสริมสังคม แห่งการเรียนรู้และคุณภาพเยาวชน.
สิลาภรณ์ บัวสาย. (2557). งานวิจัยเพื่อพัฒนาพื้นที่ กับการสร้างความเปลี่ยนแปลงในพื้นที่. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาพื้นที่, 3(6) 129-128.
สุพีรพัชร์ พิมพ์มาศ . (2561). ยุทธศาสตร์การจัดการศึกษาเชิงพื้นที่. วารสารโพธิวิจัย, 2(2), 34-36.
Daft, R. L. (1994). Management Fort Worth . England: Dryden press.
Keeves, P. J. (1988). Educational research, Methodology and measurement: An international handbook. Oxford: Pergamon Press.
Kemmis, S. & McTaggart, R. (1988). The Action research planer, 3rd ed. Geelong: DeakinUniversity, Australia.
