ความสัมพันธ์ของมาตรการและการอำนวยความสะดวกของภาครัฐต่อการตัดสินใจเลือกใช้รถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ในจังหวัดขอนแก่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาพรวมของการใช้งานรถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ในจังหวัดขอนแก่น วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างมาตรการและการอำนวยความสะดวกของภาครัฐกับการตัดสินใจเลือกใช้รถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ของประชาชน และเสนอแนวทางเชิงนโยบายในการส่งเสริมและผลักดันมาตรการต่าง ๆ ของภาครัฐเพื่อสนับสนุนการใช้รถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ซึ่งคาดว่าจะมีอัตราการเติบโตอย่างต่อเนื่องในอนาคต เป็นวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มเป้าหมาย คือ ประชาชนที่ใช้รถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ในจังหวัดขอนแก่นจำนวน 3,344 คน ใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอนเพื่อให้ได้กลุ่มตัวอย่างที่ครอบคลุมทั้งจังหวัดขอนแก่น และเก็บข้อมูลผ่านแบบสอบถามที่มีความเชื่อมั่นระดับ 0.90 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 21 - 25 ปี มีอาชีพพนักงานบริษัทเอกชน การศึกษาระดับปริญญาโท และรายได้ระหว่าง 20,001 - 30,000 บาท ผลจากการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ พบว่า มาตรการ EV 3.5 มีผลสำคัญต่อการตัดสินใจ โดยเฉพาะด้านเงินอุดหนุน และการลดอัตราอากรขาเข้ารถยนต์สำเร็จรูป ในด้านการอำนวยความสะดวก ปัจจัยที่มีผลสำคัญ คือ สถานีชาร์จไฟฟ้าที่ครอบคลุม ศูนย์บริการที่ได้มาตรฐาน และราคาประกันภัยที่ลดลง สำหรับปัจจัยทางประชากรศาสตร์ พบว่า อายุมีผลเชิงลบต่อการตัดสินใจ ดังนั้น แนวทางเชิงนโยบายควรมุ่งเน้นการขยายเครือข่ายสถานีชาร์จโดยส่งเสริมความร่วมมือระหว่างภาครัฐและเอกชน การยกระดับมาตรฐานศูนย์บริการรถยนต์ไฟฟ้า ปรับปรุงระบบประกันภัยให้มีราคาที่เหมาะสม มีการประชาสัมพันธ์โดยใช้สื่อที่เหมาะสมกับแต่ละกลุ่มเป้าหมาย เชิงนโยบายภาครัฐควรเพิ่มเงินอุดหนุนสำหรับกลุ่มประชาชนที่มีรายได้ปานกลางและต่ำ เพื่อลดอุปสรรคด้านราคา รวมถึงมาตรการภาษีเพื่อกระตุ้นความสนใจและเพิ่มอัตราการใช้รถยนต์ไฟฟ้าอย่างยั่งยืนในอนาคต
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กลุ่มสถิติการขนส่ง. (2566). กองแผนงานกรมการขนส่งทางบก. เรียกใช้เมื่อ 23 สิงหาคม 2567 จาก https://web.dlt.go.th/statistics/
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2561). การใช้ SPSS for Window ในการวิเคราะห์ข้อมูล. (พิมพ์ครั้งที่ 31). กรุงเทพมหานคร: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นนทกร วิจิตรสงวน และคณะ. (2567). ปัจจัยที่ทำให้ผู้บริโภคตัดสินใจเลือกบริโภครถยนต์ไฟฟ้า (EV) ในประเทศไทย. วารสารเศรษฐศาสตร์และนโยบายสาธารณะ, 15(29), 131-149.
บุญใจ ศรีสถิตย์นรากูร. (2555). การพัฒนาและตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือวิจัย: คุณสมบัติการวัดเชิงจิตวิทยา. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญมา อิ่มวิเศษ. (2567). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเลือกซื้อรถยนต์ไฟฟ้า (EV) ของประชาชนในเขตอำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 6(1), 40-58.
ประติ สุวรรณปักษิณ และศุภสิทธิ์ เลิศบัวสิน. (2564). รูปแบบการพัฒนาการบูรณาการนโยบายภาครัฐเพื่อการส่งเสริมอุตสาหกรรมรถยนต์ไฟฟ้าที่ยั่งยืนของประเทศไทย. วารสาร RMUTT Global Business and Economics Review มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, 16(2), 155-170.
