การออกแบบชุดกิจกรรมเรขาคณิต เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ สำหรับนักเรียนโรงเรียนวัดไทยาวาส - นิลดำพิทยานุสรณ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบกิจกรรมการเรียนการสอนของผู้สอน และพฤติกรรมนักเรียน 2) ออกแบบชุดกิจกรรมเรขาคณิต เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ สำหรับนักเรียนโรงเรียนวัดไทยาวาส - นิลดำพิทยานุสรณ์ และ 3) ประเมินความพึงพอใจที่มีต่อชุดกิจกรรมเรขาคณิต เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ สำหรับนักเรียนโรงเรียนวัดไทยาวาส - นิลดำพิทยานุสรณ์ เป็นวิธีวิจัยเชิงวิจัยและพัฒนา โดยการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูล จำนวน 5 คน ส่วนกลุ่มตัวอย่างในวิจัยเชิงปริมาณ ได้แก่ กลุ่มผู้สอน นักออกแบบกราฟิกและผลิตภัณฑ์ จำนวน 30 คน โดยคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือในการวิจัย ประกอบด้วย ชุดกิจกรรมเรขาคณิต และแบบประเมินความพึงพอใจที่มีต่อชุดกิจกรรมเรขาคณิต มีค่าดัชนีความสอดคล้องเท่ากับ 0.75 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้สอนยังขาดสื่อการสอนที่เหมาะสมกับช่วงวัยในหลายวิชา ส่งผลให้นักเรียนขาดการกระตุ้นในการเรียนรู้ เกิดความเบื่อหน่ายหรือไม่สนุกในการเรียน และนำไปสู่การขาดพัฒนาการทางด้านการเรียนรู้ ความคิด และทางด้านร่างกาย 2) ออกแบบชุดกิจกรรมเรขาคณิตโดยใช้แนวคิดเชิงออกแบบ เน้นการออกแบบที่ผู้ใช้เป็นศูนย์กลาง ใช้หลักการเรียนรู้ตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานในกลุ่มสาระการเรียนทางด้านคณิตศาสตร์ เป็นแนวทางในการออกแบบเป็นชุดกิจกรรมเรขาคณิต ประกอบด้วย สื่อนำเสนอ บัตรคำ ก้านไม้ และดินปั้น และ 3) ผลประเมินความพึงพอใจของกลุ่มตัวอย่างต่อชุดกิจกรรมเรขาคณิต เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ สำหรับนักเรียนโรงเรียนวัดไทยาวาส - นิลดำพิทยานุสรณ์ มีค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.33 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 0.48
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จิรัชญา นาคพิทักษ์ และคณะ. (2567). แนวทางพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขนาดเล็กอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ในยุคความปกติถัดไป. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 7(1), 257-268.
ซาฟีนะห์ ขุนปลัด และวรพจน์ แซ่หลี. (2568). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้การจัดการเรียนรู้เชิงผลิตภาพร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน เรื่อง รูปเรขาคณิตสามมิติ เพื่อส่งเสริมความรู้สึกเชิงปริภูมิและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 23(2), 106-118.
ดวงนฤมล ผลศรัทธา. (2563). การจัดกิจกรรมเพื่อพัฒนาความรู้สึกเชิงปริภูมิ. เรียกใช้เมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2565 จาก https://anyflip.com/ivssu/cvhi/basic
นิรัช สุดสังข์. (2559). ระเบียบวิธีวิจัยทางการออกแบบ (RESEARCH METHODOLOGY IN DESIGNS). (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ. (2561). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 135 ตอนพิเศษที่ 235 ง หน้า 4 (24 กันยายน 2561).
มะยุรีย์ พิทยเสนีย์ และพิชญาภา ยวงสร้อย. (2564). การคิดเชิงออกแบบ: ครูนวัตกรวิถีใหม่. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎลําปาง, 10(2), 190-199.
วิชุตา ภควัฒนะ และคณะ. (2568). โรงเรียนขนาดเล็ก: ปัญหาและความท้าทายในโลกยุคใหม่. วารสารสังคมศึกษาปริทรรศน์, 1(6), 1-13.
วิริยะ ฤาชัยพาณิชย์ และวรวรรณ นิมิตพงษ์กุล. (2562). สอนสร้างสรรค์ เรียนสนุกยุค 4.0+. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
วิลาวัลย์ ด่านสิริสุข และคณะ. (2568). การพัฒนาคุณภาพการศึกษาโรงเรียนขนาดเล็ก ในจังหวัดศรีสะเกษ. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 10(1), 1523-1535.
ศิริวัฒน์ สาระเขตต์ และคณะ. (2565). แผนที่ศิลปะโคราช. วารสารมหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล, 35(2), 82-96.
