การศึกษาอัตลักษณ์วัยรุ่นของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
อัตลักษณ์วัยรุ่นของนักเรียนในระดับมัธยมศึกษาเป็นสิ่งที่จำเป็นในการที่วัยรุ่นจะเติบโตไปเป็นผู้ใหญ่เพื่อนำไปดำเนินชีวิตร่วมกับบุคคลอื่นที่มีความหลากหลายทางเพศ วัย บุคลิกภาพ ศาสนา และวัฒนธรรม ด้วยการแสดงพฤติกรรมที่เหมาะสม และในการเสริมสร้างอัตลักษณ์ของนักเรียนในระดับมัธยมศึกษาได้นำแนวคิดในยุคหลังสมัยใหม่ที่ให้ความสำคัญในการอยู่ร่วมกันของบุคคลในสังคม พร้อมกับการพัฒนาอัตลักษณ์ของบุคคลจากการวิพากษ์วิจารณ์สังคม ก่อนนำกลับมาทบทวนและปรับเปลี่ยนอัตลักษณ์มาสู่ตนเอง เพื่อนำไปสู่การแสดงออกอย่างเหมาะสมในสังคมภายใต้สภาพแวดล้อมและบริบทที่วัยรุ่นอาศัยอยู่ โดยในการวิจัยมีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) การศึกษา อัตลักษณ์วัยรุ่นของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา และ2) ศึกษาพฤติกรรมบ่งชี้อัตลักษณ์วัยรุ่นของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา การวิจัยในครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการเก็บรวบรวมข้อมูล จากเอกสาร ตำรา วารสารวิชาการ การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ด้วยการวิเคราะห์แบบอุปนัย (Analytic induction) และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับอัตลักษณ์วัยรุ่นร่วมกับการสัมภาษณ์นักเรียนและผู้ปกครองจำนวน 16 คน ตรวจสอบความน่าเชื่อถือจากผู้เชี่ยวชาญ ผลการศึกษาพบว่า อัตลักษณ์วัยรุ่นของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาหมายถึง พฤติกรรมการแสดงออกของวัยรุ่นในการจัดการตนเองด้านพฤติกรรม ที่เกิดจากการเข้าใจตนเองบริบทของสังคมที่อาศัยอยู่ ผ่านการตีความ การประเมิน และการตัดสินใจสร้างทางเลือกในการแสดงออกที่เหมาะสมในสังคม ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบที่ 1 รู้ตน องค์ประกอบที่ 2 รู้สังคม และองค์ประกอบที่ 3 รู้การแสดงออกของตน และพฤติกรรมบ่งชี้อัตลักษณ์วัยรุ่นระดับมัธยมศึกษา ประกอบด้วย 10 พฤติกรรมบ่งชี้ ซึ่งอัตลักษณ์วัยรุ่นของนักเรียนระดับมัธยมศึกษามีความสำคัญในการที่จะหล่อหลอมอัตลักษณ์ของตนเองขึ้นใหม่จากวาทกรรมและแนวปฏิบัติที่มีอยู่ในสังคม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จำเนียร จวงตระกูล. (2561). ปัญหาการกำหนดกลุ่มตัวอย่างและวิธีการสุ่มตัวอย่างในการวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารบริหารธุรกิจสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 9(1), 21-53.
นักเรียนคนที่ 4. (15 สิงหาคม 2565). การแสดงออกของพฤติกรรมของนักเรียนที่ไม่ควรปฏิบัติในเหตุการณ์วิกฤต. (นักเรียนคนที่ 4, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ปกครองคนที่ 1. (5 สิงหาคม 2565). มุมมองที่มีต่อสภาพของสังคมที่มีผลต่อการใช้ชีวิตของลูกท่านเอง. (ผู้ปกครองคนที่ 1, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ปกครองคนที่ 2. (6 สิงหาคม 2565). ความเข้าใจที่มีต่อการแสดงออกของพฤติกรรมลูกท่านเอง. (ผู้ปกครองคนที่ 2, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ปกครองคนที่ 3. (8 สิงหาคม 2565). การยอมรับในกฎระเบียบของสังคม เมื่อต้องแสดงพฤติกรรมออกไปในสังคม. (ผู้ปกครองคนที่ 3, ผู้สัมภาษณ์)
ระเบียบรัตน์ พงษ์พานิช. (2557). เสี่ยร้านมือถือ แฉพลีกายแลกไอโฟนเกลื่อน เจ๊เบียบฉะสังคมเสื่อม. เรียกใช้เมื่อ 8 เมษายน 2564 จาก https://www.thairath.co.th/news/local/bangkok/462685
ศรีเรือน แก้วกังวาล. (2540). จิตวิทยาพัฒนาการชีวิตทุกช่วงวัย (พิม์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สาวิตรี เต็งณฤทธิ์ศิริ. (2547). ลักษณะมุ่งอนาคตของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดน่าน. ใน วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาการศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด กลุ่มสาระการ เรียนรู้คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และสาระภูมิศาสตร์ ในกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560 ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 - 2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
อภิญญา เฟื่องฟูสกุล. (2546). อัตลักษณ์: การทบทวนทฤษฎีและกรอบแนวคิด. กรุงเทพมหานคร: คณะกรรมการ สภาวิจัยแห่งชาติ สาขาสังคมวิทยา.
Erikson, E. (1968). Identity: Youth and Crisis. New York: W.W. Norton.
Foucault, M. (1988). Technologies of the self. in L.H. Martin, H. Gutman, P. H. Hutton, Technologies of the Self: A Seminar with Michael Foucault. London: Tavistock.
Hall, S. (1997). Representation: Cultural Representations and Signifying Practices. London: Sage.
Marshall, G. (1998). Oxford Dictionary of Sociology. New York: Oxford university.
Scott, J. (2006). Documentary Research. London: Sage.