ภัทรลดา สินทรัพย์. (2562). การศึกษาปัจจัยและประเมินการเติบโตของของรถยนต์ไฟฟ้าในประเทศไทย. ใน วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีและการจัดการพลังงาน. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภูรี สิรสุนทร. (2562). ยานยนต์ไฟฟ้า (EV)...ทางแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน. เรียกใช้เมื่อ 23 สิงหาคม 2567 จาก https://www.greennetworkthailand.com/ยานยนต์ไฟฟ้า-ev/
มนนภา เทพสุด และขนิษฐา ชัยรัตนาวรรณ. (2567). ภาวะโลกร้อน: ภัยคุกคามร้ายแรงที่ถูกขับเคลื่อนบนโลกยุคอุตสาหกรรม. วารสารสมาคมนักวิจัย, 29(2), 96-113.
ศศิธร สุ่มหลิม และคณะ. (2566). ความตั้งใจซื้อรถยนต์ไฟฟ้าในประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจ, 13(1), 92-104.
ศุภลักษณ์ ศิริยานนท์ และรัชพันธุ์ เชยจิตร. (2567). ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกซื้อรถยนต์ไฟฟ้าของพนักงานบริษัทเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 44(2), 1-19.
สำนักงานขนส่งจังหวัดขอนแก่น. (2567). สถิติจำนวนรถตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์และตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก จำแนกตามชนิดเชื้อเพลิง. เรียกใช้เมื่อ 1 สิงหาคม 2561 จาก https://kkn.dlt.go.th/th
สำนักนโยบายและแผนพลังงานกระทรวงพลังงาน. (2565). คู่มือโครงการจัดทำแผนการพัฒนาสถานีประจุไฟฟ้าแบตเตอรี่สำหรับยานยนต์ไฟฟ้าเพื่อรองรับเป้าหมายการส่งเสริมยานยนต์ไฟฟ้าของประเทศ. เรียกใช้เมื่อ 23 สิงหาคม 2567 จาก https://www.eppo.go.th/images/energy-conservation/EV/EV_Manual.pdf
สิริฤกษ์ ทรงศิวิไล. (2565). มหาวิทยาลัยกับการมุ่งไปสู่ความเป็นกลางทางคาร์บอนเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน ใน การประชุมวิชาการที่ประชุมอธิการบดีแห่งประเทศไทย ประจำปี 2565. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
หอการค้าจังหวัดขอนแก่น. (2563). ข้อมูลน่าสนใจจังหวัดขอนแก่น. เรียกใช้เมื่อ 8 กันยายน 2567 จาก https://www.kkcc.or.th/khonkaen-information
อิสราภา ทิพย์รงค์ และภิรดา ชัยรัตน์. (2566). การยอมรับรถยนต์ไฟฟ้าของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(5), 99-113.
ไอลดา ธรรมสังข์. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้รถยนต์ไฟฟ้าของประชาชนในจังหวัดชลบุรี. ใน สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Faul, F. et al. (2009). G*Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behavior Research Methods, 41(4), 1149-1160.
Hair, J. F. et al. (2020). Multivariate data analysis. (8th ed.). Boston: Cengage Learning.
Kamnuansilpa, P. et al. (2023). Local economic development in Thailand. Journal of International Development, 35(7), 1852-1873.
Michie, J. & Zumitzavan, V. (2016). The impact of ‘learning’ and ‘leadership’ management styles on organizational outcomes: A study of tyre firms in Thailand. Asia Pacific Business Review, 18(4), 1-24
Mitchell, J. (2024). Challenges and opportunities for electric vehicles in emerging markets. Journal of Sustainable Energy Studies, 19(3), 45-62.
Patton, M. Q. (2015). Qualitative research & evaluation methods. (4th ed.). New York: SAGE Publications.
Wang, J. et al. (2017). Battery electric vehicle energy consumption prediction for a trip based on route information. Proceedings of the Institution of Mechanical Engineers, Part D: Journal of Automobile Engineering, 232(11), 1528-1542.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. (3rd ed.). New York: Harper & Row.
