นวัตกรรมการบริหารจัดการสถานศึกษาเพื่อยกระดับการอาชีวศึกษาเอกชน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงคุณภาพนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษานโยบายภาครัฐที่ส่งผลต่อการดำเนินงานของอาชีวศึกษาเอกชน วิเคราะห์ปัญหาอุปสรรคและการประยุกต์ใช้นวัตกรรมในการยกระดับการจัดการศึกษา ตลอดจนนำเสนอรูปแบบนวัตกรรมการบริหารจัดการสถานศึกษาที่สอดคล้องกับแนวทางของภาครัฐ เพื่อเป็นกลไกสำคัญในการเพิ่มขีดความสามารถทางการแข่งขันและยกระดับคุณภาพอาชีวศึกษาเอกชนให้มีประสิทธิภาพสูงสุด เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกกลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลัก ได้แก่ ผู้บริหาร ครูในสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน และผู้บริหาร ในหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับการกำหนดนโยบายของอาชีวศึกษาเอกชน จำนวน 35 คน ครอบคลุมทั้ง 5 ภาค ผลการวิจัยพบว่า ภาครัฐมุ่งยกระดับคุณภาพอาชีวศึกษาเพื่อสร้างบุคลากรสายอาชีพที่มีสมรรถนะพร้อมขับเคลื่อนเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน ซึ่งสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชนมีการบริหารจัดการที่สอดคล้องกับนโยบายภาครัฐ เช่น การจัดการหลักสูตรที่ตอบโจทย์อุตสาหกรรม การสร้างความร่วมมือกับเครือข่าย แต่ในทางปฏิบัติยังมีข้อจำกัดอยู่หลายประการ เช่น ขาดเครื่องมือและการพัฒนานวัตกรรมที่เหมาะสม ระบบฐานข้อมูลยังไม่เชื่อมโยงกับภาครัฐ ผู้วิจัยได้เสนอรูปแบบนวัตกรรมการบริหารจัดการสถานศึกษาเพื่อยกระดับอาชีวศึกษาเอกชน ดังนี้ 1) การพัฒนานวัตกรรมหลักสูตรยืดหยุ่นและเครื่องมือการสอนเชิงรุกผ่านโมเดลความร่วมมือเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 2) การเสริมสร้างสมรรถนะภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมและระบบนิเวศสนับสนุนเพื่อขับเคลื่อนการบริหารสถานศึกษาแนวใหม่ 3) การสร้างกลไกเครือข่ายความร่วมมือเชิงยุทธศาสตร์เพื่อส่งเสริมระบบทวิภาคีและการมีส่วนร่วมของผู้เรียนอย่างยั่งยืน และ 4) การพัฒนาระบบการติดตามประเมินผลแบบบูรณาการและการบริหารจัดการสถานศึกษาด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลที่ครบวงจร โดยรูปแบบนี้ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการให้สอดคล้องกับนโยบายภาครัฐในการผลักดันแรงงานฝีมือให้บรรลุ ร้อยละ 60
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ขนิษฐา ชัยรัตนาวรรณ. (2561). แนวทางการขับเคลื่อนและพัฒนาอาชีวศึกษาไทย. วารสารการอาชีวศึกษาภาคกลาง, 2(2), 1-9.
ชนัฎพร จาริก และคณะ. (2568). แนวโน้มการบริหารจัดการการเรียนรู้ภาษาอังกฤษในระดับมัธยมศึกษาของสถานศึกษาสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 9(12), 103-119.
บุคลากรครูในสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน คนที่ 1. (12 มี.ค. 2568). นโยบายภาครัฐในปัจจุบันที่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของอาชีวศึกษาเอกชนตามแผนนโยบายภาครัฐที่ได้กำหนดเพื่อสนับสนุนการศึกษาต่อในสายอาชีพของเยาวชน. (ณิชนันทน์ นิติกรกิตติพงษ์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้บริหารในสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน คนที่ 1. (2 มี.ค. 2568). ปัญหาและอุปสรรคของนโยบายภาครัฐที่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน. (ณิชนันทน์ นิติกรกิตติพงษ์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้บริหารในสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน คนที่ 2. (2 มี.ค. 2568). ปัญหาและอุปสรรคของนโยบายภาครัฐที่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน. (ณิชนันทน์ นิติกรกิตติพงษ์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้บริหารในหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับการกำหนดนโยบายของอาชีวศึกษาเอกชน คนที่ 1. (2 มี.ค. 2568). นโยบายภาครัฐในปัจจุบันที่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของอาชีวศึกษาเอกชนตามแผนนโยบายภาครัฐที่ได้กำหนดเพื่อสนับสนุนการศึกษาต่อในสายอาชีพของเยาวชน. (ณิชนันทน์ นิติกรกิตติพงษ์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้บริหารในหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับการกำหนดนโยบายของอาชีวศึกษาเอกชน คนที่ 2. (22 มี.ค. 2568). นโยบายภาครัฐในปัจจุบันที่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของอาชีวศึกษาเอกชนตามแผนนโยบายภาครัฐที่ได้กำหนดเพื่อสนับสนุนการศึกษาต่อในสายอาชีพของเยาวชน. (ณิชนันทน์ นิติกรกิตติพงษ์, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้บริหารในหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับการกำหนดนโยบายของอาชีวศึกษาเอกชน คนที่ 3. (12 มี.ค. 2568). ปัญหาและอุปสรรคของนโยบายภาครัฐที่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน. (ณิชนันทน์ นิติกรกิตติพงษ์, ผู้สัมภาษณ์)
วรัญญา ยินดี และคณะ. (2565). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคนิวนอร์มัล. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 5(4), 246-259.
สมชาย พิทักษ์วงศ์. (2562). นวัตกรรมการบริหารจัดการสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 - 2564). เรียกใช้เมื่อ 1 กันยายน 2567 จาก https://www.nesdc.go.th/
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2563). แผนพัฒนาการศึกษาเอกชน พ.ศ. 2560 - 2566. เรียกใช้เมื่อ 21 กันยายน 2567 จาก https://opec.go.th/plan?cate_id=4
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). รายงานการติดตามและประเมินผลการจัดอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สุวรรณรัตน์ เจ๊ะยะหลี. (2568). การพัฒนารูปแบบการบริหารเชิงระบบร่วมกับแนวคิดการบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างความสามารถด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกและทักษะนวัตกรครูโรงเรียนบ้านหาญสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 9(12), 193-206.
เสรี วงษ์มณฑา. (2562). การรณรงค์ส่งเสริมให้นักเรียนศึกษาต่อสายอาชีวะ. วารสารสมาคมนักวิจัย, 24(2), 16-27.
เอลวิส โคตรชมภู และจุฬาพรรณภรณ์ ธนะแพทย์. (2565). การบริหารทุนมนุษย์ในยุคศตวรรษที่ 21. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(1), 1017-1028.
Lv, B. & Han, D. (2015). The relationship between intellectual capital and corporate performance in Chinese Bio-pharmaceutical industry. SHS Web of Conferences, 17(2015), 01024. https://doi.org/10.1051/shsconf/20151701024.
Marquardt, M. J. (2002). Building the learning organization: Mastering the 5 element for corporate learning. (2nd ed.). United States of America: Davies-Black Publishing.
Meador, D. (2025). Performance based pay for teachers. Thought Co. Retrieved July 21, 2025, from https://www.thoughtco.com/performance-based-pay-for-teachers-3194701
Office of School Education. (2005). Department of education & training annual report 2004 - 05. Melbourne: Department of Education & Training.
