การศึกษาผลกระทบของการจัดการท่องเที่ยวในภาวะโลกเดือดและการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน ที่มีผลต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชนเมืองเก่าชาวจีน จังหวัดบุรีรัมย์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการท่องเที่ยวในภาวะโลกเดือดและการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน 2) เพื่อศึกษาผลกระทบของการจัดการท่องเที่ยวในภาวะโลกเดือดที่มีต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชนเมืองเก่าชาวจีน 3) เพื่อศึกษาผลกระทบของการจัดการท่องเที่ยว โดยชุมชนที่มีต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชนเมืองเก่าชาวจีน กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณ คือ นักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวในชุมชนเมืองเก่าชาวจีนจังหวัดบุรีรัมย์ จำนวน 384 ราย ผู้ให้ข้อมูลสำคัญเชิงคุณภาพ ได้แก่ หน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และตัวแทนชุมชน จำนวน 18 ราย การทดสอบสมมติฐานเชิงปริมาณใช้สถิติสหสัมพันธ์แบบเพียร์สันและสถิติเชิงอนุมาน ขณะที่การศึกษาเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกและวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาเชิงปริมาณพบว่า 1) การจัดการท่องเที่ยวในภาวะโลกเดือดมีความสัมพันธ์ทิศทางเดียวกันกับการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน (0.620) 2) การจัดการท่องเที่ยวในภาวะโลกเดือดส่งผลกระทบต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชนเมืองเก่าชาวจีน ทำให้ต้องมีการปรับตัวด้านรูปแบบและเวลาจัดกิจกรรม รวมถึงเน้นการอนุรักษ์กายภาพและการใช้เทคโนโลยีสีเขียวมากขึ้น (0.423) 3) การจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนส่งผลกระทบต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชนเมืองเก่าชาวจีน ส่งผลให้เกิดการพัฒนาบุคลากรในพื้นที่และการสืบทอดวัฒนธรรม ช่วยรักษาอัตลักษณ์และขับเคลื่อนการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมได้อย่างยั่งยืน (0.611) ผลการศึกษาเชิงคุณภาพสนับสนุนทิศทางเดียวกันกับสมมติฐานเชิงปริมาณ ดังนั้น การปรับตัวด้านรูปแบบและเวลาจัดกิจกรรม การอนุรักษ์กายภาพ การใช้เทคโนโลยีสีเขียว การพัฒนาบุคลากร และการสืบทอดวัฒนธรรมจะช่วยส่งเสริมการจัดการท่องเที่ยวในภาวะโลกเดือดและการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กิจอุดม เสือเจริญ และรัชยา ภักดีจิตต์. (2562). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเขตเมืองเก่าจังหวัดน่าน. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 11(3), 223-250.
ดร.เสกข์สรร ธีระวาณิชย์. (18 พ.ค 2568). ความแปรปรวนของสภาพอากาศ อุณหภูมิ และภัยธรรมชาติส่งผลต่อจำนวนและการตัดสินใจเดินทางของนักท่องเที่ยว. (นายธนากร ทองธรรมสิริ, ผู้สัมภาษณ์)
ธนากร ทองธรรมสิริ และโอชัญญา บัวธรรม. (2564). แนวทางสำหรับการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเพื่อสัมผัสประสบการณ์ท้องถิ่นในเขตพื้นที่เมืองเก่าบุรีรัมย์ อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 3(1), 21-34.
นภัสนันท์ พิริยโรจนสิน. (14 มิ.ย 2568). การมีส่วนร่วมของคนในชุมชนในการกำหนดทิศทางและจัดการด้านการท่องเที่ยว. (นายธนากร ทองธรรมสิริ, ผู้สัมภาษณ์)
นายณรงค์ ธำรงค์อนันต์สกุล. (2 มิ.ย 2568). ภาวะโลกเดือดส่งผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวในการทำกิจกรรม. (นายธนากร ทองธรรมสิริ, ผู้สัมภาษณ์)
นายธีระ ทองธรรมสิริ. (2 มิ.ย 2568). ด้านการจัดการความยั่งยืนในแหล่งท่องเที่ยว. (นายธนากร ทองธรรมสิริ, ผู้สัมภาษณ์)
นายภคินท์ ไทยทองหลาง. (14 มิ.ย 2568). การพัฒนาและสนับสนุนบุคลากรรุ่นใหม่ให้มีความรู้ความเข้าใจ ในการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยว. (นายธนากร ทองธรรมสิริ, ผู้สัมภาษณ์)
นายอนุชิต เหลืองชัยศรี. (4 มิ.ย 2568). ภาวะโลกเดือดส่งผลกระทบต่อความเสื่อมโทรมของแหล่งท่องเที่ยวและทรัพยากรทางสถาปัตยกรรม โครงสร้างตัวตึกอาคาร... ตัวอาคารได้ลงสีและเขียนลายภาพวาดที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวจีนไว้ ซึ่งหากอากาศที่ร้อนขึ้นแสงอาทิตย์จะสาดเข้ามาทางตัวตึกทำให้สีภาพเขียนจางลงไปอย่างชัดเจน. (นายธนากร ทองธรรมสิริ, ผู้สัมภาษณ์)
ประพันธ์พงษ์ ชิณพงษ์. (2560). การศึกษารูปแบบการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนที่ส่งผลต่อการพัฒนามาตรฐานคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมของจังหวัดในเขตภาคกลาง. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 11(2), 100-114.
เมษ์ธาวิน พลโยธี และคณะ. (2565). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา ชุมชนไทดํา บ้านนาป่าหนาด อําเภอเชียงคาน จังหวัดเลย. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 18(1), 1-25.
เสาวณี จันทะพงษ์ และทศพล ต้องหุ้ย. (2563). ผลกระทบวิกฤต COVID-19 กับเศรษฐกิจโลก: This Time is Different. เรียกใช้เมื่อ 8 มกราคม 2567 จาก https://www.bot.or.th/th/research-and-publications/articles-and-publications/articles/Article_1Mar2020.html
อัครินทร์ อังกูรวงษ์วัฒนา. (2561). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างยั่งยืนโดยใช้ศักยภาพของภูมิปัญญาท้องถิ่นล้านนา. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชารัฐประศาสตร์. มหาวิทยาลัยรังสิต.
Cochran, W. G. (1953). Matching in analytical studies. American Journal of Public Health and the Nations Health, 43(6), 684-691.
Greenpeace. (2023). 2023 in review. Retrieved January 8, 2024, from https://www.greenpeace.org/southeastasia/story/64398/2023-a-year-in-review/
Haider, S. et al. (2023). Simulation of the potential impacts of projected climate and land use change on runoff under CMIP6 scenarios. Water, 15(19), 3421. https://doi.org/10.3390/w15193421.
Rungchavalnont, P. (2022). Community-Based Tourism: Empowering Local Champions for Sustainable Tourism in Thailand. Retrieved January 8, 2024, from https://www.undp.org/thailand/blog/community-based-tourism-empowering-local-champions-sustainable-tourism-thailand
Sæþórsdóttir, A et al. (2020). From boiling to frozen? The rise and fall of international tourism to Iceland in the era of overtourism. Environments, 7(8), 59. https://doi.org/10.3390/environments7080059.
UNWTO. (2023). Ethics, culture and social responsibility. Retrieved January 8, 2024, from https://www.unwto.org/ethics-culture-and-social-responsibility
World Meteorological Organization. (2024). World Meteorological Organization (WMO). Retrieved January 8, 2024, from https://wmo.int/news/media-centre/wmo-confirms-2023-smashes-global-temperature-record
