การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการสื่อสารอย่างสร้างสรรค์สำหรับนักศึกษาครูชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ พัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการสื่อสารอย่างสร้างสรรค์สำหรับนักศึกษาครูชั้นปีที่ 1 หาประสิทธิภาพชุดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการสื่อสารอย่างสร้างสรรค์สำหรับนักศึกษาครูชั้นปีที่ 1ที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น และศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อชุดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการสื่อสารอย่างสร้างสรรค์สำหรับนักศึกษาครูชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช เป็นการวิจัยแบบผสมผสานวิธีโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบการวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาหลักสูตรครุศาสตร์บัณฑิต คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช ชั้นปีที่ 1 จำนวน 30 คน สุ่มตัวอย่างแบบแบ่งกลุ่ม โดยใช้กลุ่มเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบบันทึกสังเกต และบันทึกการสนทนากลุ่มเก็บข้อมูลโดย แบบสอบถาม การสนทนากลุ่ม แบบประเมินคุณภาพชุดกิจกรรมโดยผู้เชี่ยวชาญ แบบประเมินสมรรถนะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการสื่อสารอย่างสร้างสรรค์ และแบบสอบถามความพึงพอใจต่อชุดกิจกรรม สถิติที่ใช้วิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การหาประสิทธิภาพ E1/E2 ผลการวิจัยพบว่าชุดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการสื่อสารอย่างสร้างสรรค์ สำหรับนักศึกษาครูชั้นปีที่ 1 ประกอบด้วย 3 ชุดย่อย มีคุณภาพโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ชุดกิจกรรมมีประสิทธิภาพ E1/E2 ตามเกณฑ์คะแนนเฉลี่ยร้อยละ 75/75 และความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อชุดกิจกรรม อยู่ในระดับมากที่สุด ชุดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกสามารถส่งเสริมการเรียนการสอนได้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เขมณัฏฐ์ มิ่งศิริธรรม และไชยยศ มิ่งศิริธรรม. (2566). การเรียนรู้ที่ยั่งยืนในยุคดิจิทัล. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
คณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา. (2562). คู่มือการนำกรอบสมรรถนะหลักของผู้เรียน ระดับชั้น ประถมศึกษาไปใช้ในการพัฒนาผู้เรียน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการ สภาการศึกษา.
ฉัตรชัย หวังมีจงมี และองอาจ นัยพัฒน์. (2560). สมรรถนะของครูไทยในศตวรรษที่ 21: ปรับการเรียน เปลี่ยนสมรรถนะ. Journal of Intelligence, 12(2), 47-63.
ฒิชากร ปริญญากาญจน์. (2562). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค TAI เพื่อพัฒนาผลการเรียนรู้เรื่องการบวก และการลบเลข ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 17(2), 115-128.
ดวงใจ ชนะสิทธิ์ และอรพรรณ ตู้จินดา. (2565). การพัฒนาสมรรถนะนักศึกษาวิชาชีพครูชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 14(1), 21-36.
ธนาพันธุ์ ณ เชียงใหม่. (2567). การใช้กิจกรรมการจัดการเรียนรู้แบบเชิงรุก (Active Learning) เพื่อพัฒนาทักษะ การสื่อสารในด้านวรรณกรรมเพื่อการสอนภาษาอังกฤษของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพ ครู. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 18(2), 87-99.
ปัญจลักษณ์ ถวาย. (2565). การพัฒนาชุดฝึกอบรมทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษเพื่อส่งเสริมการตลาด สำหรับผู้ประกอบการของวิสาหกิจชุมชน ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร . วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 18(3), 19-36.
มนสิช สิทธิสมบูรณ์. (2567). กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เชิงรุก. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(1), 164-172.
วินัยธร วิชัยดิษฐ์ และจิตณรงค์ เอี่ยมสำอาง. (2567). การพัฒนาชุดกิจกรรมการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะความเป็นครูด้านคุณธรรม จริยธรรม. วารสาร มจร กาญจนปริทรรศน์, 4(2), 195-210.
Beghetto, R. A. & Madison, E. (2022). Accepting the challenge: Helping schools get smarter about supporting students’creative collaboration and communication in a changing world. Journal of Intelligence, 10(4), 80.
https://doi.org/10.3390/jintelligence10040080.
Damme, D. & Zahner, D. (2022). Does Higher Education Teach Students to Think Critically?. Bangkok: OECD Publishing.
Saleh, E. (2024). Implementing Active Learning Strategies in Teaching Math and English for Cycle 1 Learners. Journal of Scientific Development for Studies and Research (JSD), 5(19), 266-284.