ผลของกิจกรรมแนะแนวตามแนวคิดการพัฒนาตนเองเชิงกลยุทธ์ ของ Noe เพื่อพัฒนาการตั้งเป้าหมายทางอาชีพของนักเรียนประถมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนกวดวิชาแห่งหนึ่ง จังหวัดนนทบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การตั้งเป้าหมายทางอาชีพตั้งแต่วัยเยาว์เป็นรากฐานสำคัญของการสร้างแรงจูงใจ ทัศนคติ เชิงบวกและการเรียนรู้อย่างมีทิศทางในศตวรรษที่ 21 การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความสามารถ
ในการตั้งเป้าหมายทางอาชีพของนักเรียนประถมศึกษาตอนปลายก่อนและหลังการเข้าร่วมกิจกรรมแนะแนว ตามแนวคิดการพัฒนาตนเองเชิงกลยุทธ์ของ Noe การวิจัยใช้รูปแบบกึ่งทดลอง แบบกลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนระดับประถมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนกวดวิชาแห่งหนึ่ง จังหวัดนนทบุรี ภาคปลาย ปีการศึกษา 2568 จำนวน 8 คน ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง โดยพิจารณาจากคะแนนแบบวัดการตั้งเป้าหมายทางอาชีพ เครื่องมือวิจัย ประกอบด้วย กิจกรรมแนะแนวตามแนวคิด การพัฒนาตนเองเชิงกลยุทธ์ของ Noe จำนวน 10 ครั้ง ครั้งละ 50 นาที แบบวัดการตั้งเป้าหมายทางอาชีพที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .94 และแบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อกิจกรรม ฯ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีแบบกลุ่มสัมพัทธ์และคะแนนเพิ่มสัมพัทธ์ ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนกลุ่มเป้าหมายมีคะแนนการตั้งเป้าหมายทางอาชีพหลังการเข้าร่วมกิจกรรมแนะแนวสูงกว่าก่อนการเข้าร่วมกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01, t(7) = 16.58, p < .001 โดยคะแนนเฉลี่ยเพิ่มขึ้นจาก 2.33 ซึ่งอยู่ในระดับค่อนข้างต่ำเป็น 4.72 ซึ่งอยู่ในระดับสูง และมีคะแนนเพิ่มสัมพัทธ์เฉลี่ยร้อยละ 89.08 นอกจากนี้ นักเรียนมีความคิดเห็นต่อกิจกรรมแนะแนวโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.87 สรุปได้ว่ากิจกรรมแนะแนว ฯ สามารถพัฒนา การตั้งเป้าหมายทางอาชีพของนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ เป็นแผนปฏิบัติการที่ชัดเจน เหมาะสมกับบริบทของผู้เรียนระดับประถมศึกษาตอนปลาย
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ปิยะภรณ์ พันธุวิทย์ และคณะ. (2567). การพัฒนากิจกรรมแนะแนวโดยใช้กรอบความคิดแบบเติบโตที่ส่งเสริมการรู้จักและเข้าใจตนเอง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 14(1), 247-261.
ภัทรรัตน์ อินประเสริฐ และคณะ. (2568). การพัฒนากิจกรรมแนะแนวโดยใช้ชุดฝึกทักษะชีวิตเพื่อส่งเสริมความตระหนักรู้ในตนสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนปัญญาวรคุณ. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 8(3), 338-353.
ยศวดี ดีเย็น และจักรกฤษณ์ จันทะคุณ. (2567). การพัฒนาโปรแกรมส่งเสริมการตระหนักรู้ในตนเองตามแนวคิด CASEL ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. Journal of Modern Learning Development, 9(11), 49-63.
Bai, B. & Guo, W. (2021). Motivation and self-regulated strategy use: Relationships to primary school students’ English writing in Hong Kong. Language Teaching Research, 25(3), https://doi.org/10.1177/1362168819859921.
Locke, E. A. & Latham, G. P. (1991). A Theory of Goal Setting & Task Performance. ResearchGate, 16(2), 212-247.
Noe, R. A. (2020). Employee Training & Development. (8th ed.). Columbus: McGraw-Hill Education.
Sukowati, S. et al. (2020). The effect of self regulated learning strategies on the primary school students’ independent learning skill. ResearchGate, 2(2), 81-89.
Unicef Thailand. (2022). MAPPING OF CAREER GUIDANCE SERVICES AND INTERVENTIONS FOR ADOLESCENTS AND YOUTH IN THAILAND. Bangkok: Mapping of Career Guidance Services and Interventions for Adolescents and Youth in Thailand.
