การพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะสีเขียว ประเภทวิชาเกษตรกรรม วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีของประเทศไทย

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมรรถนะสีเขียว ประเภทวิชาเกษตรกรรม วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีของประเทศไทย วิธีดำเนินการวิจัย คือ การใช้เทคนิคเดลฟาย โดยรวบรวมข้อมูล จำนวน 3 รอบ กลุ่มตัวอย่างการวิจัย คือ กลุ่มผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 17 คน ด้วยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือในการวิจัย คือ แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูล แบ่งออกเป็น 2 ส่วน ดังนี้ 1) วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา และ 2) วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยข้อมูลสถิติ คือ 2.1) ค่ามัธยฐาน พิจารณาจากค่าไม่ต่ำกว่า 3.5 และ 2.2) ค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ พิจารณาจากค่าไม่เกิน 1.5 จึงถือว่าเป็นฉันทามติของผู้เชี่ยวชาญทั้งหมด ผลการวิจัยพบว่า 1) สมรรถนะหลักที่เหมาะสมกับสมรรถนะสีเขียว ประเภทวิชาเกษตรกรรม วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีของประเทศไทย มี 12 สมรรถนะ ซึ่งแบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ 1 สมรรถนะที่ผู้เชี่ยวชาญเห็นด้วยมากที่สุดและมีความสอดคล้องกัน (มัธยฐาน = 5 และพิสัยระหว่างคลอไทล์ = 0 - 1) จำนวน 10 สมรรถนะ และกลุ่มที่ 2 สมรรถนะที่ผู้เชี่ยวชาญเห็นด้วยมากและ มีความสอดคล้องกัน (มัธยฐาน = 4 และพิสัยระหว่างคลอไทล์ = 1) จำนวน 2 สมรรถนะ และ 2) สมรรถนะการปฏิบัติหน้าที่ที่เหมาะสมกับสมรรถนะสีเขียว ประเภทวิชาเกษตรกรรม วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีของประเทศไทย มี 21 สมรรถนะ ซึ่งแบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ 1 สมรรถนะที่ผู้เชี่ยวชาญเห็นด้วยมากที่สุดและมีความสอดคล้องกัน (มัธยฐาน = 5 และพิสัยระหว่างคลอไทล์ = 0 - 1) จำนวน 18 สมรรถนะ และกลุ่มที่ 2 สมรรถนะที่ผู้เชี่ยวชาญเห็นด้วยมากและ มีความสอดคล้องกัน (มัธยฐาน = 4 และพิสัยระหว่างคลอไทล์ = 1) จำนวน 4 สมรรถนะโดยมีค่ามัธยฐาน