การยกระดับนวัตกรรมการบริการในธุรกิจโรงแรมบนรากฐานมรดกวัฒนธรรม ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจพฤติกรรมการจัดการนวัตกรรมการบริการในธุรกิจโรงแรมจังหวัดพระนครศรีอยุธยา 2) วิเคราะห์ศักยภาพนวัตกรรมการบริการบนรากฐานมรดกวัฒนธรรมในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา 3) ออกแบบแนวทางการยกระดับนวัตกรรมการบริการในธุรกิจโรงแรมบนรากฐานมรดกวัฒนธรรมในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการโดยใช้วิธีวิจัยแบบผสานวิธีทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกขอบเขตด้านประชากรและกลุ่มตัวอย่าง เป็นตัวแทนผู้ทรงคุณวุฒิและตัวแทนผู้ประกอบการ จำนวน 30 ท่าน กระบวนวิธีการวิจัยนี้เป็นกระบวนวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพอันประกอบไปด้วย การสัมภาษณ์เจาะลึก โดยใช้การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาและใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ จำนวน 409 ท่าน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม วิเคราะห์โดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานในการวิเคราะห์เชิงปริมาณ ผลการวิจัยที่สําคัญจากกระบวนการวิจัย คือ พบว่า 1) ศักยภาพนวัตกรรมบริการที่ต้องเน้นการนำเทคโนโลยีเข้ามาออกแบบประสบการณ์โดยมีปัจจัยเสริมในการขับเคลื่อน คือ มรดกทางวัฒนธรรมเพื่อนำมาสู่ในการพัฒนาสินค้าและบริการที่มาจากการประยุกต์ใช้วัฒนธรรมท้องถิ่น 2) รูปแบบนวัตกรรมบริการแบ่งออกเป็น 2 รูปแบบ คือ ผลิตภัณฑ์นวัตกรรมการบริการบนฐานมรดกวัฒนธรรม และ นวัตกรรมการบริการจากกระบวนการบนฐานมรดกวัฒนธรรม 3) ข้อค้นพบในกระบวนการจัดการนวัตกรรมการบริการของธุรกิจโรงแรมบนรากฐานมรดกวัฒนธรรมในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา สรุปแนวคิดใหม่จากกระบวนการและผลการวิจัย คือ “4RES MODE” องค์ประกอบนวัตกรรมการบริการเพื่อเพิ่มศักยภาพการบริการและกระบวนการบริการให้กับนักท่องเที่ยวของธุรกิจโรงแรม ประกอบด้วย นวัตกรรมการบริการเชิงสัมพันธ์ , นวัตกรรมการบริการแห่งความทรงจำ , นวัตกรรมการบริการวัฒนธรรมท้องถิ่นและนวัตกรรมการบริการผ่อนคลาย
Article Details
เอกสารอ้างอิง
โสรยา สุภาผล และลัดดาวัลย์ สำราญ. (2564). ปัจจัยภาพลักษณ์องค์กรและปัจจัยการบริหารลูกค้าสัมพันธ์ที่ส่งผลต่อความจงรักภักดีของสมาชิกสหกรณ์การเกษตรแห่งหนึ่งในจังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 16(1), 103-118.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2565). สถานการณ์การท่องเที่ยวในประเทศ รายจังหวัด ปี 2565 (Domestic Tourism Statistics Classify by region and province 2023). เรียกใช้เมื่อ 20 มิถุนายน 2565 จาก https://mots.go.th/news/category/657
ชฎิล มาตรา. (2562). นวัตกรรมการบริการของโรงแรมเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุที่มาพักแรมในจังหวัด ขอนแก่น. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
ญาณิพัชญ์ อาภรณ์แสงวิจิตร. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวคนเดียวของ สตรี(Solo Female Travel) ในเขตกรุงเทพมหานครและเขตปริมณฑล. ใน การค้นคว้า อิสระปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ณภัทร ญาโนภาส. (2561). นวัตกรรมการท่องเที่ยวยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏ กาญจนบุรี, 7(2), 148-157.
ดาวรุ่ง ฟักทองและคณะ. (2565). การสร้างความทรงจำด้วยการจัดการภูมิทัศน์ประสบการณ์สำหรับธุรกิจโรงแรม. University of the Thai Chamber of Commerce Journal Humanities and Social Sciences, 42(4), 171-189.
ดาวศุกร์ บุญญะศานต์ และชงค์สุดา โตท่าโรง. (2563). นวัตกรรมการบริการกับการสร้างคุณค่าในธุรกิจโรงแรม. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ นายเรืออากาศ, 8(1), 68 -70.
ตรีธวัฒน์ มีสมศักดิ์. (2566). การปรับตัวในการจัดงานอีเวนต์เชิงวัฒนธรรมหลังสถานการณ์โรคระบาคโควิด-19 กรณีศึกษา: กิจกรรมงานรําลึกสมเด็จพระนเรศวรมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสาร มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 17(1), 245-266.
