รูปแบบการพลิกโฉมมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี โดยใช้เทคนิคการทำนาย และหวังผลแบบเปลี่ยนรูปในสองมิติ

Main Article Content

พรรณี คอนจอหอ
พิชิต สุดตา
ธนัทเมศร์ วัชราพิบูลวงศ์
วศิน อิงคพัฒนากุล

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) ศึกษาเอกสารวิจัยและสร้างกรอบแนวคิดการพัฒนาหลักสูตรสองมิติ 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการทำนายทิศทางหลักสูตรในอนาคตและหวังผลแบบเปลี่ยนรูปในสองมิติ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) จากแหล่งข้อมูลสำคัญ ได้แก่ พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี ด้านการศึกษา แผนการศึกษาแห่งชาติ เกณฑ์มาตรฐานหลักสูตร มาตรฐานวิชาชีพ และงานวิจัย จากนั้นผู้วิจัยนำมาสังเคราะห์องค์ความรู้และกำหนดแนวทางการเปลี่ยนแปลงของระบบการศึกษาให้สอดคล้องกับบริบทปัจจุบันและรองรับสมรรถนะอนาคต ผลการวิจัยพบว่า กรอบแนวคิดการพัฒนาหลักสูตร ประกอบด้วย 2 มิติ มิติที่1 หลักสูตรปริญญาตรีมีแผนการเรียนสองรูปแบบ ได้แก่ แผนที่1 การเรียนในชั้นเรียนมีกำหนดระยะเวลา 15 สัปดาห์ และแผนที่2 การเรียนแบบไฮบริด รูปแบบการเรียนแบบบล็อคคอร์ส (Block Course) ควบคู่การเทียบโอนประสบการณ์ (RPL) แต่ละแผนกำหนดผลลัพธ์การเรียนรู้ (PLOs) สอดคล้องกับกิจกรรมการเรียนรู้ ใช้ศูนย์สอบที่ได้รับการรับรองเป็นกลไกควบคุมการประเมินผล มิติที่ 2 คือ แพลตฟอร์มเทคโนโลยีสารสนเทศระบุสมรรถนะรายบุคคล เพื่อนำข้อมูลไปออกแบบรายวิชาและหลักสูตรอย่างเป็นระบบด้วยกระบวนการออกแบบย้อนกลับ (Backward Design) ประกอบด้วย 4 ฟังก์ชัน ได้แก่ 1) สมรรถนะ 2) ผลลัพธ์การเรียนรู้ 3) รายวิชา 4) การเชื่อมโยงสมรรถนะกับรายวิชา ทดสอบรูปแบบด้วยวิธี Test Case ผลวิจัยพบว่า รูปแบบการพัฒนาหลักสูตรแบบสองมิติมีความถูกต้องตามฟังก์ชันการทำงาน ความจำเป็นในยุค VUCA และ BANI ที่มีความผันผวนและไม่แน่นอน หลักสูตรแบบเดิมพัฒนาทักษะใหม่ให้บัณฑิตได้ไม่ทัน ทำให้สูญเสียความสามารถการแข่งขัน รูปแบบสองมิติจึงเป็นกลไกสำคัญที่เพิ่มความยืดหยุ่นและศักยภาพการปรับตัวของระบบการศึกษาให้สอดรับการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วของสังคมและเทคโนโลยี

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
คอนจอหอ พ., สุดตา พ., วัชราพิบูลวงศ์ ธ., & อิงคพัฒนากุล ว. (2025). รูปแบบการพลิกโฉมมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี โดยใช้เทคนิคการทำนาย และหวังผลแบบเปลี่ยนรูปในสองมิติ. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 9(11), 289–302. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/289887
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2565). เกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.

จุลนี เทียนไทย. (2563). อิทธิพลของสื่อสังคมออนไลน์ต่อพลวัตวิถีชีวิตและการนำเสนอตนเองของผู้หญิง. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ประเสริฐ เกิดมงคล และคณะ. (2565). พฤติกรรมการเรียนออนไลน์ของนักศึกษาในช่วงสถานการณ์โควิด-19. วารสารการศึกษาและสังคม, 15(2), 45-60.

พิมพ์ลภัล พงศกรรังศิลป์ และคณะ. (2562). การประยุกต์ใช้ดิจิทัลแพลตฟอร์มในธุรกิจบริการเพื่อการสื่อสารออนไลน์. วารสารเทคโนโลยีและนวัตกรรม, 7(1), 88-101.

มหาวิทยาลัยมหิดล. (2563). แนวทางการจัดการเรียนรู้ตามสมรรถนะ. นครปฐม: สถาบันพัฒนาคุณภาพ.

ไลวรรณ วัชรวิชานันท์ และภีมศักดิ์ เอ้งฉ้วน. (2561). พฤติกรรมการอ่านของนักเรียนมัธยมศึกษาในยุคสื่อผสม. วารสารภาษาและการอ่าน, 6(2), 33-47.

วันทนา งามเนตร และวรรณรี ปานศิรม. (2565). ปัจจัยเชิงองค์กรที่ส่งผลต่อการพัฒนานวัตกรรมในสถานศึกษา. วารสารบริหารการศึกษา, 13(3), 72-85.

วาสนา จักรแก้ว และคณะ. (2561). นโยบายการสนับสนุนเด็กด้อยโอกาสทางการศึกษาในประเทศไทย. วารสารนโยบายการศึกษา, 9(1), 15-29.

วิภาวี จงรักษ์. (2566). การมีส่วนร่วมของสถานประกอบการในการพัฒนาสมรรถนะของผู้เรียนอุดมศึกษา. วารสารวิชาการการอุดมศึกษา, 21(2), 45-60.

วิศรุตา ทองแกมแก้ว และคณะ. (2564). รายได้ของครัวเรือนและผลกระทบต่อค่าใช้จ่ายด้านการศึกษา. วารสารเศรษฐศาสตร์สังคม, 22(4), 101-118.

ศศิวุฑฒิ์ วงษ์มณฑา. (2564). ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาในพื้นที่ชนบทไทย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาการศึกษา.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.

Bennett, N. & Lemoine, G. J. (2014). What a difference a word makes: Understanding threats to performance in a VUCA world. Business Horizons, 57(3), 311-317.

Cascio, W. F. (2014). Managing human resources: Productivity, quality of work life, profits. (10th ed.). usa: McGraw-Hill Education.

KornFerry. (2020). The Future of Work in a VUCA World. Retrieved March 10, 2025, from https://www.kornferry.com/insights/featured-topics/future-of-work

Lawanna, A. (2012). The theory of software testing. Journal of Technology, 16(1), 35-40.

OECD. (2022). Education in the Digital Age: Healthy and Resilient Learning Systems. Paris: OECD Publishing.

ResearchGate. (2017). Test Case Review Processes in Software Testing. Retrieved March 10, 2025, from https://www.researchgate.net/publication/322410007

ScienceDirect. (2022). A Systematic Literature Review on prioritizing software test cases. Retrieved March 25, 2025, from https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0950584922000623

UNESCO. (2016). Learning to Be: A Holistic and Integrated Approach to Values Education for Human Development. Paris: UNESCO Publishing.

Wiggins, G. & McTighe, J. (2005). Understanding by Design. (2nd ed.). Alexandria, VA: ASCD.

World Economic Forum. (2023). The Future of Jobs Report. Geneva: World Economic Forum