ผลของโปรแกรมการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ป่วยระยะกลางต่อความสามารถ ในการดำเนินกิจกรรมชีวิตประจำวันของผู้ป่วยกระดูกสะโพกหักร่วมกับ การติดตามผลผ่านระบบทางไกล

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบผลของโปรแกรมการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ป่วยระยะกลางต่อความสามารถในการดำเนินกิจกรรมชีวิตประจำวันของผู้ป่วยกระดูกสะโพกหัก ในการใช้โปรแกรมการฟื้นฟูฯ ร่วมกับการติดตามผลผ่านระบบทางไกล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็นผู้สูงอายุที่มีภาวะกระดูกสะโพกหัก ที่ได้เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลนางรอง จำนวนทั้งสิ้น 60 คน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย คือ กลุ่มทดลอง เป็นกลุ่มที่เข้าร่วมโปรแกรมการฟื้นฟูฯ ร่วมกับการติดตามผลผ่านระบบทางไกล จำนวน 30 คน และกลุ่มควบคุม เป็นกลุ่มที่เข้าร่วมโปรแกรมการฟื้นฟูฯ เท่านั้น จำนวน 30 คน โดยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบประเมินความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวัน มีค่าความเชื่อมั่น 0.9 และโปรแกรมการฟื้นฟูฯ ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่มมีภาวะกระดูกหักบริเวณ intertrochanteric of femur มากกว่า neck of femur คิดเป็นร้อยละ 63.3 ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบการประเมินความสามารถในการดำเนินกิจกรรมชีวิตประจำวันของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ก่อนและหลังทำการทดลอง พบว่า ระดับคะแนนความสามารถในการดำเนินกิจกรรมชีวิตประจำวันของทั้งสองกลุ่ม มีการเปลี่ยนแปลงที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p < .05 และเมื่อทำการเปรียบเทียบการประเมินความสามารถในการดำเนินกิจกรรมชีวิตประจำวันระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม พบว่า กลุ่มทดลองมีความสามารถในการดำเนินกิจกรรมในชีวิตประจำวันดีกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p < 0.05 สรุปว่าผู้ป่วยที่เข้าร่วมโปรแกรมการฟื้นฟูฯ ร่วมกับการติดตามผลผ่านระบบทางไกลอย่างเป็นประจำสม่ำเสมอ มีความสามารถในการดำเนินกิจกรรมชีวิตประจำวันดีขึ้นกว่าผู้ป่วยที่เข้าร่วมการโปรแกรมการฟื้นฟูฯ