การพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนโดยใช้ MOOC ร่วมกับการสอนปกติรายวิชา การตลาดภาครัฐของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ภายหลังสถานการณ์ COVID-19
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การเรียนรู้ในยุคดิจิทัลต้องอาศัยสื่อและกระบวนการสอนที่ยืดหยุ่นและมีประสิทธิภาพ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินประสิทธิภาพของสื่อ MOOC ร่วมกับการสอนปกติในรายวิชา 926 - 250 การตลาดภาครัฐ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังการเรียน และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนการสอน กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาชั้นปีที่ 2 หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต คณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี ภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 117 คน ใช้การเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ ประกอบด้วย สื่อ MOOC ที่ออกแบบเป็นโมดูลรายสัปดาห์ มีเป้าหมายการเรียนรู้ แบบฝึกหัด และแบบทดสอบไม่น้อยกว่าร้อยละ 80 ของโมดูลทั้งหมด บูรณาการกิจกรรมทั้งก่อนเรียน - ระหว่างเรียน - หลังเรียน ติดตามด้วยตัวชี้วัดเชิงตัวเลข ได้แก่ อัตราการเข้าถึง เวลาเรียน และคะแนนทดสอบ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบสอบถามความพึงพอใจของผู้เรียนซึ่งผ่านการตรวจสอบคุณภาพ (IOC 0.67 - 1.00; KR - 20 = 0.89) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test for Dependent Samples และการประเมินประสิทธิภาพตามเกณฑ์ E1/E2 ผลการวิจัยพบว่า MOOC มีประสิทธิภาพ 82.56/86.21 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t(116) = 20.47, p < .001, 95% CI [6.18, 7.56], d = 1.89) และความพึงพอใจภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด แสดงให้เห็นว่าการใช้ MOOC ร่วมกับการสอนปกติสามารถเพิ่มคุณภาพการเรียนรู้เชิงบวกต่อผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ข้อจำกัด คือ การวิจัยแบบกลุ่มเดียว จึงเสนอให้ศึกษาต่อยอดโดยเพิ่มกลุ่มควบคุม การติดตามระยะยาว และทบทวนรายวิชาทุกภาคการศึกษาเพื่อพัฒนาอย่างต่อเนื่อง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการอุดมศึกษาวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2563). MOOCs: นวัตกรรมการศึกษา/เทคโนโลยีการสื่อสารเพื่อการศึกษาแบบก้าวกระโดด. เรียกใช้เมื่อ 30 สิงหาคม 2568 จาก https://www.nstda.or.th/home/knowledge_post/moocs-bibliometric/
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
คณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2563). โครงสร้างหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการรัฐกิจ หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2563. สงขลา: คณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2560). เทคโนโลยีและนวัตกรรมการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐกานต์ ศรีสุวรรณ. (2566). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษามหาวิทยาลัย. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 46(2), 112-128.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ปานใจ ธารทัศนวงศ์ และศิริพร ศักดิ์บุญญารัตน์. (2564). บทเรียนออนไลน์แบบเปิดสู่มวลชน (MOOCs) เพื่อการศึกษาไทยหลังการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19). วารสารคุรุสภาวิทยาจารย์, 2(1), 16-22.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ สุวีริยาสาส์น.
ลักขณา คิดบรรจง และคณะ. (2566). การศึกษาปัจจัยด้านโครงสร้างเนื้อหาการเรียนรู้ที่มีผลต่อการยอมรับการใช้เทคโนโลยี การเรียนการสอนออนไลน์แบบเปิดเพื่อมหาชน กรณีศึกษาประเทศไทย. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 26(2), 208-221.
วรวรรณ องค์ครุฑรักษา. (2564). แนวทางการใช้ MOOC ในการเรียนการสอนแบบผสมผสาน รายวิชาการโฆษณาและสื่อสารการตลาดระหว่างประเทศ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต, 16(1), 50-64.
สำนักทะเบียนและประมวลผล มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2567). สถิติจำนวนนักศึกษาลงทะเบียนเรียนรายวิชา 926 - 250 การตลาดภาครัฐ ภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2567. เรียกใช้เมื่อ 30 สิงหาคม 2568 จาก https://regpr.psu.ac.th/statistic/
สิริลักษณ์ พงษ์กูล. (2565). ผลของการจัดการเรียนการสอนแบบผสมผสานโดยใช้ MOOC ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 9(2), 45-60.
สุชาดา โพธิ์งาม. (2564). ผลของการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 10(1), 85-98.
Abhishek, N. et al. (2023). Effectiveness of MOOCs on learning efficiency of students: a perception study. Journal of Research in Innovative Teaching & Learning 11 March 2025, 18(1), 145-164.
Boelens, R. et al. (2017). Four key challenges to the design of blended learning: A systematic literature review. Educational Research Review, 22, 1-18. https://doi.org/10.1016/j.edurev.2017.06.001.
Dinh, N. B. K. et al. (2023). Uncovering factors predicting the effectiveness of MOOC-based academic leadership training. Journal of Computers in Education, 10(2023), 721-747.
Garrison, D. R. & Vaughan, N. D. (2008). Blended learning in higher education: Framework, principles, and guidelines. San Francisco: Jossey-Bass.
Kirkpatrick, J. D. & Kirkpatrick, W. K. (2016). Kirkpatrick's four levels of training evaluation. Virginia: ATD Press.
Means, B. et al. (2013). The effectiveness of online and blended learning: A meta-analysis of the empirical literature. Teachers College Record, 115(3), 1-47.
Sweller, J. (1988). Cognitive load during problem solving: Effects on learning. Cognitive Science, 12(2), 257-285.
Tria, J. Z. (2020). The COVID-19 pandemic through the lens of education in the Philippines: The new normal. International Journal of Pedagogical Development and Lifelong Learning, 1(1), ep2001. https://doi.org/10.30935/ijpdll/8311.
UNESCO. (2021). When schools shut: Gendered impacts of COVID-19 school closures. Paris: UNESCO.
Williams, R. T. (2024). An overview of MOOCs and blended learning: Integrating MOOC technologies into traditional classes. IETE Journal of Education, 65(1), 1-8.
