ความสัมพันธ์ทางความหมายในการตั้งชื่อสถานที่ในจังหวัดเชียงใหม่
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อจำแนกประเภทกลุ่มตามความสัมพันธ์ทางความหมายในการตั้งชื่อสถานที่ในจังหวัดเชียงใหม่ ด้วยการเก็บข้อมูลจากป้ายชื่อสถานที่จำนวน 3,431 ป้ายชื่อ ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ พร้อมทั้งใช้แนวคิดการจำแนกประเภทตามความหมายเป็นแนวทางในการศึกษา ผลการวิจัยพบว่า ป้ายชื่อสถานที่ในจังหวัดเชียงใหม่จำแนกความสัมพันธ์ทางความหมายในการตั้งชื่อสถานที่เป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่ 1 ป้ายชื่อสถานที่สัมพันธ์กับที่ตั้งและกิจการ เพื่อบ่งชี้กิจการและบริเวณที่ตั้งสถานที่ เป็นการอำนวยความสะดวกให้กับผู้ซื้อหรือรับบริการ มีจำนวน 1,392 ป้ายชื่อ ประกอบด้วย ที่มาเกี่ยวกับ “บริเวณที่ตั้ง” เช่น TAPAE GATE CAFÉ และ “การบ่งชี้กิจการ” เช่น Coffee Lovers กลุ่มที่ 2 ป้ายชื่อสถานที่สัมพันธ์กับบุคคล เพื่อสื่อถึงการเคารพเทิดทูนให้เกียรติ ความสิริมงคลระลึกถึงคุณงามความดี และความเป็นมงคลกับชื่อสถานที่ดังกล่าว มีจำนวน 1,279 ป้ายชื่อ ประกอบด้วย ที่มาเกี่ยวกับ “พระนามกษัตริย์” เช่น สำนักงานแขวงกาวิละ “บุคคลสำคัญในท้องถิ่น” เช่น วัดหมื่นล้าน และ “เจ้าของกิจการ” เช่น ดิเรก-ประภัสสร จักษุคลินิก กลุ่มที่ 3 ป้ายชื่อสถานที่สัมพันธ์กับความเชื่อและความรู้สึก เพื่อสร้างความเจริญ ความมั่งคั่ง และความสุขแก่เจ้าของสถานที่และผู้ซื้อหรือรับบริการ มีจำนวน 611 ป้ายชื่อ ประกอบด้วย ที่มาเกี่ยวกับ “ความเชื่อ” เช่น Rich Garden House และ “บรรยายความรู้สึก” เช่น Good Day กลุ่มที่ 4 ป้ายชื่อสถานที่สัมพันธ์กับลักษณะเด่นในพื้นที่ เพื่อนำลักษณะที่โดดเด่นในพื้นที่มาสร้างความสนใจ ความไพเราะ และความสวยงามเป็นที่สะดุดตาให้แก่ผู้ซื้อหรือรับบริการ มีจำนวน 149 ป้ายชื่อ ประกอบด้วย ที่มาเกี่ยวกับ “พืชพันธุ์” เช่น Fern Forest Café และ “กลุ่มชาติพันธุ์” เช่น AKHA AMA
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ทวีศิลป์ สืบวัฒนะ. (2554). แนวคิดและแนวทางการศึกษาประวัติศาสตร์ท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: อินทนิล.
นควัฒน์ สาเระ. (2553). การตั้งชื่อร้านค้าในจังหวัดปัตตานี: ความสัมพันธ์ระหว่างชื่อร้านค้ากับวิถีชีวิตในชุมชน. ใน วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปนิตา จิตมุ่ง. (2554). การตั้งชื่อถนนในกรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประคอง นิมมานเหมินท์ และคณะ. (2552). บรรทัดฐานภาษาไทย เล่ม 4 : วัฒนธรรมการใช้ภาษาไทย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพมหานคร: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
ศรีเลา เกษพรหม. (2538). ประเพณีวิถีคนเมือง. เชียงใหม่: สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สมชาย สำเนียงงาม. (2545). ลักษณะภาษาที่แสดงความเปลี่ยนแปลงของความเชื่อเกี่ยวกับสิริมงคลและกาลกิณีในชื่อของคนไทย. ใน ดุษฎีนิพนธ์อักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานจังหวัดเชียงใหม่. (2560). บรรยายสรุปข้อมูลจังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: กลุ่มยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด.
Thornton, T. F. (1997). Anthropological Studies of Native American Place Meaning. American Indian Quarterly, 21(2), 209-220.
Ungerer, F. & Schmid, H. J. (2006). An Introduction to Cognitive Linguistics. London: Routledge.