การบริหารทรัพยากรบุคคลที่ส่งผลต่อสมรรถนะครูโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดสมุทรปราการ

Main Article Content

วชิรศักดิ์ เจริญหิรัญธรณ์
จันทรัศม์ ภูติอริยวัฒน์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับการบริหารทรัพยากรบุคคลและสมรรถนะครูของโรงเรียนเอกชน 2) ความสัมพันธ์ของการบริหารทรัพยากรบุคคลกับสมรรถนะครูโรงเรียนเอกชน และ 3) การบริหารทรัพยากรบุคคลที่ส่งผลต่อสมรรถนะครูโรงเรียนเอกชน กลุ่มตัวอย่าง คือ ครูโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดสมุทรปราการ จำนวน 357 คน จากการสุ่มแบบแบ่งกลุ่มคลัสเตอร์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้เชี่ยวชาญ มีค่าความสอดคล้อง ระหว่าง 0.60 - 1.00 และค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับ เท่ากับ 0.963 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบคัดเลือกเข้า ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการบริหารทรัพยากรบุคคลของผู้บริหารโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากที่สุดไปน้อยที่สุด ได้แก่ การวางแผนทรัพยากรบุคคล แรงงานสัมพันธ์ การประเมินผลการปฏิบัติงาน การพัฒนาบุคลากร การบริหารค่าตอบแทนและสวัสดิการ และการสรรหาและคัดเลือกบุคลากร ตามลำดับ ระดับสมรรถนะครูของโรงเรียนเอกชนโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากที่สุดไปน้อยที่สุด ได้แก่ การพัฒนาตนเองของครู การจัดการเรียนรู้ การมุ่งผลสัมฤทธิ์ การทำงานเป็นทีม และภาวะผู้นำครู ตามลำดับ 2) การบริหารทรัพยากรบุคคลมีความสัมพันธ์กับสมรรถนะครูโรงเรียนเอกชนเท่ากับ 0.974 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 (p < 0.01, r = 0.947) และ 3) ตัวแปรที่ส่งผลต่อสมรรถนะครูโรงเรียนเอกชนเรียงลำดับความส่งผลจากมากที่สุดไปน้อยที่สุด ได้แก่ การวางแผนทรัพยากรบุคคล การประเมินผลการปฏิบัติงาน การพัฒนาบุคลากรและแรงงานสัมพันธ์ ตามลำดับ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เจริญหิรัญธรณ์ ว., & ภูติอริยวัฒน์ จ. (2024). การบริหารทรัพยากรบุคคลที่ส่งผลต่อสมรรถนะครูโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดสมุทรปราการ. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(9), 220–230. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/276773
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จันทนา ครบแคล้ว. (2555). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่ส่งผลต่อสมรรถนะครูของสถานศึกษา เอกชนในจังหวัดเพชรบุรี. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย, 4(1), 67- 77.

พงษ์ศักดิ์ ด้วงทา. (2557). การพัฒนาสมรรถนะวิชาชีพครูโรงเรียนเอกชนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพิษณุโลก เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

เย็นฤทัย จงถนอม. (2561). การเสริมสร้างสมรรถนะในงานของครูโรงเรียนเอกชนในเขตดุสิต. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการศึกษา. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.

วรากรณ์ สามโกเศศ. (2562). พัฒนาประเทศ พัฒนาทรัพยากรมนุษย์ โจทย์ใหญ่ที่ต้องแก้ไข เพราะคนในชาติ คือ พลังขับเคลื่อนชาติให้ก้าวไปข้างหน้า. เรียกใช้เมื่อ 4 มีนาคม 2567 จาก https://www.matichon.co.th/advertorial/news_1658362

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาเอกชน พ.ศ. 2566 - 2570. เรียกใช้เมื่อ 1 เมษายน 2567 จาก https://opec.go.th/plan?cate_id=4

สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 - 2580https://ict.moph.go.th/upload_file/others/ยุทธศาสตร์ชาติ20ปี.PDF. เรียกใช้เมื่อ 1 เมษายน 2567 จาก https://ict.moph.go.th/upload_file/others/ยุทธศาสตร์ชาติ20ปี.PDF

สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดสมุทรปราการ. (2567). รายงานผลการดําเนินงานประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2566 ของสํานักงานศึกษาธิการจังหวัดสมุทรปราการ. เรียกใช้เมื่อ 1 เมษายน 2567 จาก https://drive.google.com/file/d/16huAQ1uNLtDCOD83-YCLQAPlp2F0NSHl/view

สิริพร อินทรธรรม. (2566). การศึกษาแนวทางสมรรถนะด้านการพัฒนาตนเองของครูโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดสกลนคร. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 9(2), 63-72.

Arop, F. et al. (2019). Human Resource Management and Teachers' Job Performance in Secondary Schools in Akamkpa Local Government Area of Cross River State, Nigeria. International Journal of Social Sciences and Management Research, 5(2), 27-34.

Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

Malik, N. et al. (2022). Analysis of Human Resource Management in Improving Teachers’ Competence in Early Childhood Teaching at Schools. Jurnal Obsesi: Jurnal Pendidikan Anak Usia Dini, 6(6), 5714-5721.

Marmon, D. H. (2002). Core Competencies of Professional Service Providers in Federally Funded Education Programs. Doctoral dissertation in Education Program. The University of Tennessee. Retrieved April 4 , 2024, from https://trace.tennessee.edu/utk_graddiss/6267/

Mulang, H. (2021). The Effect of Competences, Work Motivation, Learning Environment on Human Resource Performance. Golden Ratio of Human Resource Management, 1(2), 84-93.

Nasor, B. et al. (2023). Human Resource Management in Improving the Competence of Multisite Study Teachers at MAN 1 Tulungagung and MAN 2 Tulungagung. International Journal of Social Science and Education Research Studies, 3(11), 2275-2281.

Oluremi, O. F. (2013). Improving Teacher Performance Competency Through Effective HumanResource Practices in Ekiti State Secondary Schools. Singaporean Journal of Business Economics and Management Studies, 1(11), 125-132.

Rahmawati, I. et al. (2024). Recruitment And Compensation For Teacher Performance In Private Vocational Schools In Pamijahan Sub-District Bogor Accredited B. Proceeding Of International Conference On Education, Society And Humanity, 2(1), 37-45.