ตัวกำหนดการเปิดเผยข้อมูลด้านความยั่งยืน: หลักฐานเชิงประจักษ์จากบริษัทจดทะเบียนในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ระดับการเปิดเผยข้อมูลด้านความยั่งยืนหรือข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และธรรมาภิบาล ESG ของบริษัทจดทะเบียนมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจากแรงกดดันของนักลงทุนและผู้มีส่วนได้เสียตามกฎเกณฑ์กำกับดูแล และความคาดหวังของผู้มีส่วนได้เสีย อย่างไรก็ตามระดับการเปิดเผยข้อมูลยังคงมีความแตกต่างกันทั้งในระดับบริษัทและอุตสาหกรรม ทั้งนี้งานชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวัดระดับการเปิดเผยข้อมูลด้านความยั่งยืนของบริษัทจดทะเบียนในประเทศไทย โดยวิเคราะห์ผลของปัจจัยด้านการเงินที่มีต่อระดับการเปิดเผยดังกล่าว และเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างอุตสาหกรรม โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิปี 2024 จากรายงาน One Report และฐานข้อมูลตลาดทุน กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 566 บริษัท ซึ่งระดับการเปิดเผยข้อมูลถูกวัดผ่านดัชนี SDI จากการวิเคราะห์เนื้อหา และทดสอบสมมติฐานด้วยการถดถอยพหุคูณแบบ OLS พร้อม robust standard errors ผลการศึกษาพบว่า บริษัทไทยมีระดับการเปิดเผยข้อมูลด้านความยั่งยืนโดยเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลางและมีความแตกต่างกันระหว่างบริษัท โดยความสามารถในการทำกำไรและขนาดบริษัทมีอิทธิพลเชิงบวกต่อระดับการเปิดเผยข้อมูล ขณะที่ความเสี่ยงทางการเงินมีอิทธิพลเชิงลบ ส่วนอายุบริษัทไม่พบความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้ ประเภทอุตสาหกรรมมีความสัมพันธ์กับระดับการเปิดเผยข้อมูลอย่างมีนัยสำคัญ ผลการวิจัยสนับสนุนทฤษฎีผู้มีส่วนได้เสีย ทฤษฎีความชอบธรรม และทฤษฎีตัวแทน โดยชี้ให้เห็นว่าการเปิดเผยข้อมูล ESG เป็นกลไกสำคัญในการลดความไม่สมมาตรของข้อมูลและเสริมสร้างความโปร่งใส ทั้งนี้ หน่วยงานกำกับดูแลควรสนับสนุนบริษัทขนาดเล็ก ขณะที่ผู้บริหารควรบูรณาการ ESG กับกลยุทธ์ และนักลงทุนควรใช้ข้อมูลดังกล่าวประกอบการตัดสินใจ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Adams, C. A. (2017). Conceptualising the contemporary corporate value creation process. Accounting, Auditing & Accountability Journal, 30(4), 906-931.
Cormier, D. et al. (2011). The informational contribution of social and environmental disclosures for investors. Management Decision, 49(8), 1276-1304.
Eccles, R. G. et al. (2014). The impact of corporate sustainability on organizational processes and performance. Management Science, 60(11), 2835-2857.
Flower, J. (2015). The international integrated reporting council: A story of failure. Critical Perspectives on Accounting, 27, 1-17. https://doi.org/10.1016/j.cpa.2014.07.002.
Friede, G. et al. (2015). ESG and financial performance: Aggregated evidence from more than 2000 empirical studies. Journal of Sustainable Finance & Investment, 5(4), 210-233.
Hahn, R. & Kühnen, M. (2013). Determinants of sustainability reporting: A review of results, trends, theory, and opportunities in an expanding field of research. Journal of Cleaner Production, 59, 5-21. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2013.07.005.
Khan, M. et al. (2016). Corporate sustainability: First evidence on materiality. The Accounting Review, 91(6), 1697-1724.
OECD. (2019). OECD Corporate Governance Factbook 2019. Paris: OECD Publishing.
The Stock Exchange of Thailand. (2023). Sustainability reporting guidelines. Bangkok: The Stock Exchange of Thailand.
Villiers, C. et al. (2022). Developing a conceptual model of influences around integrated reporting, new insights, and directions for future research. Meditari Accountancy Research, 30(4), 933-957.
