แนวทางการพัฒนาระบบการจัดการเรียนรู้ของมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันของระบบการจัดการเรียนรู้ของมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ และ 2) เสนอแนวทางการพัฒนาระบบการจัดการเรียนรู้ของมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยสองกลุ่ม คือ ผู้ให้บริการ ซึ่งรวมถึงผู้บริหาร อาจารย์ เจ้าหน้าที่ และผู้รับบริการ ได้แก่ ผู้เรียนและผู้ใช้บัณฑิต รวมทั้งสิ้น 20 คน โดยเก็บข้อมูลผ่านการสัมภาษณ์แบบกึ่งมีโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้เทคนิค SWOT Analysis และการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของระบบการจัดการเรียนรู้ของมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติประกอบด้วย 5 ด้าน ได้แก่ ด้านหลักสูตร ด้านสมรรถนะผู้เรียน ด้านกระบวนการจัดการเรียนการสอน ด้านการบริหารทรัพยากรหรือสิ่งสนับสนุนการเรียนการสอน และด้านกระบวนการประเมินผล 2) แนวทางการพัฒนาระบบการจัดการเรียนรู้ในด้านหลักสูตรมีการเสนอให้สร้างหลักสูตรที่มีความเฉพาะและหลากหลายร่วมมือกับสมาคมกีฬาและองค์กรต่าง ๆ เพื่อพัฒนาบุคลากรและสร้างเอกลักษณ์ในแต่ละวิทยาเขต ด้านสมรรถนะผู้เรียน ควรมีการส่งเสริมทักษะสารสนเทศ เทคโนโลยี ชีวิต ภาษาอังกฤษ และกีฬา ด้านกระบวนการจัดการเรียนการสอน ควรบูรณาการรายวิชากับการบริการชุมชน ใช้เทคโนโลยีและสื่อสารสนเทศ เน้นการเรียนรู้เฉพาะบุคคล และสนับสนุนการตีพิมพ์ผลงานระดับชาติและนานาชาติในระดับบัณฑิตศึกษา รวมถึงพัฒนาโปรแกรมพิเศษสำหรับนักกีฬา ด้านการบริหารทรัพยากรและสิ่งสนับสนุนการเรียนการสอน ควรพัฒนาความเชี่ยวชาญของบุคลากรให้ทุนการศึกษา ฝึกอบรม รวมถึงจัดทำแผนบริหารบุคลากรที่มีความชัดเจน ส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการบริหารจัดการ และปรับปรุงวัสดุอุปกรณ์ให้ทันสมัย และด้านกระบวนการประเมินผลควรพัฒนาระบบการประเมินผลให้มีความหลากหลายและชัดเจน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการมาตรฐานการอุดมศึกษา. (2566). ประกาศคณะกรรมการมาตรฐานการอุดมศึกษา เรื่อง แนวทางการพัฒนาคุณภาพอาจารย์เพื่อส่งเสริมการบรรลุผลลัพธ์การเรียนรู้ตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2566. เรียกใช้เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2567 จาก https://www.ops.go.th/th/ches-downloads/edu-standard/item/8494-2566.
ชลณา ม่วงหวาน. (2563). การนิเทศเพื่อส่งเสริมความสามารถของครูในการพัฒนาผู้เรียนให้มีทักษะแห่งศตวรรษที่ 21. ใน รายงานการวิจัย. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 2.
ปริญาพร ขุนพรม. (2564). เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการจัดการโรงเรียนประถมศึกษา. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พันธุ์ระวี ตันตินิรันดร์. (2561). แนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารทรัพยากรของสถานศึกษา: กรณีศึกษาโรงเรียนปาณยาพัฒนาการ. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาการบริหารและการจัดการการศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ. (2563). ยุทธศาสตร์มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ พ.ศ. 2561 - 2565. ชลบุรี: สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ.
มารุต พัฒผล. (2567). แนวคิดในการพัฒนาหลักสูตร. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.
วรรณ์ดี แสงประทีปทอง. (2561). แนวทางการประเมินผลการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี, 7(1), 1-10.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2559). รายงานผลการศึกษาการพัฒนามาตรฐานการศึกษาของต่างประเทศ. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.
สำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน. (2553). คู่มือการจัดระบบการเรียนการสอนที่ยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้. (พิมพ์ครั้งที่ 1). พระนครศรีอยุธยา: บริษัท เทียนวัฒนาพริ้นท์ติ้ง จำกัด.
สุกานดา จงเสริมตระกูล. (2566). เทคโนโลยีการศึกษาร่วมสมัยในยุคการเปลี่ยนฉับพลันทางดิจิทัล. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 15(3), 126-135.
อัจศรา ประเสริฐสิน. (2554). เครื่องมือการวิจัยทางการศึกษาและสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อัสรี สะอีดี. (2562). สมรรถนะครูพลศึกษาในศตวรรษที่ 21. e-Journal of Education Studies, 1(4), 14-24.
Hoshi, T. (2022). Trends of future education. Retrieved April 17, 2024, from https://www.disruptignite.com/blog/education2030.
Service mind (เซอร์วิซ มายน์). (2557). ประโยชน์การจัดทำงบประมาณในองค์กร. เรียกใช้เมื่อ 5 เมษายน 2567 จาก https://www.servicemind.training/16973720/ประโยชน์การจัดทำงบประมาณในองค์กร
