รูปแบบการบริหารสถานศึกษาตามแนวคิด e-PLC ผสานวงจร PDCA เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลสำหรับครูโรงเรียนอนุบาลภูเก็ต
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐาน 2) สร้างและตรวจสอบคุณภาพของรูปแบบ 3) ทดลองใช้รูปแบบ และ 4) ประเมินรูปแบบ โดยใช้วิธีวิจัยและพัฒนา 4 ขั้นตอน ขั้นตอนที่ 1 ได้วิเคราะห์เอกสาร สอบถามผู้บริหารและครู 103 คน คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน 13 คน และสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ 9 คน ขั้นตอนที่ 2 สร้างและตรวจสอบคุณภาพของรูปแบบโดยผู้เชี่ยวชาญ 7 คน ขั้นตอนที่ 3 ทดลองใช้รูปแบบโดยคณะกรรมการตรวจสอบติดตามและประเมินผล 25 คน ครู 96 คน กลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 - 6 ปีการศึกษา 2567 - 2568 และ ขั้นตอนที่ 4 ประเมินรูปแบบโดย ผู้บริหารและครู 100 คน ตัวแทนนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 - 6 284 คน ตัวแทนผู้ปกครอง 180 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสังเคราะห์เอกสาร แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และแบบประเมิน 8 ฉบับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์เนื้อหา และ Priority Need Index (PNIModified) ผลการวิจัยพบว่า 1) ความต้องการจำเป็นสูงสุด คือ สมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล (PNIModified = 0.54) 2) รูปแบบที่พัฒนาขึ้นมี 6 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ ปัจจัยนำเข้า กระบวนการ ผลผลิต และข้อมูลย้อนกลับ ผ่านการตรวจสอบคุณภาพในระดับมากที่สุด 3) ผลการทดลองใช้ พบว่า ประสิทธิภาพของ e-PLC และ PDCA อยู่ในระดับมากที่สุด ครูได้รับการส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลระดับมากที่สุด ผู้เรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระดับสูง มีความสามารถการอ่าน คิดวิเคราะห์ และเขียน สมรรถนะสำคัญ 5 ด้าน และคุณลักษณะอันพึงประสงค์ในระดับดีเยี่ยมและดี และ 4) ผลการประเมินรูปแบบตามความคิดเห็นของผู้บริหารและคณะครูโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และความคิดเห็นต่อผลการดำเนินงานตามรูปแบบของนักเรียน คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน และตัวแทนผู้ปกครองนักเรียนโดยรวมอยู่ในระดับมาก
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. เรียกใช้เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2568 จาก https://ops.moe.go.th/policy-and-focus-moe-fiscal-year-2024/
กิติศักดิ์ พลอยพานิชเจริญ. (2557). TQM การบริหารเพื่อคุณภาพโดยรวม. กรุงเทพมหานคร: สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น).
จารุณี สอนใจ และขัตติยา ด้วงสำราญ. (2567). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์, 7(2), 39-51.
จิติมา วรรณศรี. (2563). นวัตกรรมสู่การพัฒนาสถานศึกษา. พิษณุโลก: รัตนสุวรรณการพิมพ์.
ทองอินทร์ วงศ์โสธร และโสภนา สุดสมบูรณ์. (2564). ทฤษฎีระบบ หน่วยที่ 2 ใน ประมวลสาระและแนวปฏิบัติ ในการบริหารการศึกษา หน่วยที่ 1 - 5. (ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 2). นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัย ธรรมาธิราช.
รัตนะ บัวสนธ์. (2563). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โรงเรียนอนุบาลภูเก็ต. (2567). รายงานการประเมินตนเอง (Self-Assessment Report: SAR) ปีการศึกษา 2566 ของโรงเรียนอนุบาลภูเก็ต. ภูเก็ต: โรงเรียนอนุบาลภูเก็ต.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง ให้ใช้มาตรฐานการศึกษา ระดับปฐมวัย ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน และระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานศูนย์การศึกษาพิเศษ. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 135 ตอนพิเศษ 235 ง หน้า 4-5 (24 กันยายน 2561).
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2567). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูเชิงพื้นที่. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2568). แนวทางในการพลิกโฉมการศึกษา (Transforming Education) ตามแนวคิดขององค์การสหประชาชาติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานนโยบายความร่วมมือกับต่างประเทศ สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
อัจฉรา นิยมาภา. (2564). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาวิถีใหม่สู่คุณภาพการศึกษาที่พึงประสงค์ในบริบทที่เปลี่ยนแปลง. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ, 14(2), 178-195.
Anderson, T. P. (1997). “Using models of instruction. Instructional Development Paradigms. Englewood Cliffs: Educational Technology Publications.
Bardo, J. W. & Hartman, J. J. (1982). Urban society: A systematic introduction. Illinois: F.E. Peacock.
Berry, J. (2023). Role of the Model Professional Learning Community on Teacher Enhanced Instruction and Elementary Students Academic Outcomes. Houston: University of St. Thomas (Houston).
DuFour, R. et al. (2008). Revisiting Professional Learning Communities at work. Bloomington: Solution Tree Press.
Hord, S. M. (1997). Professional Learning Communities: Communities of Inquiry and Improvement. Austin: Southwest Educational Development Laboratory.
Ivancevich, J. H. (1989). Management: Principles and function. (4th ed.). Illinois: Irwin.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308.
Murphy, D. D. (2005). Interjurisdictional Competition and Regulatory Advantage. Journal of International Economic Law, 8(4), 891-920.
Robbins, S. P. & Coulter, M. (2018). Management. (14th ed.). London: Pearson.
Sharma, M. M. (2018). Teacher in a digital era. Global Journal of Computer Science and Technology, 17(G3), 10-14.
The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. (2011). Education for Sustainable Development: An Expert Review of Processes and Learning. Retrieved February 20, 2025, from http://unesdoc.unesco.org/images/0019/001914/191442e.pdf
Vescio, V. et al. (2008). A Review of Research on the Impact of Professional Learning Communities on Teaching Practice and Student Learning. Teaching and Teacher Education: An International Journal of Research and Studies, 24(1), 80-91. https://doi.org/10.1016/j.tate.2007.01.004.
