ศาสตร์พระราชากับการพัฒนางานสาธารณสงเคราะห์วิถีพุทธ

Main Article Content

พระปลัดไกรสร เกสโร (ปานดวง)
ไพรัตน์ ฉิมหาด
พระครูนิติธรรมบัณฑิต (สุริยา คงคาไหว)
พระสมุห์ธนภัทร ธนภทฺโท (ทิพย์วงษ์)

บทคัดย่อ

บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอการบูรณาการศาสตร์พระราชากับการพัฒนางานสาธารณสงเคราะห์วิถีพุทธ โดยมุ่งเน้นการใช้หลักคิดและแนวทางที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพล
อดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้พัฒนาขึ้น เพื่อเสริมสร้างความเป็นอยู่ที่ดีและยั่งยืนของประชาชนไทย โดยเฉพาะในด้านการพึ่งพาตนเอง การใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ และการสร้างสมดุลระหว่างมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม ศาสตร์พระราชาไม่เพียงแต่เป็นแนวทางในการแก้ไขปัญหาทางสังคมและสิ่งแวดล้อมเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการส่งเสริมความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณและศีลธรรม โดยการบูรณาการศาสตร์พระราชาเข้ากับงานสาธารณสงเคราะห์ในพระพุทธศาสนา สามารถเพิ่มความเข้มแข็งและยั่งยืนของชุมชนได้ โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติหรือปัญหาทางสังคม การนำหลักการ “เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา” มาใช้ในงานสาธารณสงเคราะห์วิถีพุทธ เป็นการสร้างความเข้าใจที่ลึกซึ้งถึงปัญหาและความต้องการของประชาชน เข้าถึงชุมชนอย่างใกล้ชิด และพัฒนาแนวทางแก้ไขที่ตอบสนองต่อปัญหาได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ การส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมผ่านการศึกษาและการอบรม ยังช่วยสร้างสังคมที่มีความเป็นธรรมและสามัคคี บทบาทของพระสงฆ์ในการชี้นำทางจิตวิญญาณและศีลธรรม มีความสำคัญอย่างยิ่งในการพัฒนางานสาธารณสงเคราะห์วิถีพุทธ เพราะสามารถสร้างความเชื่อมั่นและศรัทธาในชุมชน สามารถร่วมมือกันเพื่อสร้างสังคมที่เจริญรุ่งเรืองและสันติสุข ศาสตร์พระราชากับการพัฒนางานสาธารณสงเคราะห์วิถีพุทธนั้น เป็นแนวทางที่มีประสิทธิภาพในการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตของประชาชน เสริมสร้างความมั่นคงให้กับสังคมไทยในระยะยาว โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน การใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ เป็นกุญแจสำคัญในการบรรลุเป้าหมายดังกล่าว

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
(ปานดวง) พ. เ., ฉิมหาด ไ., (สุริยา คงคาไหว) พ., & (ทิพย์วงษ์) พ. ธ. (2024). ศาสตร์พระราชากับการพัฒนางานสาธารณสงเคราะห์วิถีพุทธ. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(9), 315–323. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/277149
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กรมพัฒนาชุมชน. (2565). แนวทางการประยุกต์ใช้ศาสตร์พระราชาในการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพมหานคร: กรมพัฒนาชุมชน.

กฤษฎา อุลุชาฎะ. (2565). รูปแบบการบริหารจัดการงานสาธารณสงเคราะห์ของคณะสงฆ์อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 8(5), 253-263.

คณะกรรมการฝ่ายสาธารณสงเคราะห์ของมหาเถรสมาคม. (2563). คู่มือการปฏิบัติงานฝ่ายสาธารณสงเคราะห์ของมหาเถรสมาคม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ชูเกียรติ สุธากุล. (2564). การพัฒนาที่ยั่งยืนตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง: บทเรียนจากโครงการในชนบท. วารสารการพัฒนาชุมชน, 15(2), 45-60.

พระครูวิบูลสีลพรต (สมหมาย อาสโภ/โนนน้อย) และพระมหามิตร ฐิตปญฺโญ. (2562). ศาสตร์พระราชากับการพึ่งตนเอง. Dhammathas Academic Journal, 19(4), 165-176.

พระครูสุนทรเขมาภินันท์ (ปกรณ์ เจริญวงศ์) และคณะ. (2562). ศาสตร์พระราชา: พุทธบูรณาการแห่งนวัตกรรมศาสตร์สมัยใหม่เพื่อสังคมไทยทุกระดับ. วารสารกระแสวัฒนธรรม, 20(37), 87-101.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2556). ความสำคัญของพระพุทธศาสนาในศาสนาประจำชาติ. (พิมพ์ครั้งที่ 19). กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิการศึกษาเพื่อสันติภาพ.

พินิจ ลาภธนานนท์. (2562). อดีต ปัจจุบัน อนาคต งานสาธารณสงเคราะห์วิถีพุทธของคณะสงฆ์ไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). นนทบุรี: นิติธรรมการพิมพ์.

สภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). การบูรณาการศาสตร์พระราชาในการพัฒนาท้องถิ่นและภูมิภาค. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2560). รายงานของคณะกรรมการขับเคลื่อนสืบสานศาสตร์พระราชาสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ เรื่อง “การขับเคลื่อนสืบสานศาสตร์พระราชาเพื่อการปฏิรูปประเทศ”. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.