การยอมรับอนุสัญญาว่าด้วยการขนส่งทางรถไฟระหว่างประเทศ (COTIF) ในอาเซียน: กลยุทธ์การดำเนินงานและความสอดคล้องทางกฎหมายสำหรับประเทศไทย

บทคัดย่อ

อนุสัญญาว่าด้วยการขนส่งระหว่างประเทศทางราง (COTIF) เป็นกรอบหลักเกณฑ์สำคัญในการควบคุมการขนส่งทางรถไฟระหว่างประเทศ ซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลายในยุโรปและภูมิภาคอื่น ๆ แม้ว่าประเทศไทยจะมีการใช้การขนส่งด้วยรถไฟมาเป็นระยะเวลายาวนานสำหรับการขนส่งคนและสินค้า แต่ประเทศไทยยังไม่เคยเข้าเป็นส่วนหนึ่งของ COTIF ในปัจจุบันประเทศไทยยังคงประสบปัญหาว่ากฎหมายเรื่องความรับผิดทางรางมีความล้าสมัยและไม่ได้ปรับปรุงแก้ไขมาเป็นระยะเวลานาน เมื่อประเทศไทยพยายามพัฒนาการขนส่งทางรางให้ทันต่อยุคสมัยเพื่อตอบสนองต่อการพัฒนาเศษฐกิจและสังคม โดยพยายามที่จะเชื่อมต่อระบบการขนส่งคนและสินค้าระหว่างประเทศ การมีกฎหมายที่มีประสิทธิภาพและได้มาตรฐานสากลเพื่อนำมาใช้ป้องกันหรือแก้ไขข้อพิพาทที่อาจเกิดมีขึ้นในการขนส่งทางรางจึงเป็นสิ่งจำเป็น การวิจัยครั้งนี้มีวัตุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อประเมินความเป็นไปได้ในการนำ COTIF มาใช้ในอาเซียน โดยเน้นที่ประเทศไทย 2) เพื่อระบุความท้าทายที่อาจเกิดขึ้นในการประสานกฎหมายและการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานเข้าด้วยกัน 3) เพื่อเสนอกลยุทธ์การดำเนินงานเพื่ออำนวยความสะดวกในการนำ COTIF มาใช้และเพิ่มการเชื่อมต่อระบบรางในระดับภูมิภาค โดยการศึกษาวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพซึ่งเน้นการวิเคราะห์เอกสารและการวิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบ ซึ่งผลการวิจัยพบว่า ประเทศไทยควรยอมรับและเข้าเป็นภาคีสมาชิกในอนุสัญญาว่าด้วยการขนส่งทางรถไฟระหว่างประเทศ (COTIF) รวมถึงควรปรับปรุงแก้ไขกฎหมายภายในประเทศให้สอดคล้องกับอนุสัญญาฯ ดังกล่าว เพื่อให้การขนส่งทางรางของประเทศไทยยกระดับเป็นมาตรฐานเดียวกันกับประเทศอื่น ๆ ต่อไป