การพัฒนาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา ในสังคมพหุวัฒนธรรม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สังเคราะห์องค์ประกอบและตัวบ่งชี้สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาในสังคมพหุวัฒนธรรม 2) วิเคราะห์องค์ประกอบและตัวบ่งชี้สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในสังคมพหุวัฒนธรรม ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน ระยะที่ 1 การสังเคราะห์องค์ประกอบและตัวบ่งชี้ เป็นการศึกษาเอกสารและสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้ทรงคุณวุฒิที่มีความรู้และประสบการณ์ จำนวน 12 คน ใช้วิธีเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง ระยะที่ 2 การวิเคราะห์องค์ประกอบและตัวบ่งชี้ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้บริหารสถานศึกษา 615 คน เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ และใช้กลุ่มผู้รู้แจ้งชัดจำนวน 30 คน สำหรับการตรวจสอบความเที่ยงตรงตามสภาพจริง สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการเปรียบเทียบระดับค่าเฉลี่ยรายด้านที่ได้กับเกณฑ์ประเมินค่าที่ระดับมาก ( = 3.51) ผลการวิจัยปรากฏดังนี้ 1) ผู้บริหารสถานศึกษาต้องมีความเข้าใจและความเคารพต่อวัฒนธรรมและศาสนา การสร้างความเข้าใจและความเคารพต่อวัฒนธรรมและศาสนาของชุมชนที่เกี่ยวข้อง โดยการเรียนรู้เกี่ยวกับประเพณี ศิลปวัฒนธรรม และการภูมิใจในสิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของพื้นที่ด้วยการสร้างพันธมิตรกับชุมชน การเสริมสร้างความร่วมมือกับผู้นำชุมชนและองค์กรท้องถิ่น และ 2) องค์ประกอบและตัวบ่งชี้สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในสังคมพหุวัฒนธรรม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ มี 4 องค์ประกอบ จำนวน 57 ตัวบ่งชี้ ประกอบด้วย การบริหารบุคคลและชุมชนที่มุ่งผสานพหุวัฒนธรรม 31 ตัวบ่งชี้ ผู้นำวิชาการ และนวัตกรรมการศึกษา 16 ตัวบ่งชี้ การบริหารองค์กรสู่การประกันคุณภาพการศึกษา 5 ตัวบ่งชี้ และการวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา 5 ตัวบ่งชี้ และทุกตัวบ่งชี้มีความเที่ยงตรงตามสภาพจริง (Concurrent Validity) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ชัยวุฒิ เทโพธิ์ และพงษ์เสฐียร เหลืองอลงกต. (2563). แนวทางการส่งเสริมสมรรถนะที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานบุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(1), 135-150.
ถวัลย์ สุวรรณอินทร์. (2562). การพัฒนาตัวบ่งชี้พฤติกรรมผู้นำการเปลี่ยนแปลงของหัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้ โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. ใน ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
นิติไทย นัมคณิสรณ์. (2561). ทักษะสังคมพหุวัฒนธรรม. เรียกใช้เมื่อ 2 มีนาคม 2561 จาก http://ge.kbu.ac.th
พัชรินทร์ คณิตชรางกูร. (2560). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของสำนักงานทหารพัฒนา. ใน วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารรัฐกิจและกิจการสาธารณะ. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พิชญประไพ ทิพากรเกียรติ. (2560). สมรรถนะของผู้บริหารโรงเรียนในเขตพัฒนาพิเศษเฉพาะกิจจังหวัดชายแดนภาคใต้. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ลดาวัลย์ สุวรรโณ. (2566). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาเอกชน ในศูนย์พัฒนาคุณภาพการศึกษา 1 นวมิตร สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน จังหวัดสงขลา. ใน สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้. (2563). คนไทยเชื้อสายจีนในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ พื้นที่แห่งสังคมพหุวัฒนธรรม. เรียกใช้เมื่อ 16 พฤษภาคม 2565 จาก https://www.sbpac.go.th/?p=50556
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2554). แนวทางการประเมินคุณภาพตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์. (2555). ความเที่ยงตรงตามเนื้อหา ในสารานุกรมวิชาชีพครู เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขานุการคุรุสภา.
เอกรินทร์ สังข์ทอง. (2551). ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมของผู้อำนวยการโรงเรียนของรัฐในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