ถนอมศิลป์ จันคณากิติกุลและนิศารัตน์ โชติเชย. (2565). รูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงสาเหตุของปัจจัย ที่ส่งผลต่อความได้เปรียบในการแข่งขันเพื่อความสำเร็จอย่างยั่งยืนของธุรกิจโรงแรมในกลุ่มจังหวัดภาค ตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 1. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 10(7), 2961-2975.
นัธฐ์ นัชชาสินเจริญเอกและวีระ วีระโสภณ. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมและความพึงพอใจของ นักท่องเที่ยวย่านเยาวราช. ใน รายงานการประชุม Graduate School Conference (หน้า (Vol. 5, No. 1, pp. 483-490)). มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา.
วีรวัลย์ ปิ่นชุมพลแสง และกอบกูล จันทรโคลิกา. (2561). การศึกษาปัจจัยการตัดสินใจเลือกเข้าพักโรงแรม และรีสอร์ทของประเทศไทยตามแนวชายฝั่งทะเลอ่าวไทยตะวันตก. RMUTT Global Business and Economics Review, 13(2), 35-50.
วีระพน ภานุรักษ์. (2559). การพัฒนาระบบสารสนเทศที่ส่งเสริมการยอมรับเทคโนโลยีตามแบบจำลอง TAM เพื่อการวิจัยและบริการวิชาการ คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. วารสารโครงงานวิทยาการคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ, 4(2), 17-26.
สำนักงานสถิติจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. (2566). รายงานสถิติจังหวัดพระนครศรีอยุธยา พ.ศ. 2566 (อินเตอร์เน็ต). เรียกใช้เมื่อ 2 มกราคม 2566 จาก https://anyflip.com/cikge/rrgb
อริยา พงษ์พานิชและฉลองศรี พิมลสมพงศ์. (2563). การพัฒนาการออกแบบอารยบริการสำหรับ นักท่องเที่ยว สูงอายุในแผนกงานหลักของที่พักแรม. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 8(6), 2283-2298.
Boo, S., & Busser, J. A. (2018). Tourists’ hotel event experience and satisfaction: an integrative approach. Journal of Travel & Tourism Marketing, 35(7), 895-908.
Brown. (1999). Retro-marketing: yesterday’s tomorrows. today! Marketing Intelligence & Planning, 17(7), 363-376. doi: doi:10.1108/02634509910301098.
Bunrangsee, P., & Pasunon, P. (2018). Factors affecting hotel selection of Thai tourists In Bangkok. Journal of Humanities and Social Sciences Thonburi University, 12(29), 193-205.
Chathoth, P. K. (2007). The impact of information technology on hotel operations, service management and transaction costs: A conceptual framework for full-service hotel firms. International Journal of Hospitality Management, 26(2), 395-408.
Damanpour, F. (1996). Organizational Complexity and Innovation Developing and Testing Multiple Contingency Models. Management Science, 42(1996), 693-716.
Delbecq, A. L. et al. (1975). Group techniques for program Planning: A guide to nominal group and Delphi processes. Glenview, IL: Scott, Foresman and Company.
Hjalager, A. M. (2010). A review of innovation research in tourism. Tourism management, 31(1), 1-12.
Lee, P. et al. (2020). Smart tourism city: Development and transformations. Sustainability, 12, 3958; doi:10.3390/su12103958.
Marques, I. A. et al. (2022). Hotel Technology Innovations as Drivers of Safety and Hygiene in Hotel Customers In Advances in Tourism, Technology and Systems: Selected Papers from ICOTTS 2021, Volume 2 (pp. 571-583). Singapore: Springer Nature Singapore.
Park H, Lee., et al. (2023). National trends in sleep sufficiency and sleep time among adolescents, including the late-COVID-19 pandemic, 2009-2022: A nationally representative serial study in South Korea. Asian Journal of Psychiatry, 93(2023), 103911.
Pine, B. J. et al. (1999). The experience economy: Work is theatre & every business a stage. Boston, MA: Harvard Business Press.
Rajagukguk., et al. (2023). Oxidativestability assessment of industrial and laboratory-pressed fresh raspberry seed oil. Food Chemistry Advances, 2(2023), 100186.
Shiwen, L. et al. (2022). Self-service technology in the hospitality and tourism settings: a critical review of the literature. Journal of Hospitality & Tourism Research, 46(6), 1220-1236.
Tohmo, T. (2018). The economic impact of tourism in Central Finland: a regional input–outputstudy. Tourism Review, 73(4), 521-547.
Tubtimcharoon, N. (2018). THE POTENTIAL DEVELOPMENT OF THE BUSINESS OF SMALL HOTELS IN DIGITAL ECONOMY AGE IN THAILAND. Sripatum Review of Humanities and Social Sciences, 18(2), 42-54.
Vargo, S. L. et al. (2015). Innovation through institutionalization: A service ecosystems perspective. Industrial Marketing Management, 44(2015), 63-72.
Verma., et al. (2008). Current and future status of herbal medicine. Veterinary World, 2(2), 347.
Wolfe, R.A. (1994). ‘Organizational innovation: review, critique and suggested research directions’. Journal of Management Studies, 31(3), 405-431.
Zhanjing Zeng., et al. (2020). From high-touch to high-tech: COVID-19 drives robotics adoption. Tourism Geographies, 22(1), 1-11.
