รูปแบบและนวัตกรรมการพัฒนาชุมชนต้นแบบการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตวิถีใหม่ แบบบูรณาการตามแนวพุทธ เพื่อความผาสุกทางจิตวิญญาณและสร้างสรรค์ สังคมแห่งกัลยาณมิตรสำหรับผู้สูงอายุในชุมชนโบราณแห่งลุ่มน้ำเลย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนาใช้วิธีวิจัยแบบผสมวิธีพหุระยะทั้งการวิจัยเชิงคุณภาพและการวิจัยเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและปัจจัยที่เอื้อต่อการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตวิถีใหม่ของผู้สูงอายุ 2) พัฒนารูปแบบและนวัตกรรมของชุมชนต้นแบบการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตวิถีใหม่แบบบูรณาการตามแนวพุทธเพื่อความผาสุกทางจิตวิญญาณและสร้างสรรค์สังคมแห่งกัลยาณมิตรสำหรับผู้สูงอายุในชุมชนโบราณแห่งลุ่มน้ำเลย และ 3) ประเมินรูปแบบและนวัตกรรมที่พัฒนาขึ้น ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ 1) ผู้สูงอายุที่ตอบแบบสอบถาม 95 คน 2) ผู้ให้สัมภาษณ์ 9 คน 3) ผู้เชี่ยวชาญยืนยันร่างรูปแบบและนวัตกรรม 9 คน 4) ผู้ร่วมทดลอง 30 คน และ 5) ผู้ทรงคุณวุฒิประเมินรูปแบบ 9 คน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถาม การสัมภาษณ์ การสนทนากลุ่มและการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) คุณภาพชีวิตวิถีใหม่ของผู้สูงอายุทั้ง 4 ด้านอยู่ในระดับดี เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านสัมพันธภาพทางสังคม ด้านสิ่งแวดล้อม ด้านจิตใจและด้านร่างกายตามลำดับ ปัจจัยที่เอื้อต่อการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตวิถีใหม่ ได้แก่ ปัจจัยภายในครอบครัว ปัจจัยภายในชุมชน และปัจจัยการสนับสนุนจากภาครัฐและเอกชน 2) รูปแบบที่พัฒนาขึ้นมี 4 องค์ประกอบ ได้แก่ ส่วนนำ ส่วนเนื้อหา กระบวนการนำรูปแบบไปใช้และเงื่อนไขสู่ความสำเร็จ โดยรูปแบบที่พัฒนาขึ้นมีการออกแบบและกระบวนการวิจัยที่สอดคล้องและเหมาะสมกับตัวแปรและกลุ่มเป้าหมายที่ศึกษา นวัตกรรมที่พัฒนาขึ้นมี 3 ชนิด ได้แก่ หนังสือเล่มเล็ก แผ่นพับและโปสเตอร์ และ 3) รูปแบบและนวัตกรรมที่พัฒนาขึ้นมีความเหมาะสม มีความสอดคล้อง มีความเป็นไปได้ และมีความเป็นประโยชน์ในระดับมากที่สุดทุกด้าน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2566). สถิติผู้สูงอายุ. เรียกใช้เมื่อ 23 พฤษภาคม 2566 จาก https://www.dop.go.th/th/know/side/1/1/2387
ชัยพัฒน์ พุฒซ้อน และกันตพัฒน์ พรศิริวัชรสิน. (2561). แนวทางการแก้ไขปัญหาสังคมผู้สูงอายุของประเทศไทย. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 1(1), 25-36.
ณหทัย เทียมทอง และคณะ. (2561). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในชมรมผู้สูงอายุ จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 15(2), 321-330.
ไทยรัฐออนไลน์. (2566). 13 เมษายน วันผู้สูงอายุแห่งชาติ 2566 อัปเดตคนไทยอายุเกิน 100 ปีเพิ่มขึ้น. เรียกใช้เมื่อ 13 เมษายน 2566 จาก https://www.thairath.co.th/lifestyle/lifestyle45plus/2678730
พระมงคลธรรมวิธาน และประสิทธิ์ สระทอง. (2560). ผู้สูงอายุกับการปฏิบัติตามหลักพุทธธรรม. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(3), 1849-1864.
พระมหาไกรวรรณ์ ชินทตฺติโย (ปุณขันธ์) และคณะ. (2560). การบูรณาการหลักพุทธธรรมในการเสริมสร้างสุขภาวะผู้สูงอายุ ขององค์กรชุมชนอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 14(2), 47-96.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2562. เรียกใช้เมื่อ 24 เมษายน 2565 จาก https://thaitgri.org/?p=39457
อติญาณ์ ศรเกษตริน และคณะ. (2564). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุด้านสุขภาพตามแนววิถีไทย. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี, 4(2), 1-12.
อังคณา วังทอง และคณะ. (2562). คุณภาพชีวิตของประชากรในอำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี. PCFM, 2(2), 50-57.
Ali, M. A. et al. (2024). Recent issues of elderly intergenerational instructional strategies: a scoping review. Journal of Education and Learning, 18(3), 1066-1077.
Eileen, M. & Haley, R. (2022). Art Therapy Impact on Aging Adults' Quality of Life: Leisure and Learning. Journal of the American Art Therapy Association, 39(4), 211-218.
Kim, B. R. & Hwang, H. H. (2022). Analysis of Major Factors Affecting the Quality of Life of the Elderly in Korea in Preparation for a Super-Aged Society. International Journal of Environment Research Public Health, 19(15), 2-14.
Niazi, M. et al. (2022). Physical Activity and Quality of Life of the Elderly. Iranian Journal of Culture and Health Promotion, 6(3), 457-463.
Sharmila, P. et al. (2024). Quality of life and its associated factors among the elderly population living in their own homes. Journal Gandaki Medical College-Nepal, 17(1), 40-46.
World Health Organization. (2004). Active ageing: A policy framework. Geneva: World Health Organization. Retrieved September 22, 2022, from https://apps.who.int/iris/handle/10665/67215