การพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการด้านการใช้ภาษาอังกฤษ เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงบ้านห้วยเสือเฒ่า ตำบลผาบ่อง อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความสามารถของผู้ประกอบการด้านการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง 2) พัฒนาศักยภาพของผู้ประกอบการด้านการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง และ 3) ประเมินผลด้านการใช้ทักษะภาษาอังกฤษของผู้ประกอบการด้านการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง บ้านห้วยเสือเฒ่า ตำบลผาบ่อง อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเฉพาะเจาะจง ประกอบด้วย
1) ผู้ประกอบการและผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในแหล่งท่องเที่ยว จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถาม 2) นักวิชาการระดับอุดมศึกษาด้านการศึกษา ด้านการท่องเที่ยว ด้านภาษาอังกฤษ จำนวน 9 คน และตัวแทนผู้ประกอบการที่มีความเกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยว จำนวน 5 คน รวม จำนวน 14 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบประเมิน วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนา และ 3) ผู้ประกอบการและผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในแหล่งท่องเที่ยว จำนวน 40 คน เลือกแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบทดสอบ วิเคราะห์ข้อมูลโดยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบ (Dependent Sample t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) ความสามารถด้านภาษาอังกฤษอยู่ในระดับปานกลางถึงน้อย มีความต้องการพัฒนาระดับมากที่สุด 2) คู่มือที่ใช้มีจุดแข็งด้านเนื้อหาพื้นฐาน แต่ยังขาดกิจกรรมส่งเสริมการคิดวิเคราะห์และสื่อสมัยใหม่ เมื่อนำคู่มือไปใช้ พบว่า ความพึงพอใจต่อคู่มืออยู่ในระดับมากที่สุด และ 3) ผู้เข้าร่วมทุกกลุ่มมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 นอกจากนี้ ทักษะพื้นฐาน ทักษะร้านขายของที่ระลึก ทักษะร้านอาหารและเครื่องดื่ม และทักษะร้านค้าชุมชน มีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน แสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพของการพัฒนาศักยภาพด้านภาษาอังกฤษของผู้ประกอบการบ้านห้วยเสือเฒ่า ตำบลผาบ่อง อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จุมพต อ่อนทรวง และคณะ. (2563). การพัฒนาสื่อภาษาอังกฤษเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของวัดจังหวัดพิษณุโลก. วารสารัชต์ภาคย์, 14(13), 32-43.
แจ่มจันทร์ บุญโญปกรณ์. (2565). การพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของผู้ประกอบการท่องเที่ยวเพื่อยกระดับการให้บริการการท่องเที่ยวบนวิถีชีวิตใหม่ด้วยแอปพลิเคชันบนโทรศัพท์มือถือ. วารสารศิลปะศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 4(2), 402-412.
ปวันรัตน์ นิกรกิตติโกศล. (2559). การพัฒนานวัตกรรมการสื่อสารภาษาอังกฤษ สาหรับผู้ประกอบการร้านขายของที่ระลึก ร้านอาหารและเครื่องดื่มที่เกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. วารสารสมาคมนักวิจัย, 21(2), 110-122.
พัชราภรณ์ ตยาคีทาน. (10 พ.ค. 2564). ข้อมูลหมู่บ้านห้วยเสือเฒ่า. (ปัทมา รัตนกมลวรรณ, ผู้สัมภาษณ์)
พิกุล สายดวง และชญาณ์นันท์ ปิติกรพวงเพชร. (2560). การศึกษาความต้องการในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อใช้ในการสื่อสารทางการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ของกลุ่มอาชีพท่องเที่ยวแบบโฮมสเตย์ กรณีศึกษาชุมชนบ้านซะซอม อําเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 8(1), 284-300.
ยุพาภรณ์ พิริยศิลป์. (2557). ความต้องการทางด้านภาษาอังกฤษของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในเขต จังหวัดขอนแก่น. วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย, 9(2), 16-30.
วราพร พูลเกษ และคณะ. (2555). การพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของชุมชนหมู่บ้านโฮมสเตย์เพื่อเพิ่มศักยภาพการท่องเที่ยว: กรณีศึกษาบ้านโคกโก่ง ตำบลกุดหว้า อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาพสินธุ์. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
ศุภเชษฐ์ กาญจนมณี และคณะ. (2565). กํารปรับตัวของผู้บริหํารสถํานศึกษาในยุคโลกพลิกผัน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 13(1), 1-13.
สมพล สุขเจริญพงษ์ และคณะ. (2557). การพัฒนาศักยภาพด้านภาษาอังกฤษและเทคโนโลยีแก่เกษตรกรผู้เพาะเลี้ยงปลาสวยงามในจังหวัดนครปฐมเพื่อเตรียมความพร้อมเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 1(2), 56-69.
สำนักงานจังหวัดแม่ฮ่องสอน. (2562). ข้อมูลพื้นฐานโครงการตามแผนปฏิบัติราชการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2562 จังหวัดแม่ฮ่องสอน. แม่ฮ่องสอน: สำนักงานจังหวัดแม่ฮ่องสอน.
สำนักงานจังหวัดแม่ฮ่องสอน. (2565). แผนพัฒนาจังหวัดแม่ฮ่องสอน 5 ปี (พ.ศ. 2561 - 2565) ฉบับทบทวน ปี พ.ศ. 2565. แม่ฮ่องสอน: สำนักงานจังหวัดแม่ฮ่องสอน.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2561- 2580). (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
Boonratana, R. (2010). Community-based tourism in Thailand: The need and justification for an operational definition. Kasetsart Journal of Social Sciences, 31(2), 280-289.
Hutchinson, T. & Waters, A. (1994). English for Specific Purposes. New York: Cambridge University Press.