การพัฒนากระบวนการการนิเทศแบบ PAES เพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) สำหรับครูจังหวัดกำแพงเพชร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการนิเทศเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก 2) พัฒนากระบวนการนิเทศแบบ PAES 3) ทดลองใช้กระบวนการนิเทศแบบ PAES 4) ประเมินกระบวนการนิเทศแบบ PAES โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสม กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู ในสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 693 คน โดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น ผู้ให้ข้อมูลในการสนทนากลุ่ม ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการนิเทศและการจัดการเรียนรู้เชิงรุก จำนวน 9 คน กลุ่มทดลองการวิจัย ได้แก่ ครูกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จำนวน 114 คน ผู้ให้ข้อมูลในการประชาพิจารณ์ ได้แก่ ศึกษานิเทศก์ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จาก 5 หน่วยงาน จำนวน 50 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงแบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลการศึกษาความต้องการนิเทศ พบว่า มีความต้องการในระดับมากทั้ง 3 ด้าน คือ การวางแผนการนิเทศ การปฏิบัติการนิเทศ และประเมินการนิเทศ และมีแนวทางการพัฒนาการนิเทศ คือ มีกำหนดเป้าหมายการนิเทศที่ชัดเจนและนิเทศตรงตามประเด็นที่กำหนด 2. ผลการพัฒนากระบวนการนิเทศแบบ PAES มี 4 ขั้นตอน คือ การวางแผน การปฏิบัติ การประเมินผล และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 3. ผลการทดลองใช้กระบวนการนิเทศแบบ PAES พบว่า ครูทั้งสองกลุ่มสาระการเรียนรู้ มีค่าพัฒนาการจัดการเรียนรู้สูงขึ้น และสามารถจัดการเรียนรู้เชิงรุก อยู่ในระดับมาก และครูทุกคนมีนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก คิดเป็นร้อยละ 100 มีความพึงพอใจต่อกระบวนการนิเทศแบบ PAES โดยรวมในระดับมาก 4. ผลการประเมินกระบวนการนิเทศแบบ PAES อยู่ในระดับมาก โดยด้านความเป็นประโยชน์ ด้านความเป็นไปได้ และด้านความเหมาะสม อยู่ในระดับมาก
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กานต์ อัมพานนท์. (2561). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้เชิงรุกที่ส่งเสริมทักษะการคิดวิชาความเป็นครู สำหรับนักศึกษาคณะครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฎกำแพงเพชร.
จันทร์พิมพ์ วงศ์ประชารัตน์. (2556). รูปแบบการนิเทศการศึกษาโดยกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานผู้เป็นบุคคลภายนอก. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จุฑามาศ เพิ่มพูนเจริญยศ. (2561). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกผ่านห้องเรียนอัจฉริยะสำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนอนุบาลไทรโยค. ใน วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีประทุม.
เจตนา เมืองมูล. (2554). รูปแบบการบริหารสู่ความเป็นเลิศของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานขนาดเล็ก. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยอิสเทริ์นเอเชีย.
ชรินทร ชะเอมเทส. (2561). การใช้รูปแบบการสอน Active Learning เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาการบัญชีบริหาร สำหรับผู้เรียนระดับ ปวส. 2 สาขาการบัญชี. ใน รายงานการวิจัย. วิทยาลัยอาชีวศึกษาสันติราษฎร์ในพระอุปถัมภ์ฯ.
ณัฐพงศ์ ทับสุลิ. (2559). การพัฒนาระบบการนิเทศภายในโดยใช้ทีมงานเป็นฐานสำหรับโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เดชดนัย จุยชุม และคณะ. (2559). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง ทักษะการคิดของนักศึกษาในรายวิชาทักษะการคิด (Thinking Skills) รหัส วิชา 11-024-112 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2558 ด้วยการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม (Active Learning). วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และ สังคมศาสตร์, 2(3). 47-57.
พนารัตน์ มาศฉมาดล. (2562). การสร้างรูปแบบกระบวนการพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุระหว่างฝ่ายปกครองกับผู้สูงอายุ : กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านยาง อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. ใน รายงานการวิจัย. สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน.
พาสนา ชลบุรพันธ. (2560). รูปแบบการนิเทศการสอนเพื่อส่งเสริมทักษะการคิด ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
พิณสุดา สิริธรังศรี. (2557). รายงานการวิจัยเรื่องภาพการศึกษาไทยในอนาคต 10 - 20 ปี. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
ไพโรจน์ กลิ่นกุหลาบ. (2552). การนิเทศการศึกษา: ทฤษฎีและการปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ภูษิมา ภิญโญสินวัฒน์. (2563). จัดการเรียนการสอนอย่างไรในสถานการณ์โควิด-19: จากบทเรียนต่างประเทศสู่การจัดการเรียนรู้ของไทย. เรียกใช้เมื่อ 30 ธันวาคม 2563 จาก https://tdri.or.th/2020/05/examples-of-teaching-and-learning-in-covid-19-pandemic
รัตนา นครเทพ. (2558). การนำเสนอรูปแบบการนิเทศภายในโดยการประยุกต์ใช้แบบกัลยาณมิตรในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุบลราชธานี เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2553). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
วราภรณ์ สามโกเศศ. (2554). ข้อเสนอทางเลือกระบบการศึกษาที่เหมาะสมกับสุขภาวะคนไทย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ภาพพิมพ์.
วลัยพรรณ บุญมี. (2556). สหสัมพันธ์คาโนนิคอลของปัจจัยการนิเทศการบริหารโรงเรียน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2554). รูปแบบและกลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการคิด. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วีระศักดิ์ ชมภูคำ. (2553). การนิเทศการศึกษา. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2553). การวิจัยและพัฒนานโยบายการพัฒนาครู และบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562ก). หลักสูตรฝึกอบรมการนิเทศการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) โดยกระบวนการ Coaching & Mentoring. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562ข). แนวทางการนิเทศบูรณาการโดยใช้พื้นที่เป็นฐานเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาสู่การนิเทศภายในโรงเรียน โดยใช้ห้องเรียนเป็นฐานเพื่อพัฒนาคุณภาพของผู้เรียน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดกำแพงเพชร. (2562). รายงานผลการพัฒนาคุณภาพการศึกษาจังหวัดกำแพงเพชร. กำแพงเพชร: สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดกำแพงเพชร.
สิริรัตน์ ใจทาน. (2558). รูปแบบการนิเทศการศึกษาของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 9(พิเศษ), 825-842.
Acheson, K.A. & M.D. Gall. (2003). Techniques in The Clinical Supervision of Teachers Pre-service and In-service Applications. (4thed). New York: Longman.
Allen, K. H. (2008). Psychotherapy Supervision: Theory, Research and Practice. New Jersey: Published simultaneously in Canada.
Harris, B.M. (1975). Supervisory Behavior in Education. (3rded). Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall, Inc.
Hoy, W. K. & Miskel, C. G. . (2001). Educational Administration: Theory, Research, And Practice. (8 th ed). Singapore: McGraw-Hill Education (Asia).
Stanford Teaching Commons. (2015). Course Design Overview. Retrieved December 3, 2018, from https://teachingcommons.stanford.edu
