การเสริมสร้างขีดความสามารถในการแข่งขันของวิสาหกิจชุมชนด้านผลิตภัณฑ์ ปลากะพงขาวแปรรูป ผ่านการจัดจำหน่ายแบบออมนิแชนเนลและการตลาดเชิงเนื้อหา ในพื้นที่เกาะยอ จังหวัดสงขลา

Main Article Content

มณีรัตน์ รัตนพันธ์
ประสิทธิ์ รัตนพันธ์
กันย์ณิภัฎ สุวรรณอ่อน
ปทุมวรรณ ทองตราชู

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบการจัดจำหน่ายผ่านกลยุทธ์การบูรณาการออนไลน์ - ออฟไลน์ และ 2) เพื่อสื่อสารแบรนด์ผลิตภัณฑ์ปลากะพงขาวแปรรูปของพื้นที่เกาะยอด้วยกลยุทธ์การตลาดเชิงเนื้อหา โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม เก็บข้อมูลเชิงคุณภาพจากผู้ให้ข้อมูลหลัก 30 คน (ตัวแทนกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเลี้ยงปลากะพงขาว 18 คน ผู้ประกอบการ หน่วยงานภาครัฐ ผู้เชี่ยวชาญ และนักศึกษา 12 คน) เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แนวทางสัมภาษณ์เชิงลึกและการสังเกตการณ์ ควบคู่กับการบันทึกยอดขายและการมีส่วนร่วมเชิงปริมาณของผู้ซื้อ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาและสถิติเชิงพรรณนา ผ่านนิทรรศการออฟไลน์และแพลตฟอร์มดิจิทัล (เฟซบุ๊ก อินสตาแกรม ติ๊กต็อก ยูทูบ กูเกิลมายบิสสิเนส และเว็บไซต์ชุมชน) ผลการศึกษาพบว่า 1) รูปแบบการจัดจำหน่ายแบบบูรณาการออนไลน์ - ออฟไลน์ ที่เหมาะสมมี 4 รูปแบบ ได้แก่ ช่องทางออฟไลน์โดยตรงจากผู้ผลิตไปยังผู้บริโภค ช่องทางออนไลน์โดยตรง ช่องทางแบบธุรกิจกับธุรกิจ และช่องทางโดยอ้อมผ่านตัวแทนจำหน่าย และ 2) การสื่อสารแบรนด์ด้วยการตลาดเชิงเนื้อหาที่เน้นเอกลักษณ์วัฒนธรรมและระบบนิเวศเกาะยอ ดำเนินการผ่านคลิปวิดีโอ 15 ชุด อินโฟกราฟิก 6 ชุด และภาพถ่ายมากกว่า 20 ผลงาน โดยเผยแพร่ผ่านช่องทางออนไลน์ 6 แพลตฟอร์ม ควบคู่กับช่องทางออฟไลน์ในงานแสดงสินค้าสำคัญ ได้แก่ THAIFEX-Anuga Asia 2022 และ 2023, งานเทศกาลอาหารทะเลจังหวัดสงขลา ครั้งที่ 3 และงาน OTOP City to Songkhla ผลการดำเนินงาน
ทำให้ผู้ติดตามออนไลน์เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง และสร้างยอดขายเชิงพาณิชย์ให้กับผลิตภัณฑ์เนื้อปลากะพงแช่แข็ง 808,833 บาท และผลิตภัณฑ์น้ำซุปข้าวต้มปลากะพง 74,305 บาท ซึ่งสะท้อนการยกระดับขีดความสามารถในการแข่งขันของวิสาหกิจชุมชนอย่างเป็นรูปธรรม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
รัตนพันธ์ ม., รัตนพันธ์ ป., สุวรรณอ่อน ก., & ทองตราชู ป. (2026). การเสริมสร้างขีดความสามารถในการแข่งขันของวิสาหกิจชุมชนด้านผลิตภัณฑ์ ปลากะพงขาวแปรรูป ผ่านการจัดจำหน่ายแบบออมนิแชนเนลและการตลาดเชิงเนื้อหา ในพื้นที่เกาะยอ จังหวัดสงขลา. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 10(6), 299–315. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/294234
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชารินี ใจเอื้อ และนิศานาถ มั่งศิริ. (2567). การพัฒนาศักยภาพธุรกิจชุมชนอย่างยั่งยืนของชุมชนนาหมื่นศรี อำเภอนาโยง จังหวัดตรัง. สหวิทยาการและความยั่งยืนปริทรรศน์ไทย, 13(1), 162-171.

ณภัทร นาคสวัสดิ์. (2563). การประยุกต์สื่อดิจิตอลแบบมัลติมีเดียออนไลน์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารท้องถิ่นในพื้นที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 14(3), 107-120.

ณัฐพล ใยไพโรจน์. (2563). Digital Marketing Concept & Case Study. นนทบุรี: ไอดีซี พรีเมียร์.

บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2554). ธุรกิจไมซ์ (MICE BUSINESS). นนทบุรี: เฟิร์นข้าหลวงพริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

รัฐพล สังคะสุข และคณะ. (2560). การพัฒนาช่องทางจัดจำหน่ายสินค้าเครือข่ายวิสาหกิจชุมชนผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(1), 38-49.

สุประภา สมนักพงษ์. (2560). แนวโน้มและตลาดการท่องเที่ยว 4.0 ประเทศไทย. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(3), 2055-2068.

Cohen, B. & Winn, M. I. (2007). Market imperfections, opportunity and sustainable entrepreneurship. Journal of Business Venturing, 22(1), 29-49.

Ezenwa, A. et al. (2024). Advancing Sustainable Food Systems: A Systematic Literature Review of the Roles of Short Food Supply Chains. Retrieved May 4, 2026, from https://eprints.bournemouth.ac.uk/40188/1/Full%20conference%20paper_lit%20revie w_30_pdf.pdf

FAO. (2020). The State of World Fisheries and Aquaculture 2020. Retrieved May 4, 2026, from https://doi.org/10.4060/ca9229en

Gereffi, G. (2020). Global value chains, development, and emerging economies. Cambridge Journal of Economics, 42(3), 125-158.

London, T. & Hart, S. L. (2004). Reinventing Strategies for Emerging Markets: Beyond the Transnational Model. Journal of International Business Studies, 35(5), 350-370.

Pine, B. J. & Gilmore, J. H. (1999). The Experience Economy: Work is Theatre & Every Business a Stage. Boston: Harvard Business School Press.

Prahalad, C. K. & Ramaseamy, V. (2004). Co-creation experiences: The next practice in value creation. Journal of Interactive Marketing, 18(3), 5-14.

Pulizzi, J. (2012). The Rise of Storytelling as the New Marketing. Publishing Research Quarterly, 28(2), 116-123.

Rigby, D. (2011). The Future of Shopping. Retrieved May 4, 2026, from https://ebusiness1.wordpress.com/wp-content/uploads/2018/09/the-future-of-shopping.pdf

Rowley, J. (2008). Understanding digital content marketing. Journal of Marketing Management, 24(6), 517-540.

Verhoef, P. C. et al. (2015). From Multi-Channel Retailing to Omni-Channel Retailing. Journal of Retailing, 91(2), 1-8.

Woodside, A. G. (2010). Brand-Consumer Storytelling Theory and Research: Introduction to a Psychology & Marketing Special Issue. Psychology & Marketing, 27(6), 531-540.