การพัฒนาหลักสูตรการเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเรื่อง ปาจิต - อรพิม สำหรับกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยโรงเรียนมัธยมศึกษาในอำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาหลักสูตรการเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเรื่อง ปาจิต - อรพิม 2) พัฒนาหลักสูตรการเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเรื่อง ปาจิต - อรพิม และ 3) ประเมินประสิทธิผลหลักสูตรการเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเรื่อง ปาจิต - อรพิม สำหรับกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 256 คน ในอำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา ดำเนินการวิจัยในรูปแบบการวิจัยและพัฒนา ดำเนินการขั้นตอน 3 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาข้อมูลพื้นฐานบริบทของสถานศึกษา ขั้นตอนที่ 2 การพัฒนาหลักสูตรการเรียนรู้ และขั้นตอนที่ 3 การทดลองใช้หลักสูตรและประเมินผลหลักสูตร จำนวน 5 แผนการเรียนรู้ ผลการวิจัยพบว่า การศึกษาข้อมูลพื้นฐานหลักสูตรการเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเรื่อง ปาจิต - อรพิม กลุ่มสาระ
การเรียนรู้ภาษาไทยสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ในอำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา ประกอบด้วย หลักการของหลักสูตร เป้าหมายของหลักสูตร คําอธิบายรายวิชา โครงสร้างหลักสูตร เนื้อหาสาระการเรียนรู้ กิจกรรมการเรียนรู้ สื่อและแหล่งการเรียนรู้ และการวัดและประเมิน ผลการพัฒนาหลักสูตรการเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเรื่อง ปาจิต - อรพิม พบว่า หลักสูตรและคู่มือประกอบหลักสูตรมีความเหมาะสมระดับมากและมีความสอดคล้องกันทุกองค์ประกอบ ผลการประเมินประสิทธิผลหลักสูตร พบว่า ประสิทธิผลของหลักสูตรสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ (E1 = 98.69/E2 = 90.00) ซึ่งผู้เรียนมีความรู้เพิ่มขึ้นร้อยละ 66.66 การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์หลังการเรียนรู้สูงกว่าก่อนการเรียนรู้ ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ โดยรวมอยู่ในระดับมาก นักเรียนส่วนใหญ่เห็นว่าควรต้องมีการอนุรักษ์วรรณกรรมท้องถิ่นของอำเภอพิมายเรื่อง ปาจิต - อรพิม เพราะเป็นสิ่งที่มีค่าอาจสูญหายไปอย่างน่าเสียดาย
Article Details
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จริยา ศรีเพชร. (2550). การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาเรื่อง คลองมหาสวัสดิ์ สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการนิเทศ. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จำลอง นำพา. (2550). การพัฒนาหลักสูตรเพิ่มเติมวิถีไทยกับเยาวชนไทยในปัจจุบัน กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 5 ของโรงเรียนหนองแค “สรกิจพิทยา” อําเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
จิตรลดา เกิดเรือง. (2548). พัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาเรื่องประเพณีและพิธีกรรมไทยทรงดําสําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จังหวัดสุพรรณบุรี. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการนิเทศ. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ชุติมา ศิริวงศ์. (2551). การจัดการเรียนรู้โดยใช้แหล่งเรียนรู้ในชุมชนด้วยวิธีการทางประวัติศาสตร์และหลักฐานทางประวัติศาสตร์. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
นฤมล จูประเสริฐ. (2552). การพัฒนาหลักสูตรสาระท้องถิ่นอนุสาวรีย์บ้านไร่สำหรับนักเรียนชั้นอนุบาล 1. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการนิเทศ. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปีย์วรา คล้ายหนองสรวง. (2550). การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาเรื่อง ชุมชนเสลภูมิ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการนิเทศ. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
แม้นมาส ชวลิต. (2544). แนวทางส่งเสริมการอ่าน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: บรรณกิจ.
รัฐศาสตร์ สุขสวัสดิ์. (2550). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นเพื่อถ่ายทอดภูมิปัญญาชาวบ้านเรื่อง ประเพณีลากพระ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านบางดาน สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาสงขลา เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยทักษิณ.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2521). กระบวนการพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอนภาคปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
สมชาติ มณีโชติ และคณะ. (2565). ตำนานท้าวปาจิตกับนางอรพิมในมิติประวัติศาสตร์ท้องถิ่นกับการสร้างชุดความรู้ของผู้คนในดินแดนอีสานใต้. วารสารรามคำแหง ฉบับมนุษยศาสตร์, 12(4). 175-192.
สุดสาคร อินทร์ทอง และเนติ เฉลยวาเรศ. (2557). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นเรื่อง ตำนานชาวไท - ยวน จังหวัดสระบุรี กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย สำหรับนักเรียนชัน้ มัธยมศึกษาปีที่ 4. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
Taba, H. (1962). Curriculum Development: Theory and Practice. New York: Harcourt Brace Jovanovich.