การทบทวนวรรณกรรมปัจจัยสู่ความยั่งยืนของธุรกิจ: ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรม วัฒนธรรมองค์กรและการจัดการผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทบทวนและสังเคราะห์วรรณกรรมจากงานวิจัยและบทความวิชาการที่เป็นปัจจัยนำไปสู่ความยั่งยืนของธุรกิจ ประกอบด้วย ปัจจัยด้าน 1) ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรม 2) วัฒนธรรมองค์กร และ 3) การจัดการผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย รวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนกรกฎาคม - กันยายน 2568 ธุรกิจปัจจุบันต้องเผชิญกับการแข่งขันสูงและการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วทำให้ปัจจัยที่ไม่ใช่ตัวเงินมีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนความสำเร็จในระยะยาวของธุรกิจ ผลการสังเคราะห์วรรณกรรมชี้ให้เห็นว่าปัจจัยเหล่านี้มีอิทธิพลนำไปสู่ความยั่งยืนของธุรกิจ โดยสามารถตั้งสมมติฐานความสัมพันธ์ได้เป็นลำดับ คือ ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมส่งผลต่อวัฒนธรรมองค์กรและส่งผลต่อการจัดการผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ซึ่งทั้งหมดนำไปสู่ความยั่งยืนของธุรกิจ โดยภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมเป็นจุดเริ่มต้นและรากฐานสำคัญเพราะผู้นำที่ยึดมั่นในจริยธรรมจะสร้างความน่าเชื่อถือและเป็นแบบอย่างที่ดีก่อให้เกิดวัฒนธรรมองค์กรที่เน้นความรับผิดชอบและมีคุณธรรม วัฒนธรรมองค์กรที่เน้นความโปร่งใสและความรับผิดชอบจะช่วยหล่อหลอมพฤติกรรมพนักงานให้มีพฤติกรรมที่ดีจึงมีอิทธิพลโดยตรงต่อการจัดการผู้มีส่วนได้ส่วนเสียเกิดความสัมพันธ์ที่ดีต่อองค์กร ซึ่งการจัดการผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอย่างมีกลยุทธ์เป็นแนวทางที่ใช้ในการสร้างและรักษาความสัมพันธ์เชิงบวกกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียนำมาซึ่งความไว้วางใจ การยอมรับ และการสนับสนุนก่อให้เกิดความยั่งยืนของธุรกิจ จากการทบทวนและสังเคราะห์วรรณกรรม สรุปได้ว่าปัจจัยทั้งสามมีอิทธิพลทางตรงต่อความยั่งยืนของธุรกิจ และกรอบแนวคิดที่นำเสนอนี้ครั้งนี้สามารถนำไปพัฒนาเพื่อทำการศึกษาเชิงประจักษ์โดยการทดสอบความสัมพันธ์ของตัวแปรต่อไปในอนาคต
Article Details
เอกสารอ้างอิง
อภิญรัตน์ สุนทรพรพันธ์ และคณะ. (2568). ภาวะผู้นําเชิงจริยธรรมของผู้บริหารกับการพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารการบริหารการศึกษาและนวัตกรรมการศึกษา, 5(1), 1-9.
Agle, B. R. & Wood, D. J. (1997). Toward a theory of stakeholder identification and salience: Defining the principle of who and what really counts. Academy of Management Review, 22(4), 853- 886.
Al-Awaid, M. & Al-anwer Ashour, A. (2022). Crisis, ethical leadership and moral courage: Ethical climate during COVID-19. Nursing Ethics, 29(6), 1441-1456.
Amisano, G. & Geweke, J. (2017). Prediction using several macroeconomic models. The Review of Economics and Statistics, 99(5), 912-925.
Brown, M. E. et al. (2005). Ethical leadership: A social learning perspective for construct development and testing. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 97(2), 117-134.
Cameron, K. S. & Quinn, R. E. (2011). Diagnosing and changing organizational culture: Based on the competing values framework. (3rd ed.). San Francisco: Jossey-Bass.
Chowdhury, L. (2011). The role of organizational culture in ethical decision making. International Journal of Business Ethics, 8(2), 55-68.
De Hoogh, A. H. B. & Den Hartog, D. N. (2008). Ethical leadership, psychological contract and organizational outcomes. Leadership Quarterly, 19(2), 173-188.
Denison, D. R. (2000). Organizational culture: Can it be a key to organizational effectiveness? Culture and climate, 12(2), 177-195.
Dey, V. K. et al. (2022). Analysis of organizational culture factors that influence the performance of health care professionals: A literature review. Journal of Public Health in Africa, 13(2), 2415. https://doi.org/10.4081/jphia.2022.2415.
Donaldson, T. & Preston, L. E. (1995). The stakeholder theory of the corporation: Concepts, evidence, and implications. Academy of Management Review, 20(1), 65-91.
Dyllick, T. & Hockerts, K. (2002). Beyond the business case for corporate sustainability. Business Strategy and the Environment, 11(2), 130-141.
Eccles, R. G. et al. (2014). The impact of corporate social responsibility on financial performance: An empirical study. Journal of Business Ethics, 124(4), 577-594.
Elkington, J. (1998). Cannibals with forks: The triple bottom line of 21st century business. Gabriola Island, British Columbia: New Society Publishers.
Freeman, R. E. (1984). Strategic management: A stakeholder approach. Boston: Pitman.
Grunig, J. E. & Hunt, T. (1984). Managing public relations. New York: Holt, Rinehart and Winston.
Jabbour, C. J. C. et al. (2019). Green human resource management and corporate environmental performance: The mediating role of green organizational culture. Journal of Cleaner Production, 35(2), 1422-1433.
Li, Y. (2024). The impact of corporate governance and ethics on business risk. International Journal of Corporate Finance, 22(3), 112-125.
Lozano, J. M. (2012). The triple bottom line: A theoretical and empirical analysis of its applicability in business. Business Ethics: A European Review, 21(1), 16-30.
Pembi, A. & Ali, R. (2024). Ethical leadership and its role in achieving sustainable success. Journal of Business and Management, 18(2), 45-56.
Pengman, P. (2016). Ethical leadership and sustainable growth in the retail business. Journal of Global Retail Management, 12(4), 21-35.
Reggie, M. (2008). Personal relationships and ethical decision making in business. Journal of Management Studies, 35(5), 780-795.
Sarma, P. S. V. (2012). Business ethics. Sathyabhama Journal of Management, 1(2), 29-37.
Schein, E. H. (2010). Organizational Culture and Leadership. (4th ed.). San Francisco: Jossey-Bass.
Toor, S. R. & Ofori, G. (2009). Ethical leadership: Examining a model of ethical leadership and its relationship with organizational outcomes. Journal of Business Ethics, 90(4), 533-549.
Waddock, S. A. & Graves, S. B. (1997). The corporate social performance-financial performance link. Strategic Management Journal, 18(4), 303-319.
World Commission on Environment and Development. (1987). Our common future. Oxford: Oxford University Press.
