แนวทางมาตรฐานการเคลื่อนย้ายผู้ป่วยบนเที่ยวบินพาณิชย์ของประเทศไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การเคลื่อนย้ายผู้ป่วยบนเที่ยวบินพาณิชย์มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในผู้ป่วยชาวต่างชาติที่ต้องเดินทางกลับรับการรักษาต่อยังประเทศถิ่นพำนัก แต่ประเทศไทยยังขาดมาตรฐานระดับชาติที่ชัดเจน ส่งผลให้การปฏิบัติไม่สม่ำเสมอและเพิ่มความเสี่ยงด้านความปลอดภัยระหว่างการบิน การวิจัยเชิงคุณภาพนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษามาตรฐานและรูปแบบการเคลื่อนย้ายผู้ป่วยบนเที่ยวบินพาณิชย์ในระดับสากล และ 2) นำเสนอแนวทางมาตรฐานสำหรับประเทศไทย โดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกแบบกึ่งโครงสร้างกับผู้เชี่ยวชาญ 7 ท่าน ที่มีประสบการณ์มากกว่า 7 ปี ร่วมกับการศึกษาเอกสารมาตรฐานสากล CAMTS ของสหรัฐอเมริกา และ EURAMI ของยุโรป ผลการสังเคราะห์พบว่า สามารถประยุกต์มาตรฐานสากลได้ใน 6 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านบุคลากร ต้องมีนโยบายจัดการความเหนื่อยล้าและให้ความสำคัญกับเวลาพักผ่อน เนื่องจากบุคลากรไทยมักรับงานลำเลียงเป็นงานเสริม 2) ด้านคุณภาพและความปลอดภัย ต้องเน้นการเรียนรู้จากข้อผิดพลาดแทนการลงโทษ 3) ด้านการปฏิบัติทางคลินิก องค์กรต้องประกาศขอบเขตการให้บริการอย่างชัดเจน 4) ด้านการดูแลผู้ป่วย ต้องกำหนดคุณสมบัติและประสบการณ์ขั้นต่ำของทีมแพทย์ให้สอดคล้องกับความรุนแรงของโรค 5) ด้านการควบคุมการติดเชื้อ ต้องมีนโยบายคัดกรองและจัดการความปลอดภัยเป็นลายลักษณ์อักษร และ 6) ด้านการสื่อสาร ต้องมีศูนย์ประสานงานตลอด 24 ชั่วโมง พร้อมแผนรองรับเหตุฉุกเฉิน อย่างไรก็ตาม ผลการวิจัยนี้เป็นเพียงร่างแนวทางเบื้องต้น จึงมีข้อเสนอแนะให้นำไปทดสอบกับกลุ่มตัวอย่างขนาดใหญ่ทั่วประเทศ และผลักดันความร่วมมือระหว่างสถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย และสายการบินในประเทศ เพื่อยกระดับสู่มาตรฐานชาติที่มีผลบังคับใช้อย่างเป็นรูปธรรม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. (2566). คำแนะนำการใช้อุปกรณ์ส่วนบุคคลป้องกันการติดเชื้อสำหรับบุคลากรที่ดูแลผู้ป่วยโควิด-19 (Personal Protective Equipment (PPE) for healthcare personnel caring for COVID-19 patients) ฉบับปรับปรุง วันที่ 27 กรกฎาคม 2566. เรียกใช้เมื่อ 22 เมษายน 2569 จาก https://shorturl.asia/sDp3x
จุฑารัตน์ ฤทธิหาญ. (4 เม.ย. 2568). แนวทางมาตรฐานการเคลื่อนย้ายผู้ป่วยบนเที่ยวบินพาณิชย์ของประเทศไทย. (นพัตธร ศรีจันทึก, ผู้สัมภาษณ์)
ณัฐวุฒิ อุดมศิลป์. (11 ม.ค. 2568). แนวทางมาตรฐานการเคลื่อนย้ายผู้ป่วยบนเที่ยวบินพาณิชย์ของประเทศไทย. (นพัตธร ศรีจันทึก, ผู้สัมภาษณ์)
ธัมพรรษ ปิยสุวรรณกุล. (2563). คู่มือการเคลื่อนย้ายผู้ป่วยด้วยอากาศยานภาคใต้ พ.ศ. 2561 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2563). สงขลา: ร้าน MB.Home & Service.
