ประสิทธิผลของโปรแกรมการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางใจของผู้ป่วยที่มีภาวะซึมเศร้า โรงพยาบาลศรีนคร จังหวัดสุโขทัย

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางใจของผู้ป่วยที่มีภาวะซึมเศร้า กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยที่มีภาวะซึมเศร้ารักษาที่แผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลมีคุณสมบัติตามเกณฑ์ จำนวน 40 คน คัดเลือกเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) โปรแกรมเสริมสร้างความเข้มแข็งทางใจ และ 2) แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบคัดกรองภาวะซึมเศร้า 2Q แบบคัดกรองภาวะซึมเศร้า 9Q แบบประเมินการฆ่าตัวตาย 8Q แบบประเมินความสุขคนไทย แบบประเมินความเข้มแข็งทางใจ เครื่องมือทุกชุดผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา จากผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน มีค่าสัมประสิทธิ์ครอนบราคเท่ากับ 0.89 ค่าความเชื่อมั่นของแบบประเมินความสุข เท่ากับ 0.87 และแบบประเมินความเข้มแข็งทางใจ เท่ากับ 0.83 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาอธิบายข้อมูลทั่วไป สถิติทดสอบ Paired t-test เปรียบเทียบความแตกต่างค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะซึมเศร้า แนวโน้มการจะฆ่าตัวตายในปัจจุบัน ความสุข และความเข้มแข็งทางใจของผู้ป่วยที่มีภาวะซึมเศร้า ก่อนและหลังทดลอง ผลการวิจัยพบว่า หลังการเข้าร่วมโปรแกรมการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางใจของผู้ป่วยที่มีภาวะซึมเศร้า พบว่า มีภาวะซึมเศร้า และแนวโน้มของการจะฆ่าตัวตายในปัจจุบันต่ำลง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 22.417, p < .001) และ (t = 17.157, p < .001) มีระดับความสุข และความเข้มแข็งทางใจสูงกว่าก่อนได้รับการดูแลตามโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 23.911, p < .001) และ (t = 30.892, p < .001) ดังนั้น จึงควรส่งเสริมการสร้างความเข้มแข็งทางใจของผู้ป่วยที่มีภาวะซึมเศร้า เพื่อลดภาวะซึมเศร้าและความคิดจะฆ่าตัวตาย ทำให้เพิ่มความสุข และความเข้มแข็งทางใจ