ประวัติศาสตร์และศิลปกรรมทางศาสนาเขาถมอรัตน์ ในอุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ เพชรบูรณ์
Main Article Content
บทคัดย่อ
รายงานวิจัย มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประวัติศาสตร์ ความเป็นมาของเขาถมอรัตน์ 2) ศึกษาศิลปกรรมทางพระพุทธศาสนา ของเขาถมอรัตน์ และ 3) วิเคราะห์พุทธศิลปกรรม ของเขาถมอรัตน์ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการเก็บข้อมูลจากวรรณกรรม และการสัมภาษณ์จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 37 รูป/คน ผลการวิจัยพบว่า เขาถมอรัตน์ เป็นภูเขาธรรมชาติ มีอายุยาวนานก่อนการสร้างเมืองศรีเทพ ด้วยลักษณะที่โดดเด่นเป็นภูเขาลูกโดด มีความสูงที่มองเห็นได้จากที่ไกล สามารถใช้เป็นจุดสังเกตของนักเดินทางได้ และถูกกำหนดให้เป็นพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ ตามความเชื่อเรื่องมณฑลจักรวาล ซึ่งส่งผลให้การสร้างศาสนสถานต้องคำนึงถึงทิศทางของเขาถมอรัตน์ เริ่มมีบทบาทต่อเมืองศรีเทพ หลังพุทธศตวรรษที่ 12 ศิลปกรรมทางพระพุทธศาสนา ภายในถ้ำถมอรัตน์ อยู่ในรูปแบบของประติมากรรมที่ถูกสลักไว้บนผนังถ้ำ ประกอบไปด้วยพระพุทธรูปยืนบนดอกบัวปางแสดงธรรมสองมือและมือเดียว พระพุทธรูปปางสมาธิ พระโพธิสัตว์ ภาพสลักธรรมจักรและสถูป โดยรูปสลักทั้งหมดเป็นศิลปะแบบทวารวดีถูกสลักขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 13 ได้รับอิทธิพลจากศิลปะทวารวดีภาคกลาง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และศิลปะเขมร โดยสลักส่วนร่างกายของพระพุทธรูปและพระโพธิสัตว์ให้มีความบางเหมือนสตรี มีใบหน้ารูปไข่ ดวงตา จมูก ริมฝีปากได้สัดส่วน ห่มจีวรบางไม่เป็นริ้ว ห่มคลุมทั้งยืนและนั่ง ส่วนพระโพธิสัตว์จะยืนเอียงตัวเล็กน้อย เส้นผมของพระโพธิสัตว์ขมวดเป็นชั้นสวมชฎามงกุฎ ด้วยการผสมผสานความงามของศิลปะจากพระพุทธศาสนาเถรวาท มหายาน และฮินดู ทำให้เกิดเอกลักษณ์เฉพาะตัว ทำให้กลายเป็นศิลปะช่างศรีเทพ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมศิลปากร. (2550). อุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ. กรุงเทพมหานคร: รุ่งศิลป์การพิมพ์.
งามพรรณ เทพทา. (2559). ศิลปกรรมกับพัฒนาการทางสังคม และวัฒนธรรมของเมืองโบราณสมัยทวารวดีในจังหวัดลพบุรี ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 11-16. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ชิตพล โปตะวัฒน์. (2558). น้ำ: สัญลักษณ์ในงานสถาปัตยกรรมของไทย. ใน วิทยานิพนธ์สถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสถาปัตยกรรม. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วลัยลักษณ์ ทรงศิริ. (2542). ถมอรัตน์ เขาศักดิ์สิทธิ์ของเมืองศรีเทพ. เรียกใช้เมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2569 จาก https://lek-prapai.org/home/view.php?id=787
วิชัย ตันกิตติกร. (2534). ชุมชนก่อนเมืองศรีเทพ. เพชรบูรณ์: อุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ.
ศรีศักร์ วัลลิโภดม. (2560). พุทธศาสนาและความเชื่อในสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิเล็ก - ประไพ วิริยะพันธ์.
ศรีศักร์ วัลลิโภดม. (2565). ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ สัมพันธ์กับอำนาจศักดิ์สิทธิ์ที่สูงสุดของท้องถิ่นและจักรวาล. เรียกใช้เมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2569 จาก https://www.silpa-mag.com/culture/article_16840
ศักดิ์ชัย สายสิงห์. (2554). พระพุทธรูปสำคัญและพุทธศิลป์ในดินแดนไทย. กรุงเทพมหานคร: เมืองโบราณ.
สุภัทรดิศ ดิศกุล. (2534). ศิลปะอินเดีย. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: องค์การค้าของคุรุสภา.
อนุรักษ์ ดีพิมาย. (2557). โบราณสถานเขาคลังนอก: ลำดับอายุสมัยและแนวคิดในการก่อสร้าง. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาโบราณคดีสมัยประวัติศาสตร์. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อนุรักษ์ ดีพิมาย. (2563). พัฒนาการทางวัฒนธรรมของเมืองศรีเทพในฐานะเมืองตอนในช่วงก่อนพุทธศตวรรษที่ 19. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญามหาบัณฑิต สาขาวิชาโบราณคดี. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Beged, P. V. (1978). Ancient and Mediaeval Town Planning in India. Delhi: Sagar Publication.