อิทธิพลของภาวะผู้นำของผู้บริหารและความผูกพันในงานที่มีต่อความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรในธุรกิจเรือเดินทะเลระหว่างประเทศในประเทศไทย

Main Article Content

ชรินทร์ นวลนิ่ม
อรจันทร์ ศิริโชติ
เจษฎา นกน้อย

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยเรื่อง อิทธิพลของภาวะผู้นำของผู้บริหารและความผูกพันในงานที่มีต่อความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรในธุรกิจเรือเดินทะเลระหว่างประเทศในประเทศไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาอิทธิพลของภาวะผู้นำของผู้บริหารที่มีต่อความผูกพันต่อองค์กรในธุรกิจเรือเดินทะเลระหว่างประเทศในประเทศไทย และ       2) ศึกษาอิทธิพลของความผูกพันในงานที่มีต่อความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรในธุรกิจเรือเดินทะเลระหว่างประเทศในประเทศไทย ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรที่ทำงานในธุรกิจเรือเดินทะเลระหว่างประเทศในประเทศไทยที่ปฏิบัติงาน ณ กรุงเทพมหานคร จำนวน 385 คน เครื่องมือในการวิจัย คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศชาย อายุ 41 - 50 ปี สถานภาพสมรส สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ตำแหน่งงานผู้บริหาร/ผู้จัดการ และมีอายุการทำงานมากกว่า 6 ปี 2) ภาวะผู้นำแบบสนับสนุน ภาวะผู้นำแบบสั่งการ และภาวะผู้นำแบบให้มีส่วนร่วมมีอิทธิพลเชิงบวกต่อความผูกพันต่อองค์กร ขณะที่ภาวะผู้นำแบบมุ่งความสำเร็จมีอิทธิพลเชิงลบต่อความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรในธุรกิจนี้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ความผูกพันในงานด้านความมีพลังในการทำงาน และด้านความรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันมีอิทธิพลเชิงบวกต่อความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรในธุรกิจนี้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 การศึกษาครั้งนี้เสนอแนวทางให้ฝ่ายจัดการทรัพยากรมนุษย์ยกระดับภาวะผู้นำของผู้บริหาร สร้างความผูกพันในงาน และความผูกพันต่อองค์กรของพนักงาน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นวลนิ่ม ช., ศิริโชติ อ., & นกน้อย เ. (2024). อิทธิพลของภาวะผู้นำของผู้บริหารและความผูกพันในงานที่มีต่อความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรในธุรกิจเรือเดินทะเลระหว่างประเทศในประเทศไทย. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(9), 86–93. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/276914
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงคมนาคม. (2565). รายงานการวิเคราะห์งบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: สำนักงบประมาณของรัฐสภา.

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2546). การใช้ SPSS for Window ในการวิเคราะห์ข้อมูล. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: บริษัทธรรมสาร.

ปาณัสม์ ธิติวรธำรง. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะผู้นำ และพฤติกรรมผู้นำของหัวหน้า กับความผูกพันองค์การของพนักงานขาย: กรณีศึกษาบริษัทให้บริการสินเชื่อและบัตรเครดิตแห่งหนึ่ง. วารสารการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ, 9(1), 60-79.

ปาณิสรา จรัสวิญญู และคณะ. (2560). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อใจผูกพันกับงาน และความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานของธุรกิจซอฟต์แวร์ในประเทศไทย. Journal of Business, Innovation and Sustainability (JBIS), 12(1), 107-123.

วุฒิ สุขเจริญ. (2562). วิจัยการตลาด. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เสาวลักษณ์ กองทอง และคณะ. (2567). ภาวะผู้นำที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์การของพนักงานเจนเนอเรชันวายในนิคมอุตสาหกรรมบางปู จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 10(1), 192-207.

Cochran, W. G. (1953). Sampling Techniques. New York: John Wiley & Sons, Inc.

Dossary, R. N. (2022). Leadership Style, Work Engagement and Organizational Commitment Among Nurses in Saudi Arabian Hospitals. Journal of Healthcare Leadership, 14(1), 71-81.

Geldenhuys, M. et al. (2014). Meaningful work, work engagement and organizational commitment: original research. SA Journal of Industrial Psychology, 40(1), 1-10.

Orgambídez, A. et al. (2019). Self-efficacy and organizational commitment among Spanish nurses: the role of work engagement. International Nursing Review, 66(3), 381-388.