การพัฒนาแพลตฟอร์มวิสาหกิจชุมชนในการเพิ่มช่องทางจำหน่ายสินค้า OTOP และส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงเกษตรบูรณาการกับการศึกษา เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนในพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐาน พัฒนา และขยายผลแพลตฟอร์มวิสาหกิจชุมชนสำหรับเพิ่มช่องทางจำหน่ายสินค้า OTOP และส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงเกษตรแบบบูรณาการในจังหวัดสมุทรปราการ โดยมุ่งเน้นการเชื่อมโยงกับการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน เป็นงานวิจัยเชิงพัฒนาที่ดำเนินการเป็น 3 ระยะ ได้แก่ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐานในการพัฒนาแพลตฟอร์ม ใช้แบบสัมภาษณ์ ประชุมกลุ่ม ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 48 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา 2) พัฒนาแพลตฟอร์มวิสาหกิจ คัดเลือกชุมชนทดลอง 1 ชุมชน การสร้างและตรวจสอบแพลตฟอร์มออนไลน์ในรูปแบบเว็บไซต์หรือแอปพลิเคชันที่มีระบบ E-Commerce ตรวจสอบมาตรฐานความถูกต้องและมาตรฐานความเป็นไปได้ โดยใช้แบบสอบถาม ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 คน การทดลองใช้ประเมินสภาพการดำเนินงานและความพึงพอใจ การประเมินประสิทธิภาพแพลตฟอร์มตามมาตรฐานความเหมาะสมและมาตรฐานความเป็นประโยน์ โดยใช้แบบสอบถาม กลุ่มเจ้าหน้าที่ของรัฐและกลุ่มชุมชนที่มีส่วนร่วมในการทดลองใช้ จำนวน 64 คน วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ยเลขคณิตและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา และ 3) ขยายผลการใช้แพลตฟอร์ม สอบถามมาตรฐานการยอมรับจากตัวแทนองค์การบริหารราชการส่วนท้องถิ่น จำนวน 47 แห่ง ที่ไม่ได้เป็นชุมชนทดลอง วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ยเลขคณิตและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า แพลตฟอร์มออนไลน์ในรูปแบบเว็บไซต์หรือแอปพลิเคชันที่มีระบบ E-Commerce มีความถูกต้องอยู่ในระดับมากและความเป็นไปได้ในระดับมากที่สุด ทดลองใช้แพลตฟอร์มที่ชุมชนตำบลบางน้ำผึ้ง พบว่า สภาพการดำเนินงานในการใช้แพลตฟอร์มอยู่ในระดับมากที่สุด ชุมชนมีความพึงพอใจมากที่สุด การประเมินประสิทธิภาพแพลตฟอร์มได้รับการประเมินความเหมาะสมและความเป็นประโยชน์อยู่ในระดับมากที่สุด และการขยายผลการใช้แพลตฟอร์มมีการยอมรับอยู่ในระดับมาก
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมการพัฒนาชุมชน. (2553). คู่มือการลงทะเบียนผู้ประกอบการ OTOP ประจำปี 2553. กรุงเทพมหานคร: กรมการพัฒนาชุมชน.
กัญญามน อินหว่าง. (2550). การจัดการวิสาหกิจชุมชน. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยพิษณุโลก.
จังหวัดสมุทรปราการ. (2568). ข้อมูลทั่วไปของจังหวัด. เรียกใช้เมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2568 จาก https://www.samutprakan.go.th/ข้อมูลทั่วไปของจังหวัด/
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
วรวุฒิ ภักดีบุรุษ. (2563). การพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงเกษตรโดยชุมชนของบ้านดอนซาก ตำบลห้วยงู อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท โดยกระบวนการมีส่วนร่วมและการสื่อสารชุมชน. วารสารธรรมศาสตร์, 39(2), 24-45.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2560). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2560. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์.
สิน พันธุ์พินิจ. (2547). เทคนิคการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: วิทยพัฒน์.
Blaschke, M. et al. (2018). Capabilities for digital platform survival: Insights from a business-to-business digital platform. San Francisco: Association for Information Systems.
Buhalis, D. (1998). Strategic use of information technologies in the tourism industry. Tourism Management, 19(5), 409-421.
Munpao, P. & Netwong, T. (2021). Digital platform to upgrade service business in the COVID-19 era. Journal of Management Science, Sakon Nakhon Rajabhat University, 1(1), 57-65.
Sitthijindar, P. (2016). Agro-tourism development through community participation in Khlong Phlu Subdistrict, Khao Khitchakut District, Chanthaburi: Research report. Chanthaburi: Rambhai Barni Rajabhat University.