การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการผลิตนวัตกรรมการฝึกกีฬาฟุตบอล สำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นของหลักสูตรฝึกอบรมการผลิตนวัตกรรมการฝึกกีฬาฟุตบอล สำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากนักศึกษาปริญญาตรีชั้นปีที่ 4 สาขาพลศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ จำนวน 360 คน โดยการสุ่มตัวอย่าง
แบบสองขั้นตอน การสุ่มอย่างง่าย และการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น 2) เพื่อสร้างหลักสูตรฝึกอบรมการผลิตนวัตกรรมการฝึกกีฬาฟุตบอล สำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ องค์ประกอบของหลักสูตรประกอบด้วย หลักการของหลักสูตร จุดมุ่งหมายของหลักสูตร เนื้อหาของหลักสูตร วิธีการฝึกอบรม สื่อที่ใช้ในการฝึกอบรม การวัดและการประเมินผลหลักสูตร โดยมีผู้เชี่ยวชาญในการประเมินความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นประโยชน์ และความเป็นไปได้ จำนวน 5 คน และ 3) เพื่อทดลองและประเมินผลการใช้หลักสูตรฝึกอบรมการผลิตนวัตกรรมการฝึกกีฬาฟุตบอล สำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ โดยกลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาปริญญาตรี สาขาพลศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตกรุงเทพ จำนวน 30 คน ได้มาโดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย ผลการวิจัยพบว่า 1) ความต้องการจำเป็นในการผลิตนวัตกรรมการฝึกกีฬาฟุตบอลสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ด้านนวัตกรรมพบว่า สภาพที่เป็นอยู่โดยรวมอยู่ในระดับมาก (3.71±0.85) และสภาพที่คาดหวังโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (4.33±0.67) 2) หลักสูตรฝึกอบรมการผลิตนวัตกรรมการฝึกกีฬาฟุตบอล สำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ พบว่า ความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นประโยชน์ และความเป็นไปได้ สูงกว่าเกณฑ์การประเมิน 3.50 3) หลักสูตรฝึกอบรมการผลิตนวัตกรรมการฝึกกีฬาฟุตบอล สำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ มีประสิทธิภาพและประสิทธิผล E1/E2 เท่ากับ 80.56/87.00 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2565). แผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติ ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2566 - 2570). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
ณฐกร หาญประสิทธิ์. (2563). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการใช้ google classroom เพื่อการจัดการเรียนรู้สำหรับครูในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยบรูพา.
ดิเรก ธีระภูธร. (2015). การนำเสนอรูปแบบการเรียนการสอนด้วยกลวิธีการกำกับตนเองร่วมกับการเรียนรู้ร่วมกันใน การเรียนแบบผสมผสาน สำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 15(2), 109-121.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ศาสตร์การสอน:องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 18). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนพร สมผดุง. (2564). กลยุทธ์การฝึกอบรมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพพนักงานในองค์กร. วารสารการจัดการและพัฒนาองค์กร, 12(1), 25-40.
บุญใจ ศรีสถิตนรากูร. (2563). ขนาดอิทธิพลการวิเคราะห์อำนาจการคำนวณขนาดตัวอย่างที่เหมาะสมโดยใช้โปรแกรม G*Power. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พนิดา จารย์อุปการะ และณรงค์ พันธุ์คง. (2566). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมออนไลน์โดยใช้ภาระงานเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะการฟังภาษาอังกฤษสำหรับนักศึกษาครู. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 18(1), 9-21.
วิไลวรรณ วงศ์จินดา และคณะ. (2567). การอบรมการสร้างสื่อการเรียนรู้ด้วยอินโฟกราฟิกส์สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครูช่างอุตสาหกรรม. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 4(1), 79-92.
สมนึก เอื้อจิระพงษ์พันธ์. (2553). รูปแบบพัฒนาการความสามารถในการจัดการความรู้ของผู้ประกอบการที่มีนวัตกรรมในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมพัฒนาการการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 - 2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุมาลี ชัยเจริญ. (2557). การออกแบบการสอนหลักการ ทฤษฎี สู่การปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 1). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัย ขอนแก่น.
Everette, M. R. (1983). Diffusion of innovations. (3rd ed.). New York: The Free Press.
Ge, L. et al. (2024). Modern software and physical education: can online training. BMC Medical Education, 24(1), 419-427.
Knowles, M. et al. (2020). The adult learner: The Definitive Classic in Adult Education and Human Resource Development. London: Routledge/Taylor & Francis Group.
Moustakas, L. & Kalina, L. (2022). Learning Football for Good: The Development and Evaluation of the Football3 MOOC. Sustainability, 14(4), 2061.
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. New York: Harcourt, Brace & World.
Wang, X. et al. (2021). A survey on curriculum learning. IEEE transactions on pattern analysis and machine intelligence, 44(9), 4555-4576.
Yang, X. (2023). A Historical Review of Collaborative Learning and Cooperative Learning. TechTrends, 67(2023), 718-728.
Zhu, C. (2012). Student satisfaction, performance, and knowledge construction in online collaborative learning. Journal of Educational Technology & Society, 15(1), 127-136.
