ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความพร้อมของธุรกิจขนส่งในการเปลี่ยนผ่านจากรถบรรทุกเครื่องยนต์สันดาปภายในสู่รถบรรทุกไฟฟ้า
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณลักษณะของผู้ประกอบการธุรกิจขนส่ง 2) ศึกษาการบริหารเชิงกลยุทธ์ของธุรกิจขนส่ง 3) ศึกษาความพร้อมของธุรกิจขนส่งในการเปลี่ยนรถบรรทุกขนาดใหญ่ และ 4) วิเคราะห์คุณลักษณะของผู้ประกอบการและการบริหารเชิงกลยุทธ์ที่ส่งผลต่อความพร้อมของธุรกิจขนส่งในการเปลี่ยนรถบรรทุกขนาดใหญ่ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม (ค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.987) โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ประกอบการขนส่งด้วยรถบรรทุกขนาดใหญ่ในเขตกรุงเทพและเขตเศรษฐกิจภาคตะวันออก 400 ราย ใช้วิธีการสุ่มกลุ่มตัวอย่างอย่างง่าย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความถดถอยแบบพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) คุณลักษณะของผู้ประกอบการธุรกิจขนส่งโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านเจตคติมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา คือ ด้านความรู้ความเข้าใจ และด้านความสัมพันธ์กับผู้มีส่วนได้เสีย 2) การบริหารเชิงกลยุทธ์ของธุรกิจขนส่งโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านการวางแผนมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา คือ ระบบและกลไกในการนำกลยุทธ์ไปปฏิบัติ ระบบและกลไกการควบคุมและประเมินผลกลยุทธ์ และการวิเคราะห์เชิงกลยุทธ์ 3) ความพร้อมของธุรกิจขนส่งโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยความพร้อมด้านเทคโนโลยีมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา คือ ความพร้อมด้านการปรับเปลี่ยนกระบวนการทำงาน และความพร้อมด้านบุคลากร และ 4) คุณลักษณะของผู้ประกอบการในด้านความสัมพันธ์กับผู้มีส่วนได้เสียและการบริหารเชิงกลยุทธ์ในด้านระบบและกลไกในการนำกลยุทธ์ไปปฏิบัติมีอิทธิต่อความพร้อมของธุรกิจขนส่งมากที่สุดในการเปลี่ยนรถบรรทุกขนาดใหญ่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์สันดาปเป็นรถบรรทุกไฟฟ้า
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมการขนส่งทางบก. (2567). รายงานสถิติการขนส่งทางถนน. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงคมนาคม.
ณัฐนันท์ ฐนภณเศรษฐ์ และไพโรจน์ เร้าธนชลกุล. (2568). การวิเคราะห์ความคุ้มค่าในการใช้รถบรรทุกไฟฟ้า สำหรับการขนส่งชิ้นส่วนยานยนต์ กรณีศึกษา บริษัทผลิตชิ้นส่วนยานยนต์แห่งหนึ่ง. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 27(2), 114-125.
ณัฐพร สุริยากานนท์ และคณะ. (2567). แนวทางการจัดการเชิงกลยุทธ์สถานีบริการน้ำมันเพื่อรองรับยานยนต์ไฟฟ้า. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 14(3), 618-631.
ธวัลยา เจริญถ่องแท้ และกฤษณา ถนอมธีระนันท์. (2566). ภาพรวมของธุรกิจจุดชาร์จรถยนต์ไฟฟ้าในประเทศไทย. วารสารกลยุทธ์และความสามารถทางการแข่งขันองค์กร, 2(6), 80-95.
ธีรดล เตชะเอราวัณ. (2567). การวิเคราะห์การนำรถพลังงานไฟฟ้ามาใช้และผลกระทบของนโยบายกระตุ้นการใช้รถพลังงานไฟฟ้าในประเทศไทย. ใน วิทยานิพนธ์เศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นีรนุช คชวงศ์ และศักดิ์ชาย รักการ. (2564). การลดต้นทุนในธุรกิจผู้ให้บริการด้านโลจิสติกส์. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 1(1), 39-52.
ประเสริฐ สิทธิจิรพัฒน์ และกิ่งแก้ว พรอภิรักษสกุล. (2567). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรมของธุรกิจขนส่งและโลจิสติกส์ในประเทศไทย. เรียกใช้เมื่อ 15 ตุลาคม 2568 จาก https://dspace.spu.ac.th/items/bb541da6-154e-4f38-a0ba-264b1ac28a21
วรเทพ ตรีวิจิตร และคณะ. (2565). การจัดการความรู้ของผู้ผลิตชิ้นส่วนไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และยานยนต์ที่มีต่อการต่อยอดธุรกิจในอุตสาหกรรมยานยนต์ไฟฟ้าประเทศไทย. วารสารวิชาการบริหารธุรกิจ, 11(2), 139-159.
สำนักงานสภาพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 - 2570). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
อรรชนา รักวิโรจน์สุข. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อรถยนต์ไฟฟ้าของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารเทคโนโลยี. วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อัจฉราพรรณ ตั้งจาตุรโสภณ. (2566). ปัจจัยการยอมรับเทคโนโลยีที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อรถยนต์ไฟฟ้าแบบแบตเตอรี่ของผู้บริโภค จังหวัดนครราชสีมา. RMUTT Global Business and Economics Review, 18(2), 75-92.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Educational Administration. (8th ed.). Boston: Allyn and Bacon.
Likert, R. (1967). The human organization: its management and values. New York: McGraw-Hill.
Yamane, T. (1973). STATISTICS: AN INTRODUCTORY ANALYSIS. New York: Harper & Row.
