ประสิทธิภาพการปฏิบัติหน้าที่และบทบาทของกำนันผู้ใหญ่บ้านต่อนโยบายการส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชนในอำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับประสิทธิภาพการปฏิบัติหน้าที่และบทบาทของกำนันผู้ใหญ่บ้านต่อนโยบายการส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชนในเขตอำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติหน้าที่และบทบาทของกำนันผู้ใหญ่บ้านต่อนโยบายการส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชนในเขตอำเภอเมืองพิษณุโลก และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติหน้าที่และบทบาทของกำนันผู้ใหญ่บ้านต่อนโยบายการส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชนในเขตอำเภอเมืองพิษณุโลก วิธีการวิจัยเป็นแบบผสานวิธี โดยการเก็บข้อมูลจากแบบสอบถาม ด้วยกลุ่มตัวอย่าง 400 คน จากประชากร จำนวน 204,040 คน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติการวิเคราะห์ถดถอยพหูคูณเชิงเส้นตรง และการเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก กับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 32 คน ด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับประสิทธิภาพการปฏิบัติหน้าที่และบทบาทของกำนันผู้ใหญ่บ้านต่อนโยบายการส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชน โดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.80) 2) ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติหน้าที่และบทบาทของกำนันผู้ใหญ่บ้านต่อนโยบายการส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชน (y) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มีจำนวน 4 ตัวแปร เรียงลำดับจากมากที่สุดไปหาน้อย คือ 2.1) การติดต่อสื่อสาร 2.2) แนวทางการปฏิบัติหน้าที่ 2.3) ค่าตอบแทน และ 2.4) ลักษณะงานที่ทำ และ 3) แนวทางการส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติหน้าที่และบทบาทของกำนันผู้ใหญ่บ้านต่อนโยบายการส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชน มีทั้งหมด 3 แนวทาง ประกอบด้วย 3.1) แนวทางด้านการมีส่วนร่วมของประชาชน 3.2) แนวทางด้านการตอบสนองต่อความคาดหวังและความต้องการของชุมชน และ 3.3) แนวทางด้านการสร้างเครือข่ายของชุมชน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมการปกครอง. (2565). พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. 2457 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพมหานคร: กรมการปกครอง.
จักรี ศรีจารุเมธีญาณ และพระถนัด วฑฺฒโน. (2561). ภาวะผู้นำกับการพัฒนาชุมชน. วารสารสันติศึกษา ปริทรรศน์ มจร, 6(ฉบับพิเศษ), 527-538.
จันทนา อินทฉิม. (2562). การจัดการชุมชนเข้มแข็งตามแนวคิดปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ในเขตตำบลบางปลา อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 13(2), 26-44.
จุมพล หนิมพานิช และชมพูนุช หุ่นนาค. (2567). การวิจัยเชิงคุณภาพทางประศาสนศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โชติ บดีรัฐ. (2561). วิธีวิจัยทางรัฐประศาสนศาสตร์เบื้อต้น. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
ทราภรณ์ ทองปาน และคณะ. (2566). ภาวะผู้นำและหลักธรรมาภิบาลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการ ปฏิบัติงาน ของกำนัน ผู้ใหญ่บ้านในอำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี. วารสาร มจร พุทธปัญยาปริทรรศน์, 8(3), 222-233.
นิยม พัฒนศรี และพรเพ็ญ เพชรสุขศิริ. (2564). บทบาทการพัฒนาท้องที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้านในจังหวัด นครปฐม. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(1), 119-130.
ปฏิภัทร รอดลันดา. (2565). ความพึงพอใจของประชาชนเกี่ยวกับการปฏิบัติงานตามบทบาทหน้าที่ของผู้ใหญ่บ้านในเขตพื้นที่ หมู่ที่ 13 ตำบลช่องสาลิกา อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี. วารสารไตรศาสตร์, 8(1), 32-50.
พงศ์สวัสดิ์ ราชจันทร์. (2562). ศักยภาพ บทบาทและอำนาจหน้าที่ของกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ในปัจจุบัน. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 3(1), 45-56.
พงษ์พัต วัฒนพงษ์ศิริ. (2567). ภาวะผู้นำของกำนัน ผู้ใหญ่บ้านในทศวรรษหน้า. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(6), 212-227.
พฤทธ์สรรค์ สุทธิไชยเมธี. (2563). สถิติขั้นสูงเพื่อการวิจัยเชิงปริมาณทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ด ยูเคชั่น.
พฤทธ์สรรค์ สุทธิไชยเมธี. (2566). วิธีวิทยาการวิจัยเชิงผสมทางสังคมศาสตร์ ฉบับเทคนิคภาคปฏิบัติจริง. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัดสามลดา.
พิศิษฐ ตัณฑวณิช และพนา จินดาศรี. (2561). ความหมายที่แท้จริงของค่า IOC. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 24(2), 3-12.
วสันต์ ทองกวด และคณะ. (2567). ประสิทธิผลการปฏิบัติหน้าที่ของกำนัน ผู้ใหญ่บ้านในเขตอำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, 7(2), 221-234.
ศุภิสรา ธารประเสริฐ. (2563). ประสิทธิผลการปฏิบัติหน้าที่ของกำนัน ผู้ใหญ่บ้านในอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 - 2570. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง. (2567). สถิติประชากรทางการทะเบียนราษฎร (รายเดือน). เรียกใช้เมื่อ 22 มกราคม 2567 จาก https://bora.dopa.go.th/new_stat/webPage/statByAgeMonth.php
อนัญญา ศุภจรูญวงศ์. (2563). บทบาทของกำนันผู้นำท้องถิ่นที่พึงประสงค์ในอนาคต. วารสารศิลปะการจัดการ, 4(3), 733-746.
Arnstein, S. R. (1969). “A Ladder of Participation in the USA”. Journal of the American Planning Association, 35(4), 216-224.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Psychological Test. (5th ed.). New York: Harper Collins.
Fox, J. (2007). The uncertain relationship between transparency and accountability. Development in Practice, 17(4-5), 663-671.
Mergel, I. et al. (2019). Defining digital transformation: Results from expert interviews. Government Information Quarterly, 36(4),1-16.
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion- referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(2), 49-60.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rd ed.). New York: John Wiley and Sons.
