การพัฒนาโมเดลนวัตกรรมสื่อการสอนแบบมีส่วนร่วม รายวิชานาฏศิลป์ สำหรับโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสถานภาพและปัญหาของสื่อการสอน ที่ใช้ในการจัดการเรียนการสอนรายวิชานาฏศิลป์ สำหรับครูโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน โดยใช้การวิจัยแบบเชิงคุณภาพ ซึ่งผู้ให้ข้อมูลสำคัญ (Key Informants) ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ครูใหญ่หรือผู้บริหารโรงเรียนในสังกัดกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 14 ในเขตจังหวัดเพชรบุรีและจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำนวน 11 คน โดยใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึก เป็นเครื่องมือในการวิจัย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า สถานภาพและปัญหาของสื่อการสอน ที่ใช้ในการจัดการเรียนการสอนรายวิชานาฏศิลป์ สำหรับครูโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน พบว่า โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนขาดแคลนสื่ออิเล็กทรอนิกส์ในการเรียนการสอน เครื่องมือ อุปกรณ์ไม่เพียงพอ และสัญญาณอินเทอร์เน็ตไม่ดี ขาดแคลนบุคลากรที่เชี่ยวชาญ เพราะครูหนึ่งคนต้องสอนทุกวิชา และไม่ได้จบนาฏศิลป์ ความหลากหลายของสื่อการสอน เพราะสื่อการสอนมาจากที่เดียว และสื่อการสอนมีน้อยไม่หลากหลาย ในการเรียนรายวิชานาฏศิลป์ จึงมีแค่การสื่อสารระหว่างครูกับนักเรียนเท่านั้น นักเรียนหลากหลายชาติพันธุ์ ทำให้ไม่เข้าใจในศัพท์นาฎศิลป์ และไม่สามารถประยุกต์ท่ารำให้ตรงกับเนื้อเพลงได้ แหล่งข้อมูลที่ใช้ในการสอนมาจาก you tube/DLTV ในการสอนทำให้เข้าใจไม่ลึกซึ้ง จนไม่สามารถต่อยอดท่ารำได้ รวมทั้งปัญหาของระยะเวลาในการสอนมีน้อย และยังโดนลดทอนความสำคัญของวิชานาฎศิลป์ ทำให้นักเรียนขาดความสนใจและขาดความรู้ความเข้าใจ ส่งผลกระทบต่อการเรียนของนักเรียนในรายวิชานาฏศิลป์ ทำให้ในการเรียนการสอนรายวิชานาฏศิลป์ขาดประสิทธิภาพ