การออกแบบนโยบายการพัฒนาเมืองทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งนายกเทศมนตรีของทีมสิงห์หนุ่ม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเกี่ยวกับแนวความคิดการออกแบบนโยบาย และกระบวนการการออกแบบนโยบายการพัฒนาเมืองทุ่งสง ซึ่งการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ที่เกี่ยวข้องโดยตรง จำนวน 27 คน ผลการวิจัย พบว่า 1) แนวความคิดการออกแบบนโยบาย ประกอบด้วย 3 แนวคิดหลัก ได้แก่ 1.1) แนวความคิดด้านความสำคัญของนโยบาย คือ ความสำคัญต่อผู้สมัคร ความสำคัญต่อผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง ความสำคัญต่อชุมชน ความสำคัญต่อกระบวนการทางการเมือง และความสำคัญต่อความรับผิดชอบต่อสังคม 1.2) แนวความคิดด้านความคาดหวังจากนโยบาย คือ นโยบายจะต้องเพิ่มโอกาสการเติบโตทางเศรษฐกิจ เพิ่มคุณภาพชีวิตที่ดี สร้างความสะดวกสบายขั้นพื้นพื้นฐาน อนุรักษ์สิ่งแวดล้อม สร้างการมีส่วนร่วมของประชาชน1.3) แนวความคิดด้านความเป็นเจ้าของนโยบาย คือ มีความเป็นธรรมกับทุกกลุ่ม มีความโปร่งใส มีความเห็นที่หลากหลาย สร้างความเชื่อมั่นและความสัมพันธ์กับผู้รับผลจากการพัฒนา 2) กระบวนการการออกแบบนโยบาย 5 ขั้นตอน ได้แก่ 2.1) ขั้นการเข้าใจปัญหา มุ่งศึกษาค้นหาปัญหาและความต้องการของประชาชนอย่างเป็นระบบ 2.2) ขั้นการกำหนดปัญหาและความต้องการ ค้นหาวิธีการแก้ปัญหาอย่างชาญฉลาดในทุกมิติ ชูประเด็นปัญหาให้เห็นเด่นชัด 2.3) ขั้นการคิด มุ่งเน้นการร่วมสร้างความเป็นเจ้าของนโยบาย ร่วมระดมความคิดจากทุกกลุ่ม กำหนดวิธีการปฏิบัติตามนโยบายที่ชัดเจน และออกปบบวิธีการสื่อสาร 2.4) ขั้นการสร้างต้นแบบ มุ่งเน้นการผลิตข้อความนโยบายที่ใช้ในการสื่อสารให้จดจำง่าย แปลก แตกต่าง ใหม่ และท้าทาย 2.5) ขั้นการทดสอบ มุ่งเน้นทดสอบกับ ผู้มีสิทธิเลือกตั้งและเครือข่ายผู้สนับสนุนเพื่อจัดลำดับความต้องการ ทดสอบความรู้ความเข้าใจ ทัศนคติ และพฤติกรรมเกี่ยวกับนโยบาย นำผลการทดสอบมาปรับปรุงแก้ไขก่อนนำไปใช้ในการรณรงค์หาเสียงการเลือกตั้ง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ธมลวรรณ วรรณปลูก. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งนายกเทศมนตรี: ศึกษากรณีเทศบาลเมือง เขลางค์นคร อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสื่อสารการเมืองวิทยาลัยสื่อสารการเมือง . มหาวิทยาลัยเกริก.
นงค์รักษ์ ต้นเคน. (2558). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกนายกองค์การบริหารส่วนตำบลคำเตย อำเภอเมืองจังหวัดนครพนม. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
นภดล พูลสวัสดิ์. (2554). ยุทธศาสตร์การจัดการศึกษาเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นของ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สิทธิชัย อุ่นสวน และคณะ. (2560). แนวทางการส่งเสริมการนำนโยบายสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสู่ชุมชนบ้านแช่แห้ง อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน. ใน รายงานการวิจัย. วิทยาลัยสงฆ์นครน่าน.
Cai, Y. et al. (2023). When and how to implement design thinking in the innovation process: A longitudinal case study. Technovation, 2(4), 10-20.
Cross, N. (2023). Design thinking: Understanding how designers think and work. London: Bloomsbury Publishing.
Crozier, M. (2007). Recursive governance: Contemporary political communication and public policy. Political communication, 24(1), 1-18.
Horz, C. M., & Dickson, E. S. (2022). Electoral Campaigns and Biased Perceptions of VoterInterests. American Journal of Political Science, 68(1),123-138.
Howlett, M. (2009). Government communication as a policy tool: A framework for analysis. Canadian Political Science Review, 3(2), 23-37.
John F. K. & Forum, J. R. (2023). Our Approach: Smart Policy Design & Implementation (SPDI). Massachusetts: Harvard Kennedy school.
Kotler, P. (1971). Marketing Management. New Jersey: A Pearson Education Company.
Plucker, J. A. (Ed.). (2022). Creativity and innovation: Theory, research, and practice. London: Routledge.
Yanow, D. (1993). The communication of policy meanings: Implementation as interpretation and text. Policy sciences, 26(1), 41-61.