ปูชนิยะดา วิเชียรธรรม. (4 เม.ย. 2568). แนวทางมาตรฐานการเคลื่อนย้ายผู้ป่วยบนเที่ยวบินพาณิชย์ของประเทศไทย. (นพัตธร ศรีจันทึก, ผู้สัมภาษณ์)
พรพิไล นิยมถิ่น และคณะ. (2560). การพัฒนารูปแบบการสื่อสารในการส่งต่อผู้ป่วยฉุกเฉินโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชด่านซ้าย จังหวัดเลย. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 35(1), 46-54.
มาลินี ขจรบริรักษ์ และคณะ. (2563). การพัฒนาธุรกิจการเคลื่อนย้ายผู้ป่วยทางอากาศในประเทศไทย. MFU Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences, 9(1), 58-74.
วราลี อภินิเวศ. (22 ธ.ค. 2567). แนวทางมาตรฐานการเคลื่อนย้ายผู้ป่วยบนเที่ยวบินพาณิชย์ของประเทศไทย. (นพัตธร ศรีจันทึก, ผู้สัมภาษณ์)
วิทยา พลสีลา และคณะ. (2566). คนตากไม่ทิ้งกัน: การจัดการภาวะวิกฤตรับผู้ป่วยโควิด 19 กลับบ้าน. วารสารสาธารณสุขล้านนา, 19(2), 117-128.
สมศิริ พันธุ์ศักดิ์ศิริ และเสาวนีย์ สมันต์ตรีพร. (2566). ภาวะวิกฤติของระบบสารสนเทศโรงพยาบาลสระบุรี. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 5(1), 127-136.
สุชยา พฤกษ์บำรุง. (2565). มองเทรนด์ ปูทางท่องเที่ยวไทย. เรียกใช้เมื่อ 22 เมษายน 2569 จาก https://shorturl.asia/eE4bp
เอกลักษณ์ ดีรุ่งโรจน์. (2564). การลำเลียงผู้ป่วยทางอากาศ: การลำเลียงข้าราชการตำรวจที่เจ็บป่วยหรือได้รับบาดเจ็บจากการปฏิบัติหน้าที่ของกลุ่มงานศูนย์ส่งกลับและรถพยาบาล โรงพยาบาลตำรวจ. วารสารพยาบาลตำรวจ, 13(1), 208-217.
Aditya, R. S. et al. (2022). Nurse’s Experiences in Handling Stretcher Patients on Commercial Medical Escort in Indonesia: A Qualitative Study. Bangladesh Journal of Medical Science, 21(3), 502-511.
Braun, V. & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101.
Budd, L. & Ison, S. (2020). Supporting the needs of special assistance (including PRM) passengers: An international survey of disabled air passenger rights legislation. Journal of Air Transport Management, 87, https://doi.org/10.1016/j.jairtraman.2020.101851.
Commission on Accreditation of Medical Transport Systems. (2022). Accreditation Standards. Retrieved April 22, 2026, from https://www.camtsglobal.org/accreditation-standards
European Aero-Medical Institute. (2023). EURAMI Commercial Airline Medical Escort (CAME) standards. (Ver. 2.0). Retrieved April 22, 2026, from https://shorturl.asia/s4Xlg
Inprasertkul, T. & Thanomkiat, A. (2024). Strengthen Thai AirlineIndustryCompetitiveness in AEC-China Market: A Better Position Post Pandemic. Journal of Sustainable Tourism Development, 6(1), 84-94.
International Air Transport Association. (2023). Dangerous Goods Training Guidance: Competency-based Training and Assessment Approach. (1st ed.). Montreal: International Air Transport Association Publishing.
Martin, T. (2020). Fixed Wing Patient Air Transport during the Covid-19 Pandemic. Air Medical Journal, 39(3), 149-153.