การฟื้นฟูตำราพระโอสถพระนารายณ์ เพื่อการส่งเสริม และศึกษาศิลปวัฒนธรรมอย่างบูรณาการ

Main Article Content

รัชพล แย้มกลีบ
บุณยนุช นาคะ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยเรื่อง การฟื้นฟูตำราพระโอสถพระนารายณ์ เพื่อการส่งเสริมและศึกษาศิลปวัฒนธรรมอย่างบูรณาการ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและฟื้นฟูตำราโอสถพระนารายณ์ และศึกษาการมีส่วนร่วมของชุมชนในการส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาไทย ที่เป็นการบูรณาการระหว่างองค์ความรู้ทางสังคมศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ โดยศึกษาในพื้นที่ ตำบลโพธิ์ตรุ อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ซึ่งมีผลิตภัณฑ์โอทอปที่สำคัญของตำบลได้แก่ผลิตภัณฑ์ทางด้านการดูแลสุขภาพ เช่น ยาหม่องสมุนไพร ประคบสมุนไพร ยาหอม โดยนำเอาตำราโอสถพระนารายณ์มาประยุกต์ปฏิบัติจริง ผู้วิจัยใช้แนวคิดการพัฒนาเชิงพื้นที่ทางวัฒนธรรม (Cultural Area) แนวคิดผู้ประกอบการทางวัฒนธรรม แนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (Creative Economy) แนวคิดการมีส่วนร่วมของชุมชนเป็นกรอบในการศึกษา จากการศึกษาจากเอกสาร สัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างจำนวน 6 คน และวิจัยเชิงปฏิบัติการอย่างมีส่วนร่วม (Participatory Action Research: PAR) พบว่า ตำราโอสถพระนารายณ์ นำมาใช้ในชีวิตประจำวันในปัจจุบันมีมากที่สุด 4 ตำรา ได้แก่ ยาทาพระเส้น พระอังคบพระเส้นตึงให้หย่อน น้ำมันมหาจักร ยาหอมดุม ซึ่งบทความนี้ได้จำแนก ในมิติวัตถุดิบ ปรุงยา และสรรพคุณ เพื่อการฟื้นฟู ร่วมกับการศึกษาการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มผู้ปลูกสมุนไพรตำบลโพธิ์ตรุ ในการสืบสานภูมิปัญญาด้านสมุนไพรตามตำราโอสถพระนารายณ์ ซึ่งพบว่ามีศักยภาพเพียงพอที่จัดเป็นผู้ประกอบการทางวัฒนธรรมด้านการแพทย์แผนไทย ดังนั้นเพื่อให้ได้ประโยชน์สูงสุด บุคลากรด้านการแพทย์ นักการตลาด และสำนักวัฒนธรรม ควรเข้ามาร่วมมือกันทำงานในทุกมิติอย่างบูรณาการ เพื่อการสร้างให้เป็นพื้นที่ที่มีความเข้มแข็งยิ่งขึ้น รวมไปถึงการสร้างการรับรู้และการวิจัยด้านการตลาดเกี่ยวกับผลตอบแทนทางสังคมในลำดับต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
แย้มกลีบ ร., & นาคะ บ. (2023). การฟื้นฟูตำราพระโอสถพระนารายณ์ เพื่อการส่งเสริม และศึกษาศิลปวัฒนธรรมอย่างบูรณาการ. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(10), 171–181. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/268393
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

โชติกา แหร่มบันเทิง. (2565). การเปรียบเทียบประสิทธิผลของตํารับน้ำมันมหาจักรกับ1% ไดโคลฟีแนคเจลลดอาการปวดในผู้ป่วยโรคลมปลายปัตคาตสัญญาณ 4 หลัง. วารสารหมอยาไทยวิจัย, 8(2), 29-44.

ภูริทัต กนกกังสดาล และคณะ. (2563). ประสิทธิผลและความปลอดภัยของยาทาพระเส้นในการรักษาโรคข้อเข่าเสื่อมปฐมภูมิเปรียบเทียบกับยาครีมทาแก้ปวด : การศึกษาเปิดเผยแบบสุ่ม. วารสารเภสัชกรรมไทย, 12(3), 880-890.

มนตร์ปาจรีย์ ณ ร้อยเอ็ด และคณะ. (2562). ประสิทธิผลเบื้องต้นของยาทาพระเส้นเพื่อลดอาการปวดเข่าของผู้ป่วยโรคลมจับโปงแห้งเข่าทางการแพทย์แผนไทย. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก, 17(3), 447-459.

รุ่งระวี เต็มศิริฤกษ์กุล และคณะ. (2550). องค์ความรู้จากงานวิจัยสมุนไพรไทย 10 ชนิด: กระชายดำ กวาวเครือ ขาว ขมิ้นชัน ขิง บัวบก พริกไทย ไพล ฟ้าทะลายโจร มะขามป้อม มะระขี้นก. กรุงเทพมหานคร: 21 เซ็นจูรี่.

สำนักคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย กรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและแพทย์แผนทางเลือก. (2555). คัมภีร์ธาตุพระนารายณ์ ฉบับใบลาน (ตำราพระโอสถพระนารายณ์) ชุดตำราภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย ฉบับสนุรักษ์. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์ องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2552). เศรษฐกิจสร้างสรรค์. กรุงเทพมหานคร: บริษัท บี.ซี. เพรส (บุญชิน) จำกัด.

สุนันทา ศรีโสภณ. (2560). การพิสูจน์ชนิดทางพฤกษศาสตร์ของเครื่องยาจันทน์เทศและจันทน์หอมด้วยวิธีโครมาโทกราฟีแบบชั้นบาง. วารสารการแพทย์แผนไทยและแพทย์ทางเลือก, 15(1), 3-13.

อิระวัชร์ จันทรประเสริฐ. (2539). ยุทธศาสตร์เชิงรุกเพื่อสร้างความเข้มแข็งแก่หมู่บ้าน : กรณีศึกษาศูนย์สงเคราะห์ราษฎรประจำหมู่บ้าน. เชียงใหม่: ธนบรรณการพิมพ์.

Mc Closkey, D. (2006). Bourgeois virtues. Chicago: University of Chicago Press.

Yoshimi, S. (1992). Kuukan no Jitsen: Toshi Shakaigaku ni okeru Kuukan Gainen no Shakagaku no Frontier (The Frontier of Urban Sociology). Tokyo: Nikhon Hyouron Sha.