การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนอาชีวศึกษาโดยการบูรณาการกระบวนการเรียนรู้กับสะเต็มศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการจัดการเรียนการสอนอาชีวศึกษาโดยการบูรณาการกระบวนการเรียนรู้กับสะเต็มศึกษา 2) พัฒนาและประเมินความเหมาะสมรูปแบบการจัดการเรียนการสอนอาชีวศึกษาโดยการบูรณาการกระบวนการเรียนรู้กับสะเต็ม และ 3) พัฒนาและประเมินประสิทธิภาพหลักสูตรฝึกอบรมการจัดการเรียนการสอนอาชีวศึกษาโดยการบูรณาการกระบวนการเรียนรู้กับสะเต็มศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย จำนวน 400 คน โดยการสุ่มแบบง่าย ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา หัวหน้างานพัฒนาหลักสูตรการเรียนการสอนและครูในสถานศึกษาอาชีวศึกษา วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และจัดลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัญหาการจัดการเรียนการสอนอาชีวศึกษาโดยการบูรณาการกระบวนการเรียนรู้กับสะเต็มศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง และมีความต้องการรูปแบบ โดยรวมอยู่ในระดับมาก คือ การออกแบบวิธีการแก้ปัญหา การกำหนดประเด็นปัญหา การทดสอบ ประเมินผล และปรับปรุงแก้ไขวิธีการแก้ปัญหาหรือชิ้นงาน นำเสนอวิธีการแก้ปัญหา ผลการแก้ปัญหาหรือชิ้นงาน การวางแผนและดำเนินการแก้ปัญหา และการรวบรวมข้อมูลและแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับปัญหา 2) รูปแบบการจัดการเรียนการสอนอาชีวศึกษา โดยการบูรณาการกระบวนการเรียนรู้กับสะเต็มศึกษา ประกอบด้วย 6 ขั้นตอน คือ ขั้นเตรียมความพร้อมครูผู้สอน ขั้นพัฒนาครูสะเต็ม ขั้นเลือกวิธีการสอน ขั้นการสร้างกิจกรรมการสอน ขั้นวางเงื่อนไข และขั้นเตรียมการประเมินผล มีผลการประเมินความเหมาะสมของรูปแบบโดยรวมอยู่ในระดับมาก และ 3) หลักสูตรฝึกอบรมที่พัฒนาขึ้น มีประสิทธิภาพเท่ากับ 83.81/80.75 และมีคะแนนภาคปฏิบัติเท่ากับ 82.61 และความพึงพอใจในภาพรวม อยู่ในระดับมาก และการประเมินผลผลิตในภาพรวม อยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จิดาภา ชูสังข์. (2566). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการ โดยบูรณาการแนวคิดจิตตปัญญาศึกษาและวงจรบริหารงานคุณภาพในสถานศึกษาอาชีวศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี, 17(3), 44-59.
ธีระชัย เอี่ยมผ่อง. (2561). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานตามแนวทางสะเต็มศึกษา เรื่อง การประยุกต์การแปลงทางเรขาคณิต สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารการศึกษาและนวัตกรรม, 23(1), 67-177.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยทางการวัดผลและประเมินผล. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ปริษฐา ถนอมเวช. (2563). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมงานพิมพ์หนังสือราชการภายในของครูโดยใช้รูปแบบซิป. วารสารครุศาสตรอุตสาหกรรม, 19(2), 12-19.
พิสิฐ เมธาภัทร และคณะ. (2532). ยุทธวิธีการเรียนการสอนวิชาเทคนิค. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
มานิตย์ จันสุทธิรางกูร. (2563). หนังสือเรียนรายวิชาพื้นฐานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ตามมาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช. กรุงเทพมหานคร: อิมเมจิเนียริ่ง เอ็ดดูเคชั่น.
มูลนิธิคีนันแห่งเอเชีย. (2566). โครงการเชฟรอน “Enjoy Science: สนุกวิทย์ พลังคิด เพื่ออนาคต”. เรียกใช้เมื่อ 26 มกราคม 2566 จาก http://www.kenan-asia.org/th/key-challenges-th/21st-century-skills-th/enjoy-science/
วัชระ ประทุมรัตน์ และอินทิรา รอบรู้. (2562). การสังเคราะห์งานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษา. วารสารครุสีมา, 2(2), 41-49.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2554). ทฤษฎีการประเมิน. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สงัด อุทรานันท์. (2530). ทฤษฎีหลักสูตร. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สยาม.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2566). ข้อมูลสถานศึกษาอาชีวศึกษาภาคเอกชน. เรียกใช้เมื่อ 13 มิถุนายน 2566 จาก https://vecp.vec.go.th/Portals/68/Doc/School/Private%20Vocational%20School%202566.pdf?ver=2567-02-14-104355-223
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2559). สะเต็มศึกษา: วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรมศาสตร์ และคณิตศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: พริกหวาน กราฟฟิก.
สุวิธิดา จรุงเกียรติกุล. (2566). ทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. เรียกใช้เมื่อ 26 มกราคม 2566 จาก http://www.trueplookpanya.com/education/content/66054
สุวิมล ว่องวาณิช. (2550). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โสภณ มโนมะยา. (2562). รูปแบบการพัฒนาครูด้วยแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาทางสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Cochran. W. G. (1997). Sampling techniques. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons, Inc.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Likert, R. (1967). A Technique for the Measurement of Attitude. Chicago: Rand me Nally Company.
Lincharern, A. (2012). Qualitive data analysis techniques. Journal of Educational Measurement Mahasarakham University, 17(1), 17-29.
Stufflebeam, D. L. et al. (1971). Educational Evaluation and Decision Making. Itasca Illinois: Peacock Publisher Inc.
Taba, H. (1970). Curriculum Development; Theory and Practice. New York: Harcourt, Brance & World.
Tyler, R. W. (1975). Basic Principles of Curriculum and Instruction. Chicago: University of Chicago Press.
Zhbanova, K. (2019). Editorial: developing creativity through STEM subjects integrated with the Arts. Journal of STEM Arts. Crafts and Constructions, 4(1), 1-15.
