การออกแบบและพัฒนาแบรนด์เพื่อสร้างอัตลักษณ์และเพิ่มคุณค่า ถ่านชีวมวลอัดแท่งของวิสาหกิจชุมชนหนองเลงพัฒนา จังหวัดชลบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและปัญหาในการออกแบบและพัฒนาแบรนด์ 2) ออกแบบและพัฒนาแบรนด์เพื่อสร้างอัตลักษณ์และเพิ่มคุณค่าถ่านชีวมวลอัดแท่งของวิสาหกิจชุมชนหนองเลงพัฒนา จังหวัดชลบุรี และ 3) ถ่ายทอดองค์ความรู้ที่ได้จากผลการวิจัย ใช้รูปแบบการวิจัยแบบผสม โดยเชิงคุณภาพใช้เครื่องมือเป็นแบบสัมภาษณ์บุคคลเชิงลึก เลือกแบบเจาะจง ผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 25 คน ได้แก่ ผู้แทนชุมชน ผู้ที่มีรายได้จากการขายผลิตภัณฑ์ชุมชน นักวิชาการ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา และเชิงปริมาณใช้เครื่องมือเป็นแบบสอบถาม ประชากร จำนวน 50 คน ผลการวิจัยพบว่า ตลาดถ่านอัดแท่งมีความอิ่มตัวสูง มีหลายยี่ห้อที่นำเสนอผลิตภัณฑ์ที่คล้ายกัน ทำให้ขาดความแตกต่าง ผู้บริโภคมีความอ่อนไหวต่อราคา และไม่ทราบถึงประโยชน์และความแตกต่างของถ่านอัดแท่ง ทำให้ยากที่จะสื่อสารคุณลักษณะเฉพาะได้ รวมทั้งช่องทางการจัดจำหน่ายที่จำกัด ส่งผลต่อการเข้าถึงของแบรนด์ การออกแบบแบรนด์ พบว่า ชื่อแบรนด์ “คนทำถ่าน” สื่อถึงคนในชุมชนที่มีอาชีพหลักเป็นคนเผาถ่านแต่ดั้งเดิม มีความชำนาญในการเผาถ่าน ตราสัญลักษณ์ให้รูปถ่านอยู่ตรงสระอำ ด้านล่างมีรูปคนประสานกันเป็นหนึ่งเดียว สื่อถึงผลิตภัณฑ์ชุมชน และมีลักษณะเหมือนกับเตาเผาถ่าน ใช้ไม้เอกเป็นรูปคล้ายใบไม้ สื่อถึงผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม การพัฒนาแบรนด์ควรดำเนินการตามแนวคิด 3i Model เรื่อง อัตลักษณ์ ภาพลักษณ์ และคุณค่าที่แท้จริงของแบรนด์ ผลการถ่ายทอดองค์ความรู้ให้กับกลุ่มวิสาหกิจชุมชนและผู้สนใจ พบว่าสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้จริง เพิ่มศักยภาพการแข่งขันของผู้ประกอบการ ตลอดจนสร้างรายได้และเพิ่มคุณค่าให้กับผลิตภัณฑ์
Article Details
เอกสารอ้างอิง
พิทักษ์ ศิริวงศ์ และคณะ. (2558). การสร้างมูลค่าเพิ่มที่ปรากฏอยู่บนป้ายฉลากสินค้าประเภทน้ำดื่มบรรจุขวด. ใน การประชุมวิชาการด้านการจัดการระดับชาติ “วลัยลักษณ์ วิจัยทางการจัดการ ครั้งที่ 4”. มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์.
มนตรี เหงียศิริ. (26 กันยายน 2564). ของวิสาหกิจชุมชนหนองเลงพัฒนา. (น้ำฝน ใจดี, ผู้สัมภาษณ์)
สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า กระทรวงพาณิชย์. (2564). รายงานการศึกษาการพัฒนาศักยภาพของวิสาหกิจชุมชน/วิสาหกิจเพื่อสังคมเพื่อยกระดับเศรษฐกิจฐานราก. กรุงเทพมหานคร: บริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน).
สำนักงานมาตรฐานอุตสาหกรรม (สมอ.). (2562). มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน ถ่านอัดแท่ง มผช. 238/2547. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงอุตสาหกรรม.
สุภางค์ จันทวานิช. (2552). การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ออตมัน, เจ. เอ. (2554). The new rules of Green marketing [Green marketing พิมพ์เขียวการตลาดวิวัฒน์โลก]. กรุงเทพมหานคร: เออาร์ไอพี.
Aaker, D. A. (1991). Managing brand equity: capitalizing on the value of a brand name. New York: Free Press.
Duncan, T. R. (2002). IMC: Using advertising and promotion to build brands. New York: McGraw-hill.
Keller, K. L. (2008). Strategic brand management, Eaglewood Cliffs. New Jersey: Prentice Hall.
Keller, K. L., & Swaminathan, V. (2020). Strategic brand management: Building, measuring, and managing brand equity. United Kingdom: Pearson Education.
Kotler, P. (2003). Marketing management: Analysis planning, implementation, and control. New Jersey: Prentice Hall.
Kotler, P. et al. (2010). Marketing 3.0: From products to customers to the human spirit. New Jersey: John Wiley & Sons, Inc.
Miles, M. B. & Huberman, A. M. . (1994). Qualitative Data Analysis: An Expanded Sourcebook. (2nd Edition). Thousand Oaks, CA: SAGE.
Mootee, I. (2013). Design Thinking for Strategic Innovation: What They Can’t Teach You at Business or Design School. New Jersey: John Wiley and Sons.
Nastasi. B. K. & Schensul, S. L. (2005). Contributions of qualitative research to the validity of intervention research. Journal of School Psychology, 43(3), 177-195.
Temporal, P. (2002). Advanced Brand Management from Vision to Valuation. New Jersey: John Wiley and Sons.
