ผลของการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยประยุกต์ทฤษฎีการรับรู้ความสามารถตนเองที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องการป้องกันอุบัติเหตุและการปฐมพยาบาลสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลของการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยประยุกต์ทฤษฎีการรับรู้ความสามารถตนเอง 2) เปรียบเทียบค่าคะแนนเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและ
หลังการทดลองของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม และ 3) ศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ สุขศึกษาโดยประยุกต์ทฤษฎีการรับรู้ความสามารถตนเอง กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ของโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนคริทรวิโรฒ องครักษ์ การวิจัยในครั้งนี้เป็นวิจัยกึ่งทดลอง จำนวน 60 คน ที่ยินดีเข้าร่วมการวิจัยครั้งนี้ ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 โดยแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คน มีการดำเนินการจัดการเรียนรู้ สุขศึกษาโดยประยุกต์ทฤษฎีการรับรู้ความสามารถตนเอง จำนวน 6 แผน แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบวัดการรับรู้ความสามารถตนเอง และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบความแตกต่างด้วยค่าที ผลวิจัยพบว่าภายหลังการเข้าร่วมการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยประยุกต์ทฤษฎีการรับรู้ความสามารถตนเอง 1) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยของคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนทั้งทางด้านความรู้ เจตคติ การปฏิบัติ และการรับรู้ความสามารถตนเองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 2) ค่าคะแนนเฉลี่ยของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และการรับรู้ความสามารถตนเองหลังการทดลองของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) กลุ่มทดลองมีความพึงพอใจต่อการเข้าร่วมการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยประยุกต์ทฤษฎีการรับรู้ความ สามารถตนเอง โดยภาพรวมมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2565). สถานการณ์การเสียชีวิตจากการบาดเจ็บของเด็กในประเทศไทยปี พ.ศ. 2558 - 2562. นนทบุรี: กองป้องกันการบาดเจ็บกรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.
จินตนา สรยุทธ์พิทักษ์. (2565). การจัดการเรียนรู้สุขศึกษาในศตวรรษที่21. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ตำราและเอกสารทางวิชาการ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไชยพร ยุกเซ็น. (2564). การดูแลรักษาผู้บาดเจ็บก่อนถึงโรงพยาบาล. กรุงเทพมหานคร: โครงการตำรวจรามาธิบดี คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล.
บุญชม ศรีสะอาด. (2561). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สุวีริยาสาส์น.
พรทิพย์ ศิริบูรณ์พิพัฒนา. (2565). การพยาบาลเด็ก เล่ม 3. (พิมพ์ครั้งที่ 4). นนทบุรี: สถาบันพระบรมราชชนก สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข.
พระมหาสุวัฒน์ กิตฺติเมธี. (2564). รูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้หลักธรรมสากัจฉาเพื่อส่งเสริมการคิดขั้นสูงกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา เขต 9. ใน ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาการสอนสังคมศึกษา. มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรราชวิทยาลัย.
ภารดี กาภู ณ อยุธยา. (2565). การศึกษาและพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างการรับรู้ความสามารถของตนเอง ด้านความคิดสร้างสรรค์ในนิสิตวิชาชีพครู. วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม, 14(1), 212-227.
รัตนะ บัวสนธ์. (2565). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรมหาวิทยาลัย.
วันดี โตสุขศรี. (2561). การพยาบาลอายุรศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: โครงการตำราพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัย มหิดล.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 - 2580. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช).
สุพัตรา นุตรักษ์. (2565). การพยาบาลเด็กเพื่อการส่งเสริมสุขภาพและพัฒนาเด็กทุกช่วงวัย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์นีโอดิจิตอล.
อภิวัฒน์ กุมภิโร. (2562). ผลของโปรแกรมสร้างเสริมความปลอดภัยในการขับขี่รถจักรยานยนต์ตามทฤษฎีการรับรู้ความสามารถตนเองร่วมกับทฤษฎีการดูแลตัวเองของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นกรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสุขศึกษาและพลศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยลัย.
อาภาพร เผ่าวัฒนา. (2561). การพยาบาลอนามัยชุมชน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.