การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาภาษาอังกฤษเพิ่มพูนประสบการณ์ ที่ส่งเสริมทักษะการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมและการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย

Main Article Content

ปรัชญา คณา
ลัดดา หวังภาษิต
อัญชลี จันทร์เสม

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาหลักสูตรรายวิชาภาษาอังกฤษเพิ่มพูนประสบการณ์ที่ส่งเสริมทักษะการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมและการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย และ 2) ศึกษาประสิทธิผลของหลักสูตร เป็นการวิจัยและพัฒนาโดยแบ่งออกเป็น 4 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 การศึกษาข้อมูลเบื้องต้นในการพัฒนาหลักสูตร ระยะที่ 2 การจัดทำร่างหลักสูตร ระยะที่ 3 การทดลองใช้หลักสูตร และระยะที่ 4 การประเมินประสิทธิผลของหลักสูตร กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 36 คน ที่ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) หลักสูตรรายวิชาภาษาอังกฤษเพิ่มพูนประสบการณ์ที่ส่งเสริมทักษะการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมและการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย 2) แบบทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียนในด้านความรู้และความเข้าใจ ด้านอารมณ์และความรู้สึก และด้านพฤติกรรมและการลงมือปฏิบัติ และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจต่อหลักสูตร สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติอนุมาน t-test แบบ dependent ผลการวิจัยพบว่า 1) หลักสูตรที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 7 องค์ประกอบ มีการออกแบบเป็น 4 หน่วยการเรียนรู้ และร่างหลักสูตรมีค่าดัชนีความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.80-1.00 2) ประสิทธิผลของหลักสูตรรายวิชาภาษาอังกฤษเพิ่มพูนประสบการณ์ที่ส่งเสริมทักษะการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมและการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย พบว่า คะแนนทดสอบหลังเรียนของนักเรียนสูงกว่าก่อนใช้หลักสูตรอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 โดยมีค่าเฉลี่ยการทดสอบหลังเรียนสูงกว่าร้อยละ 80 ตามเกณฑ์ที่ตั้งไว้ และเมื่อประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อหลักสูตร พบว่า นักเรียนมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก (gif.latex?\bar{x} = 4.29)

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
คณา ป., หวังภาษิต ล., & จันทร์เสม อ. (2024). การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาภาษาอังกฤษเพิ่มพูนประสบการณ์ ที่ส่งเสริมทักษะการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมและการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(1), 89–100. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/270323
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

กุลพร หิรัญบูรณะ. (2556). Intercultural Communication: Globalization and Social Justice. ภาษาปริทัศน์, 12(3), 111-116.

จินตนา วีระปรียากูร. (2560). การพัฒนาโมเดลสภาพแวดล้อมการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารแบบผสมผสาน ด้วยกระบวนการเรียนรู้เชิงรุก เพื่อส่งเสริมทักษะในการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์ และทักษะการทำงานร่วมกันของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

จินตวีร์ เกษมสุข. (2554). การสื่อสารกับการเปลี่ยนแปลงของสังคม. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

ชวลิต ชูกำแพง. (2551). การพัฒนาหลักสูตร. มหาสารคาม: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ผะอบ พวงน้อย. (2558). การพัฒนาหลักสูตรและชุดสื่อการเรียนรู้ เรื่อง ภาษาอังกฤษเทคนิคเพื่อการท่องเที่ยวเมืองไทยในวิถีพุทธ. วารสารวิชาการพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 25(1), 137-147.

วิชัย วงษ์ใหญ่. (2551). กระบวนการพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอนภาคปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

Asakereh, A., & Dehghannezhad, M. (2015). Student satisfaction with EFL speaking classes: Relating speaking self-efficacy and skills achievement. Educational Research, 25(4), 345-363.

Brislin, R.W. . (1989). Intercultural communication training. In M.K. Asante & W.B. Gudykunst (Eds.), Handbook of International and Intercultural Communication (pp. 441-457). California: Sage Publications.

Brown, J.D. (1995). The elements of language curriculum: A systematic approach to program development. USA: Heinle&Heinle publishers.

Connors, J. V. . (2013). Getting through: Keys to constructive communication. Desert Exposure, 17(2013b), 37-39.

He, Y., & Fu, X. . (2022). Learning Satisfaction of Learners and Curriculum Design under Different Online Teaching Platforms. International Journal of Emerging Technologies in Learning (iJET), 17(10), 227-239.

Liu, S., & Dall’Alba, G. . (2012). Learning intercultural communication through group work oriented to the world beyond the classroom. Assessment & Evaluation in Higher Education, 37(1), 19-32.

Richards, J. C. . (2001). Curriculum Development in Language Teaching Cambridge Professional Learning. Cambridge: Cambridge University Press.

Storey, C. W. . (2007). Insights into Language Curriculum Development. Electronic Journal of Foreign Language Teaching, 4(1). 86-107.

Taba, H. . (1962). Curriculum Development: Theory and Practice. New York: Harcourt, Brace and World.