พระยา: ความเชื่อกับการออกแบบเครื่องรางร่วมสมัย

บทคัดย่อ

บทความเรื่อง พระยา: ความเชื่อกับการออกแบบเครื่องรางร่วมสมัย เป็นส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์เรื่อง “เครื่องรางของขลัง : ความเชื่อ ความศรัทธา สู่การออกแบบวัฒนธรรมร่วมสมัย” โดยนำองค์ความรู้จากวรรณกรรม แบบสอบถาม การสัมภาษณ์ มาประยุกต์ใช้ในการออกแบบ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเชื่อความศรัทธาของกลุ่มคน Gen-Z และเพื่อการออกแบบเครื่องรางร่วมสมัย จากการเก็บแบบสอบถามจำนวน 400 คน พบว่า มีปัจจัยในการเลือกเช่าบูชาเครื่องรางของขลัง คือดูจากสัญลักษณ์ ความเป็นตัวแทน และรูปเคารพของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เครื่องรางของขลังมีอิทธิพลในการใช้ชีวิต ซึ่งสามารถพัฒนาเป็นสินค้าแฟชั่นได้ และสามารถใช้เป็นเครื่องมือในการแก้ไขปัญหา สังคม เศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อมได้ รวมไปถึงการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกจากผู้เชี่ยวชาญ ในกลุ่มนักวิชาการที่เกี่ยวข้องกับ คติชน ความเชื่อ ประเพณี พิธีกรรม และกลุ่มประกอบการและผู้ผลิต ที่เกี่ยวกับเครื่องรางของขลัง จำนวน 6 คน นำมาวิเคราะห์องค์ความรู้ที่ได้เพื่อการออกแบบเครื่องรางร่วมสมัย สร้างสรรค์ผลงานโดยใช้แนวความคิดเศรษฐกิจกระแสใหม่ คือ เศรษฐกิจสร้างสรรค์ เศรษฐกิจสีเขียว และเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน (SDGs) ดำเนินการและทดลองนำเสนอกับกลุ่มเป้าหมาย Gen-Z ออกแบบโดยศิลปินสมัยใหม่ นำมิติเรื่องสิ่งแวดล้อมเข้ามาใช้ว่าส่งผลกระทบต่อสังคมมาใช้ดำเนินการวิจัย พบว่า ผู้สนใจมีอายุหลากหลายมากกว่ากลุ่ม Gen-Z ส่วนมากไม่รู้จักพระธันวันตริ แต่มีความพึงพอใจในการออกแบบพระธันวันตริ คิดว่าทันสมัยมาก เหมาะสมในการพกพามาก ส่งผลต่อการร่วมบริจาคยาหรือเงินมากที่สุด มวลสารจากยาหมดอายุเชื่อมโยงกับพระธันวันตริมากที่สุด สามารถช่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและแก้ไขปัญหาสังคมและเศรษฐกิจมากที่สุด และพึงพอใจต่อภาพรวมของ Project “WS:E1+” มากที่สุด