การพัฒนารูปแบบการให้คำปรึกษาออนไลน์แบบบูรณาการ เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งทางใจของคนไทยในสถานการณ์โควิด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์ของความเข้มแข็งทางใจ ความต้องการการให้คำปรึกษา พัฒนารูปแบบ และศึกษาประสิทธิภาพของรูปแบบฯ มี 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาประสบการณ์ฯ กลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง คือ ผู้ทรงคุณวุฒิ 15 ราย เครื่องมือการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างฯ ค่า IOC อยู่ในช่วง 0.6 - 0.83 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การตรวจสอบสามเส้าด้านข้อมูลและการวิเคราะห์เนื้อหา ระยะที่ 2 พัฒนารูปแบบฯเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง คือ คนไทยวัยทำงาน จังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งเป็นการระบาดระลอกที่ 2 จำนวน 500 คน เครื่องมือการวิจัยระยะนี้ มี 2 ส่วน คือ 1) รูปแบบฯ มีกิจกรรม 8 ครั้ง การประเมินรูปแบบฯ มีความเหมาะสมมาก ( = 4.46) และ 2) แบบวัดความเข้มแข็งทางใจ มีค่าความเชื่อมั่น .85 การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ จำนวนร้อยละ และทดสอบทีแบบกลุ่มตัวอย่างไม่อิสระต่อกัน ระยะที่ 3 ศึกษาประสิทธิภาพของรูปแบบฯ กลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง ได้จากระยะที่ 2 จำนวน 7 คน เครื่องมือการวิจัย คือ แบบวัดความพึงพอใจต่อการใช้รูปแบบฯ ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น ค่า IOC อยู่ในช่วง 0.6 - 1.0 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ความเข้มแข็งทางใจช่วยในการปรับตัวของบุคคลจากสถานการณ์ที่วิกฤต และบุคคลต้องการรับคำปรึกษาแบบออนไลน์เพื่อรักษาระยะห่าง 2) กลุ่มตัวอย่างหลังใช้รูปแบบฯ มีคะแนนความเข้มแข็งทางใจโดยรวมและรายด้าน สูงกว่าก่อนใช้รูปแบบฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) กลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจต่อการใช้รูปแบบฯ โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ วังมณี และศิวภรณ์ สองแส. (2564). โปรแกรมการให้คำปรึกษาเชิงจิตวิทยารายบุคคลแบบออนไลน์เพื่อการปรับตัวทางสังคมภายใต้สถานการณ์โควิด 19 ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 32(2), 29-42.
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2563). แบบทดสอบด้านสุขภาพจิต. เรียกใช้เมื่อ 1 ธันวาคม 2563 จาก https://dmh.go.th/test/
กันต์ฤทัย ปานทอง และเพ็ญนภา แดงด้อมยุทธ. (2561). ผลของโปรแกรมการสร้างความเข้มแข็งทางใจที่เน้นการฝึกสติต่อภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุโรคซึมเศร้า. วารสารเกื้อการุณย์, 25(2), 105-118.
ประภาศรี ปัญญาวชิรชัย และภวมัย กาญจนจิรางกูร. (2565). การศึกษาความเข้มแข็งทางใจ (Resilience Quotient) ของประชาชนไทยในสถานการณ์ การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ, 15(1), 318-333.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2564). รายงานวิเคราะห์สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 จังหวัดสมุทรสาคร พ.ศ. 2564. สมุทรสาคร: สำนักงานสถิติจังหวัดสมุทรสาคร.
อัมพร เบญจพลพิทักษ์ และคณะ. (2565). ผลกระทบด้านสุขภาพจิตของประชาชนต่อสถานการณ์ การแพร่ระบาดเชื้อโคโรนาไวรัส (โควิด-19) เขตสุขภาพที่ 5. ใน รายงานการวิจัย. สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.).
Corey, C. (2012). Theory and practice of counseling & psychotherapy. (9th ed.). Belmont, CA: Thomson Learning.
Grotberg, E. H. (1995). Typing your inner strength: How to find the resilience to dial with anything. Oaklan, C.A.: New Harbinger.
Haywantee, R. et al. (2022). COVID-19 Adaptive Interventions: Implications for Wellbeing and Quality-of-Life. Retrieved October 1, 2024, from from https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.810951
Likert, R. (1932). A Technique for the Measurement of Attitudes. Archives of Psychology, 140(22), 4-53.
Marcia, S. et al. (2022). A task-shared, collaborative care psychosocial intervention for improving depressive symptomatology among older adults in a socioeconomically deprived area of Brazil (PROACTIVE): a pragmatic, two-arm, parallel-group, cluster-randomized controlled trial. Lancet Healthy Longev, 3(10), e690-702.
Nicole, M. et al. (2022). Roots, prefixes, and suffixes: decoding medical terminology using an online enquiry-based learning intervention for nursing associates. Retrieved October 1, 2024, from https://doi.org/10.1016/j.nepr.2022.103534
Yuttachai, H. et al. (2022). A study on the Relationships Between Competencies, Adaptabilities and Quality of life in the Work of a Hotel Employee in Phuket in the Era of New Normal Contexts. In HRM NPST National Conference 2024. Faculty of Humanities and Social Sciences. Thaksin University.
